Ik ben Heidy
Ik ben een vrouw en woon in West - Vlaanderen (België) en mijn beroep is .
Ik ben geboren op 13/06/1975 en ben nu dus 47 jaar jong.
Mijn hobby's zijn: muziek, in de keuken staan, schrijven, shoppen, uitstapje met mijn gezin .
Zoeken met Google
Zoeken in blog
Mijn gedichten - fotoboek
gedichten en foto's Kom een kijkje nemen op onze site, je treft er mooie foto's aan van mijn gezinnetje. Je vindt er ook de poëzie die ik schreef op moeilijke - pijnlijke en vreugdevolle momenten.
groetjes Heidy
19-06-2008
Verdrietig zijn
Als ik verdrietig ben, zou ik bij jullie willen zijn als jullie moe zijn hou ik mijn armen voor jullie open als jullie iets willen zeggen staan mijn oren altijd voor jullie open ik zal er altijd voor jullie zijn zeg me waar en wanneer weet dat je altijd op me rekenen kan ik hou van jullie voor eeuwig en altijd
Er is zoveel gebroken en gebeurd in mijn menselijk bestaan; er is zoveel verdoken, het licht kan er niet aan. Er is zoveel geschonden wat mooi had kunnen zijn. Er zijn nog zoveel wonden, er is nog zoveel pijn. Er is zoveel verloren gegaan, er is zoveel verdriet; het zuchten dat ik hoor bereikt mijn hart soms niet. Er wordt van mij verwacht wat stuk is te herstellen, maar het neemt een ruime tijd in beslag.
Eens lachten mijn ogen zo gelukkig en blij waar is die lach toch gebleven? Nu kijk ik droevig met ogen vol tranen, waarom toch ? wat moet ik doen om terug te lachen ? wat moet ik doen om weer gelukkig te zijn ? Zeg het me dan ! Ik zal al het mogelijke doen .
Ik voel me eenzaam en alleen, de stilte om me heen, zoveel verdriet en niemand die het ziet. Dat vind ik wel fijn maar zo mag het niet altijd zijn ! Ik weet het niet meer ... Ik voel me eenzaam, eenzaam en alleen.
Ik bad op een berg alleen en nu vind ik er geen waar ik hoog genoeg kan klimmen om u alleen te vinden : de wereld wilt mij achterna, alwaar ik ga of sta of ooit mijn ogen sla; en arm als ik is er geen, geen één, die nood hebben en niet klagen kan; die honger, en niet gewagen kan hoeveel pijn het doet.
De muziek in m'n oren, de vogels in de lucht daarvoor ben ik geboren, dat is niet waar ik voor vlucht. Ik wil wel zeggen wat ik voel maar het lukt me niet ... wat is dat gejoel boven in mijn hoofd ? Ik weet het niet ! Soms heb ik het gevoel dat ik de hele wereld aankan, dat duurt maar even, dan voel ik me weer slecht. Hoe zou het komen, waarom is het echt ? Niemand die waarmee ik kan praten, niemand die weet wat ik voel. Misschien moet ik nu gaan slapen ? Morgen is er een nieuwe dag ... Die hopelijk begint met een lach .
Ik dacht dat jij het licht was op het einde van mijn verlaten grot maar heel dichtbij bleek dat er bliksem in verborgen zat ik begraaf de bliksem en vertel met donderslag dat je licht bent maar je blijft op de grond liggen mijn hart dat bliksemsnel overdonderd werd ligt in vele scherven te verdrinken in de storm waarin je me achterliet ik vergeet die storm maar verzwijg het voor iedereen licht ligt zoveel mooier in mijn mond dan een waarheid die ik onmogelijk kan optillen ... Nu nog niet ... Niet alleen ...
Er zit een mens op straat, ze begraaft haar hoofd in haar armen en wacht op de tijd die komen zal. Zij verstopt alle herinneringen in de kuil van het verleden ... Er zit een mens op straat, steegjes omhelzen haar met een valse glimlach.
In jou ogen zie ik vaak de vriendschap die brandt en waar je zo naar verlangd. In je ogen zie ik de spijt na een ruzie of een verwijt. Maar in je ogen zie ik ook de leugens die je me verteld, of wanneer je niet eerlijk bent. Ik zie vaak in je ogen die keren dat je tegen me hebt gelogen.
De wekker gaat, mijn ogen open Mijn gedachten werken niet Maar na 1 seconde wakker Herinner ik weer mijn verdriet.
Weer een dag met pijn beginnen De minuten Kruipen van dag naar nacht Kon alles maar zo zijn Als die ene seconde Toen besefte ik nog niet Wat de dag me bracht.
