Typisch belgisch weer.De voorbije 2 dagen slecht en koud maar deze morgen was het qua
vooruitzichten toch weer positief.(is
er stiekem iemand naar de Clarissen geweest?)Dus ons hoor je niet klagen.Ons
fietske werd weer van stal gehaald voor een ritje bij ons 3x20-groepje.
De opkomst was nog niet bijster groot maar met zn zessen stonden
we toch alweer aan ons vertrouwde buskotje (Omer, Marcel, Leon, Jos Bollen,
Flor en Marc).We kunnen het bijna een
traditie noemen maar dinsdag = aubel-dag !!!
Met Omer en Marc op kop, reden we richting
lutselusstraat.Opeens zwaar gehijg en
een fijn vrouwenstemmetje achteraan in de groep.Sabine had zitten twijfelen deze morgen en
wou eigenlijk op haarzelf een ritje in de buurt rijden.Door toeval kreeg ze ons in het vizier en ze veranderde snel van mening en daarom sloot
ze in allerijl nog aan.Fijn om je erbij
te hebben Sabine.
Via Munster- en Eigenbilzen en Hees ging het richting
Vroenhoven.Omdat ze ietsjes verder grote
grondwerken aan het uitvoeren zijn voor de aanleg van het nieuwe sluizencomplex,
wordt er tegenwoordig voor geopteerd om dit te bypassen.We rijden de muizenberg af en via Eben-Emael
klimmen we dan richting Lanaye.Tjiep
tjiep en onze fotograaf stond boven al klaar om de nodige aktiefotos te nemen.
Tja Jos Bollen had zich precies goed verstopt in het peloton
Lixhe,de
toegangspoort tot de voeren.Jos Bollen
nam afscheid van de groep omdat hij op tijd thuis wou zijn en draaide om voor
een solorit richting Genk.Met zn
zessen verder dus.
Voor Moelingen kreeg Sabine zin in haar koekske maar door
haar dikke handschoenen werd er effe halt gehouden.Voor Omer was dit het moment om effe een
piske tegen de haag te doen.De hengst
die in de naburige weide stond, geloofde zijn ogen niet !!!! Wat haalde Omer
daar uit zijn broek ???Dat wou de
hengst wel eens van korterbij bekijken en stond met zijn neus op de feiten.Tja Omer, we zullen het resultaat van de
vergelijkende studie maar niet openbaar maken hé.Helaas zat het fototoestel te ver weggestopt
maar ik moet u nietvertellen dat dit
voorval leidde tot grote hilariteit.
Omer versus hengst
Er werd verder gereden en zo kwamen we door de gekende
voerense dorpjes.Na St-Pieters-Voeren gingen
Sabine en Marc er eens samen vandoor om de beentjes eenst te testen in de
bergop.Goed bevonden maar nog ruimte
voor progressie tegen de zomerperiode ! ;-)
11u20 en we zaten al aan de vlaai en koffie/choco.Voldoende suikers en koolhydraten binnen doen
voor de terugweg (richting Val-Dieu, Dalhem, Richelle, Houtain).
Omer en Marc namen ook het kopwerk voor hun rekening.
Bij het binnenrijden van limburg (thv Valmeer) sputterde de
motor van Flor.Maar toch respectzunne.Dit verdient een medaille van moed en toewijding ;-)Zodoende werd het tempo toch wat gedrukt
richting Diepenbeek.
Thv lutselus draaide Sabine huiswaarts en Marc paste voor
een bezoekje aan het paenhuys.Dus over de
straffe verhalen die daar verteld zijn, kan ik helaas niets vertellen.Waarschijnlijk heeft het vocht weer lekker
gesmaakt. ;-)
PS Merci Leon voor het laatste stukje kopwerk!Knap gedaan kerel!!!!
ritgegevens : 110 km (diepenbeek-diepenbeek); 26,5 km/h gemiddeld; 1000 hm
aanwezigen : Jos Bollen, Sabine, Marcel, Omer, Flor, Marc, Leon
Er is niets mooier dan lopen in de natuur Vandaag zouden we de Trail van de Ourthe lopen, voor het eerst bewust een lange afstand in één lijn.
Afspraak aan de sporthal in Hamoir. Startnummer oppikken en gezamenlijk de trein op.
De lopers van de 15 kms stappen af in Comblain La Tour, wij in Poulseur. We volgen de massa want weten niet waar naar toe. Bergop, eerst wandelend tot we los gelaten worden. Das niet mn ding, onopgewarmd al direct een helling oplopen. Uit ervaring weet ik dat dit je hele traject kan bepalen, dus maan ik Tina aan om rustig te vertrekken. De menigte steekt ons voorbij.
Tot overmaat van ramp werkt mn drinkwatersysteem niet naar behoren en moet ik orde op zaken stellen in mn rugzakje. We merken dat we daardoor vanachter in de groep beland zijn, maar het voordeel is dat we in alle rust onze trail kunnen lopen, genietend van de mooie uitzichten.
Richting Comblain Au Pont lopen we door het natuurreservaat Zwarte Rotsen ( Roches Noires ). Even verder op lopen we door het openluchtmuseum van de St Martintoren van beelden in blauwe steen. Op zon manier vliegen de kilometers er snel bij. Deze trail volgt vele delen van de GR57, ik neem mezelf voor om hier zeker nog eens te komen lopen.
Ook de hoogtemeters tikken aan: Mont ( whats in a name ? ). Villers-aux-tours. Beklimmingen en afdalingen volgen elkaar snel op. Waar het te steil is wordt door iedereen gewandeld, en net daar zie ik het meeste af met mn blesseerde linkervoet. De pijn valt nog mee, maar telkens ik terug kan lopen doet dat zon deugd.
Her en der beginnen we medelopers voorbij te steken. Na 19 kms duikt de enige bevoorrading in het niets op. We drinken enkele bekers energiedrank, eten wat tuc-koekjes en controleren of we nog genoeg drank transporteren.
Terug op pad. Antisnes. Steil bergaf naar Comblain-Fairon, zeer vermoeiend voor de bovenbenen. De enige vlakke meters zijn de laatste drie kilometers die meelopen met de kronkelende Ourthe. Ter hoogte van een camping worden we terug naar de sporthal geleid, einde van de trail.
Een zware maar mooie trail, een dikke proficiat aan de organisatie voor het uitstippelen van het parcours. Op iedere oversteek stonden seingevers, veiligheid boven alles. Als je voor een derde keer een trail organiseert en meteen 581 deelnemers hebt wil dat toch al wat zeggen.
Zaterdagen en dinsdagen zijn al steevast uitgegroeid tot
vaste fietsdagen.
mijn heilige dagen
Hoewel werk en
thuisactiviteiten soms wat stokken in de wielen komen steken (letterlijk en
figuurlijk).
Zo was ook deze zaterdag voor Didi en Marc onmogelijk om mee
met de 3x20 groep te kunnen gaan fietsen.Didi was heel de dag en Marc een halve dag kindermeid.
Totdat Nadia (vrouwtje van Marc) op de proppen kwam met een
oplossing.Ze zag onze hongerige blik
die gericht stond naar onze fiets en ze was bereid om op onze kindertjes te
passen.Zodoende was Didi ook vrij
namiddag en kon er een tripje gepland worden samen met Marc.
De gps werd bovengehaald en de route werd ingepland richting
Oteppe.
Het was wel een kwestie van
doorfietsen want we konden pas om 13u30 vertrekken.Zeker in de heenweg werd het tempo wat
gedrukt door de straffe wind op kop.
Tot onzer grote spijt kwamen we aan de visvijver toe en
bleek dat de cafetaria dit weekend voor een speciale reden gesloten was.Effe piske doen en de terugweg werd aangevat.
wegens censuur zijn hier alle krachtermen weggelaten : pieeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeep !!!
Deze keer in ons voordeel.Het merendeel zou bergaf zijn en dan nog de wind in het poepeke.
Af en toe diende er toch effe gestopt te worden want Didi
was vandaag op weg met zijne nieuwe Thompson koersfiets.Kwestie van magneetjes en sensors wat in de
goede posities te krijgen zonder dat deze overal tegen tikten.
17u20 en 102 km later kon de fiets terug op stal.
Daarom wil ik via deze weg mijn vrouwtje bedanken voor de
geleverde prestatie op het thuisfront zodat wij ons plezier weer hebben kunnen
beleven.Voor mijn part is dit voor
herhaling vatbaar hahahahaha.
Zo tot binnenkort in diepenbeek hé. Ciao !!!!
ritgegevens : 102,5 km ; 27,2 km/h gemiddeld ; 670 hm
Flor stuurde dit verslag in, waarvoor ne dikke merci. De fotos werden ingestuurd door Peter Sporza, bedankt !
Met negenen stonden we vanmorgen aan het bushokje, drie debutanten: Jos B, Leon & Flor. Jos B die vorig weekend nog omver gereden was, ging een 20 kms meerijden met de groep. Yvan, nog steeds in de ziekenboeg, wensen we een spoedig herstel.
Onder leiding van Valère Ph en Omer vertrokken we richting Huy, in een bewolkt en winderig weertje. De hele rit bleven we evenwel droog.
Onder een tempo dat de hele groep aan kon reden we via Vechmaal, Oreye, Verlaine, Seraing Chateau en Remicourt naar Huy.
Als bevoorrading gewoontegetrouw: rijsttaart, koffie en choco (!). Aan de kop werd Omer vervangen door Peter. Gelukkig hadden we de wind als bondgenoot. Zodoende werd het tempo ook opgetrokken, doch rekening houdend met de groep. Sorry voor je nekpijn Valère, van het vele omkijken.
De terugweg: Amay, Flone, St-Georges, Crisnée, Vechmaal, t Root. We arriveerden tevreden in t Paenhuys. Marcel klaagde wel de hele rit van zn knieën, maar bergop ging hij wel steeds met de besten mee. Stiekem heeft ie getraind: al 2000 kms op zn teller. Chiep Chiep !
In het Paenhuys werden we getrakteerd op lekkere wafels, waarvoor dank ! Edgard B kwam nog afgezakt, hij was een toerke alleen gaan rijden vanwege last aan de knieën.
Deze rit werd gereden door: Roger, Leon, Marcel, Omer, Peter, Valère Ph, Jos B, Quinten en Flor
Ritgegevens: 127 kms, 28,1 gemid, 1100 Hms.
Nvdr: de rijsttaart werd zomaar door Noenke Flor getrakteerd, merci Flor !!
Vandaag startte de dag onder een miezerige en grijze
hemel.
De weg was vochtig en het zou dus
opletten worden.Door het slechtere weer
was de opkomst aan het bushokje dan ook minder dan anders.Marcel en Marc (als vroege vogels),
Jean-Pierre, Pierrot en Omer.
Lang werd er niet gediscussieerd en er werd beslist om de
rijstvlaai niet te wijd van huis te gaan zoeken.Hannut was de bestemming voor vandaag.
Met wind op kop namen Marc en Omer de anderen mee in het wiel.
Voor de route kijk je best effe op de
volgende plattegrond.
Door de combinatie van natte wegen en steentjes op de weg,
stijgt de kans op lek rijden exponentiëel hé.Pierrot werd deze keer ter hoogte van Oleye niet gespaard. Maar handig als hij is, duurde het niet lang
of we konden weer verder.
Omer zat nog niet op zijn zomerconditie en dus kwamen Pierrot
en Jean-Pierre hem een handje helpen.
In vergelijking met zaterdag in Epen was de taart in Hannut
spotgoedkoop. 3,4 voor één klein stukje tov 4,5 voor een volledige taart in
Hannut.
Met het buikje vol koffie en taart reden we terug
huiswaarts.Het tempo lag stukken hoger
omdat de wind lekker in de rug meeduwde.
Hoewel Pierrot geen koersen meer rijdt, weet hij in elk dorpje nog
altijd de finish-strepen liggen.Volgende keer op tijd zeggen hé Pierrot dan kunnen wij ook meesprinten
voor de groene trui !!!!
Marcel krijgt ook een eervolle vermelding vandaag want ook
hij kwam op de terugweg zelfs op kop rijden.
Ter hoogte van Wellen ging Marc linksaf en hij verkoos de
kortste weg naar huis.De 4 anderen
gingen hoogstwaarschijnlijk via Kortessem terug richting Paenhuys.
Conclusie : Misschien niet het beste fietsweer maar we hebben
ons weer geamuseerd.
Aanwezigen : Omer, Marcel, Jean-Pierre, Pierrot en Marc
Cijfertjes : 115 km, 530 hoogtemeters, 28,7 km/h gemiddeld
Vrijdagavond nog muggenpis, maar
zaterdagmorgen droge lucht in de mond.
Van 14 januari was het al geleden dat ik nog
eens de kans had om mee te fietsen met 3x20.Het weer ofwel de familiale plicht weerhield mij van dit leuk
tijdverdrijf waar je soms serieus kan mee afzien.
Dit heb ik gemerkt (?); alleszins gevoeld
tijdens de rit.
Maar
Allez, da zeggen ze toch.
Blijkbaar en gelukkig was ik vandaag niet de
enige.
Om 8u30 werd er met Speedy Marc afgesproken om
op ons gemakste richting Djopenbeek te trappen.Ruim op tijd zaten we al in het buskotteke, toen Marcel ons kwam
vergezellen.Al gauw volgde de rest ook.
André had zelfs zijn oud ijzer (MTB) van stal
gehaald om een stukje met ons mee te trappen na een nachtelijke busrit.
Er werd besloten om richting Epen te fietsen.
Met Peter & Quinten op kop,op naar de top (van Epen).
Via Schoonbeek, Munsterbilzen, Eigenbilzen,
Hees reden we tot in Vroenhoven.Hier
werd i.p.v. langs het kanaal te fietsen geopteerd om de Muizenberg en de Lanaye
mee te pikken in dit prille seizoen (als wij da al hebben?).Aan de Maas werden we dan toch verplicht om
een stukje langs het water te trappen tot in Lixhe waar André ons verliet om na
zijn lekke band van ietsjes ervoor op zijn gemakste (of snel) terug huiswaarts
te fietsen.
Thans nu begon het Amstel Goldrace-huiswerk
van de dag pas echt.
Helling 1: Mesch: 900m Gem
6% Max 7%
Helling 2: Mheer: 350m Gem 7% Max
9%
Helling 3: Wolfsberg: 300m Gem
8% Max 10%
Helling 4: Loorberg: 1300m Gem 6%
Max 6%
Na deze bulten arriveerden we dan voldaan of
niet in Epen om daar een bakkie troost met een duur stuk rijstvlaai met
schuimpjes gezwind binnen te spelen.
Met Valère & David als
windblokkers/kloppers werd er meelopend bergop naar Sippenaeken getrapt om zo
dan via kasteel De Draek Teuven te bereiken.Juist voor de afdaling reed Quinten vooraan nog lek.Gelukkig ervoor dan tijdens uiteraard.
Via Remersdaal en Veurs werd Sint-Martens-Voeren
bereikt.Volgende passages waren:
Schoppen, Sint-Gravens-Voeren, Berneau, Visé, Haccourt.Hier moesten we dan de Houtain-Saint-Siméon
en Petit-Lourdes omhoog om het
BE-Limburgse Val-Meer binnen te glippen.Daarna via Herderen, Grote en Kleine
Spouwmuren, Martenslinde, Bilzen tot in Schoonbeek waar er gekozen kon worden
om een 2de ronde te doen.?;
euh neen! Toch maar richting t Paenhuys.
Hier kon nog nagekaart worden al kijkend naar
de Omloop t Nieuwsblad.
Dit met een drankje (vult zelf maar in wat)
en natte haringskes van Miet waarvoor onze dank uiteraard.
Zeker Voldaan, maar ook tevree keerde ik
terug richting Schimpen-City.
Mercikes mannen voor uwe zever en tot de
volgende zitting.
Ritgegevens:
No
pain, no gainers van de dag: Omer, Marcel, Valère Ph., Quinten, Peter, David, Roger,
Martin, Marc, André & Didi.
Afstand: +/- 125km gemid. 27km/u 1300hms
P.S.: Martin veel succes daar in Spanje. Twee
maanden of zelfs meer.Als die nie bruin
gaat terugkomen?
Uw reporter van de dag: DidiDuvel (maar 2
vandaag na de kaartavond van gisteren)
Een dikke merci aan Yvan voor dit mooie verslag ! Yvan, we wensen je alvast een spoedig herstel toe, laat je maar ne keer goed soigneren ! Ook een dankjewel aan de fotograaf van dienst
Ondanks de frisse temperatuur deze morgen toch 10 fietsers aan de start : Davina, Valère P, Peter, Quinten, David, Edgard, Marcel, Roger, Jos Bollen en Yvan.
We spraken af om een rustig ritje richting Aubel te doen.
Onder aanvoering van Peter en Quinten werd het startschot gegeven. Terwijl een flets winterzonnetje even kwam piepen, ging de tocht via Romershoven, Schalkhoven, Rijkhoven, Membruggen, Genoelselderen, Millen, Bassenge waar nog wat carnaval restjes op de straat lagen.
Intussen werd het kopwerk afgewissseld met David en Davina en zo reden we via Houtain-Saint-Siméon , Visé, Berneau, s Gravenvoeren, Sint-Pieters-Voeren naar Aubel.
Na al het klimwerk werd er extra genoten van lekkere rijsttaart en koffie/chocolat chaud.
Via Val-Dieu (waar onze kopvrouw/ mannen een extra lus maakten), Mortroux, Dalhem, Richelle, Hermalle-sous-Argenteau, Heure-le-Romain, Houtain-Saint-Siméon, Bassenge, Valmeer, Herderen, Grote-Spouwen, Martenslinde, Bilzen, Spurk, Schoonbeek werd op tijd het Paenhuys bereikt zodat we nog wat konden genieten van een drankje.
Een leuke verrassing onderweg toen we Paul Lia oppikten die een tochtje tot Visé gemaakt had.
Een dikke proficiat aan onze kopmannen vandaag die een goed wintertempo hebben aangehouden zodat iedereen kon genieten van een aangename rit.
Ook een dikke merci aan Miet voor de lekkere suikerwafels in het Paenhuys.
Een verslag binnen gestuurd door Yvan,het plaatje door Peter. Bedankt mannen !
Eindelijk, na 3 weken verplicht binnenblijven konden we vandaag het carbonnen ros en voor sommigen het oud ijzer nog eens bovenhalen en besloten we een ontspannen ritje te maken naar Engis.
Aan de start 9 dapperen : Valère P, Roger, Marcel, Martin, Quinten, Peter, David, Yvan en Steve. Ook aanwezig was Vanessa die ons kwam uitwuiven vooraleer haar looptraining af te werken.
We waren nog maar net vertrokken of we pikten in de Helstraat Sabine op en zo ging het verder richting Vliermaalroot, Wintershoven, Guigoven, Gors-op-Leeuw, Haren, Bommershoven, Vechmaal, Otrange, Thys, Fize-le-Marsal, Momalle, Horion, Saint-Georges en onze stopplaats Engis.
Hier werden we getrakteerd op lekkere rijsttaart door Martin die voor een paar maanden naar zonniger oorden trekt in Mallorca.
De terugweg beloofde in ieder geval sneller te verlopen met een goede rugwind als welgekomen bondgenoot.
In gestrekte draf reden we richting Awirs, Hozèmont, Fooz, Villers-lEvêque, Othée, Rutten, Tongeren, Henis, Riksingen, Sint-Huibrechts-Hern, Schalkhoven, Romershoven om in het Paenhuys te eindigen waar we door Jo getrakteerd werden op suikerwafels waarvoor onze dank.
Zo werd een leuke fietsdag op een aangename manier afgesloten met de nodige warme en koude drankjes.
aanwezigen : Valère P, Roger, Marcel, Martin, Kwinten, Peter, David, Yvan, Sabine en Steve die in Momalle terugkeerde
De weersvoorspelling voor dinsdag gaf droog maar fris weer. Dus kans tot fietsen zat er weer in. Eindelijk !!!!
De ploegmakkers die van buiten Diepenbeek kwamen, vertrokken nog met temperaturen net boven het vriespunt maar niemand had iets ondervonden van enige gladheid op de weg.
Tegen half tien zakte iedereen af richting bushokje en uiteindelijk stond er toch 8 man klaar om te vertrekken. De eindbestemming was nog een raadsel maar onderwege zouden we wel zien waar ons voorwiel ons naartoe nam. Davina (net terug van trainingsstage in Gran Canaria) was nog effe langs de fietsmaker voor nog een noodherstelling. Even na half tien kwam ook zij ons vervoegen voor een frisse duurtraining (tja als je 25 °C gewoon bent vanop Gran Canaria dan kan het in ons Belgenlandje wat minder prettig zijn). Het 9-koppige peloton kwam op gang.
Ten tijde van de romeinen leidde alle wegen naar Rome. Sindsdien zijn er wel wat wegen bijgelegd en ik moet zeggen dat er tegenwoordig veel wegen leiden naar Aubel. Zo ook dus vandaag. Aubel is een mooie combinatie van afstand, hellingen en ondertussen gekend voor zijn lekkere rijstvlaai. Allemaal tevreden gezichten dus.
Maar niet voor lang. Net voor de beklimming in Houtain, werd er linksaf geslagen richting de hallembaye (weliswaar de slappe kant). Peter, Davina en Marc waren al een tijdje voorop en werden toch een beetje ongerust omdat de rest van het peloton een aardig gat had laten vallen. Dus rechtsomkeer en terug de steile kant van de hallembaye op. Blijkbaar was Omer platgevallen (alé zijne achterband hé). Maar bij 3x20 sta je nooit alleen en aan helpende handen nooit een gebrek !
Linksaf richting Lixhe en zo richting Moelingen om de voerstreek in te duiken.
Maar door dit vettige weer ligt er enorm veel rommel op de fietspaden, wat de kans op lekrijden alleen maar groter maakt. De pechvogel van de dag was Omer deze keer. Na het lekrijden van zijn achterband was nu de voorband aan de beurt. Geen enkele band is immers bestand tegen een dikke nagel. Pssssssssssssst !!!
Lang hebben we niet moeten fietsen want in s Gravenvoeren stonden we weeral stil. Goed geraden !!!!! Weeral platte band maar deze keer voor Edgard. Als het aan dit tempo zou doorgaan dan zou het wel eens laat kunnen worden vanavond.
In het veursbos werd er zeker niet op de remmen geduwd maar eens zo hard op de pedalen. Peter en Davina snelden zonder moeite naar boven. De rest op zijn eigen tempo. Maar Aubel was nog maar een kwestie van een paar kilometer.
Leon en Marc haalden wat rijstvlaai uit en deze werd met een lekkere tas koffie/choco soldaat gemaakt. Met dergelijk stukske vlaai moest het mogelijk zijn om terug in diepenbeek te geraken.
Via de abdij in Val Dieu, Mortroux, Dalhem en de achterzijde van cote de Richelle kwamen we terug aan de Maas. Dan via Haccourt, Heure le Romain en Bassenge om vervolgens ons mooie limburg weer in te rijden ter hoogte van Valmeer. De helling in Herderen is gekend omdat het voor gene meter bolt. Volgens Marcel kon hier het verschil gemaakt worden. Davina had goed geluisterd en tjip tjip ....... als ne speer naar boven. Tja Marcel ik moet constateren dat er toch een duidelijk verschil was
Nog rap effe langs Kleine & Grote Spouwen, Bilzen en zo richting thuisbasis (t Paenhuys). Van sprinten kwam er niet veel meer in huis. Wie anders dan ons jong geweld stak er met kop en schouders boven uit.
Maar dat laten we niet aan ons hart komen want het drinken met bijhorende suikerwafels hebben ons weer gesmaakt. Mercie Miet !!! Met dank aan onze koptrekkers van dienst vandaag : Peter, Omer, Davina, Yvan en Marc.
Ritgegevens Aanwezigen: Yvan, Omer, Marcel, Peter, Roger, Leon, Davina, Edgard, Marc Afstand : 133 km (diepenbeek-diepenbeek) Hoogtemeters : 1100 m Snelheid : 27,0 km/h gem.
Collega Jacques nodigde mij en Tina uit om een trail te lopen in Olne. Le Trèfle a 4 Feuilles: een trail waar je je afstand vooraf niet moet kiezen, gewoon op het moment zelf kan je het aantal lussen ( klaverblaadjes ) bepalen dat je gaat lopen.
Opzoekwerk vooraf deed ons beseffen dat het parcours heel zwaar was, niet alleen de hoogtemeters, maar vooral de ondergrond zou heteen zware loop maken.
Afspraak was in Olne, waar de plaatselijke joggingclub een chalet als uitvalsbasis heeft. Op dit punt zouden we na iedere lus terugkeren, om dan te beslissen of we nog verder gingen of niet.
Natuurlijk waren we veel te vroeg ter plaatse, maar dat gaf ons de tijd om nog iets te eten in de auto.
En we konden ons startnummer in alle rust af te gaan halen. Dat begon al goed: Tina kreeg het duivelse nummer 666, het mijne was al niet veel beter 513. Stilaan sijpelden andere vertrekkers binnen, natuurlijk veel Franstaligen, maar ook redelijk wat Vlamingen, Nederlanders en zelfs Duitsers. Bekendste loper die vandaag deelnam was Tom Waes, alias Tomtesteron.
Deze loop bestaat nauwelijks tien jaar en groeit ieder jaar in aantal deelnemers.
Collega ultraloper Jacques en loopvriend Lei-ke waren intussen ook gearriveerd. Straffe verhalen over de vorige editie zo net voor de start, net wat we konden gebruiken. Maar we laten ons niet snel uit ons lood slaan. We zouden wel zien wat op ons af ging komen. Onze doelstelling was twee lussen lopen en misschien zelfs een derde. Ideale voorbereiding voor de trail in Bouillon in april, en op de maasmarathon in mei.
Door de speaker klinkt wat Franstalig gebrabbel, maar duidelijk is dat het vertreksein wordt gegeven. Boodschap is altijd niet te snel te vertrekken, de spieren moeten stilaan opgewarmd worden.
De eerste lus loopt richting Trooz, waar ik al me al onmiddellijk herken: het kerkhof waarlangs we wel eens passeren als we de rit naar Banneux doen.
Een slinger in kleur baant zich een weg door veldpaadjes en door weien.Tot nu toe zijn de voeten, wonderwel, nog droog. Vlak voor Fôret dalen we 60 meter door een wei, hier is het een kwestie van je gewoon te laten lopen afremmen is geen optie. Plons, onder aan de wei staan we met onze voeten in het water, maar het valt nog wel mee.
Na de wei moeten we over een akker die redelijk onder water staat. Iedere stap die je zet voel je de modder zuigen. Lopen kan niet door de file die zich gevormd heeft, maar anderzijds kunnen we op die manier ook even op adem komen. Niet vallen is doel nummer één.
En dan wordt het even zwaar: dalen over een slijkweg, drie stappen gaan en een vierde stap wegglijden. Her en der hoor je oei, en ai roepen. Lei-ke blijft achter, Tina maakt een kniebuiging in de modder. Nadien blijkt Lei-ke ergens in een prikkeldraad verzeild te zijn geraakt. Een hele hak uit zn jasje maar dat was zn oudste vertrouwde ie me toe.
Dezelfde ondergrond naar boven: stappen met de voeten door het naar beneden stromende water. In t begin van zon trail probeer je je voeten droog te houden, maar na een tijdje trek je je er niets meer van aan. Je weet dat als je nadien een stukje door kan lopen, je voeten toch niet afkoelen. We klimmen 120 meters, al stevig doorstappend, lopen op zulke stukken is zelfmoord plegen.
Bovenop de berg zien we een mast, die later een richtpunt gaat zijn. Snel wat drinken aan de chalet ( bevoorrading ), wat peperkoek en zoutchips mee grabbelen. De tweede lus kan beginnen. Deze loopt bergaf richting Riessonsart, deelgemeente van Soumagne. Weer regelmatig stukken waar we aangezogen worden door de ondergrond, maar het deert ons echt niet meer. In de helft van de lus krijgen we een oranje lintje om, een soort controlepost dus.
Ik heb voor mezelf uitgemaakt dat ik wel heel graag drie lussen wil lopen, en stiekem hoop ik dat ook Tina die beslissing neemt. Temporiseren op de steile stukken verhoogt de kans daartoe. En inderdaad, na het binnenkomen van lus twee beslist Tina om er nog eentje bij te toe, om onze grenzen te verleggen. We merken op dat er steeds minder lopers die beslissing nemen en dat de kantine al aardig vol zit.
Iedere lus is een kilometer korter. En ook deze begint, jawel, weer bergaf. En serieus bergaf wat natuurlijk impliceert dat de helling die volgt oneindig lijkt. De prachtige vergezichten maken veel goed. Af en toe loopt het parcours samen met de GR 563, wat me weer op ideeën brengt. De wind staat vandaag stevig, en dat merk je op hoogte nog veel meer. Onderweg weer een controlepost waar we een groen lintje aangereikt krijgen Het dalende gedeelte was voor één keer niet in het slijk en voor we het goed en wel beseften zat de derde ronde er op.
Voor een vierde lus zouden we té diep in onze reserves moeten tasten, wetende dat dit in ondergrond de zwaarste lus zou zijn. We nemen afscheid van Jacques en Lei-ke, die natuurlijk de laatste lus er nog bijnamen. Wij begeven ons naar een tentje waar we onze lintjes inruilen tegen een T-shirt waarop de klaverblaadjes staan die we gelopen hebben.
Omkleden aan de auto, en met een tevreden gevoel naar huis !
Dank aan Jacques en Lei-ke om deze trail samen met ons te beleven ! En ook ne dikke merci voor alle aanmoedigingen die ik van jullie kreeg !
In de loop van deze week vervolledig ik nog het picasa-album met andere fotos.
Dit verslag werd ingestuurd door Yvan, waarvoor onze dank !
Ondanks de vrieskoude(- 4°) deze morgen 8 dapperen aan de start : Omer, Marcel, Leon, Edgard, Jos Put, Jos Bollen, Yvan en Roger na een pauze van 6 weken.
Met Jos Put als gids vertrokken we om half tien aan de 3x20 onder leiding van Omer en Yvan voor onze tocht naar Hannuit.De rit verliep over Rapertingen, Wimmertingen, Wellen, Ulbeek, Hoepertingen, Helshoven, Groot-Gelmen, Klein-Gelmen, Mechelen-Bovelingen, Rukkelingen-Loon, Bettincourt, Berloz, Hollogne-sur-Geer, Geer, Lens-Saint-Servais, Lens-Saint-Remy, Villers-le-Peuplier om halt te houden in Hannuit.
Hier werden we door Jos Put getrakteerd op taart voor zijn verjaardag en na de lekkere koffie en (iets minder lekkere choco) konden we er weer tegenaan. De temperatuur was intussen al opgelopen tot een goede 5° en met een flink schijnend zonnetje was het best aardig te doen.
De terugweg ging via Poucet, Cras-Avernas, Kortijs, Vorsen, Roost-Crenwick, Borlo, Buvingen, Mielen-boven-Aalst, Engelmanshoven, Rijkel, Oetersloven, Herten, Wimmertingen. Hier moesten we even halt houden om Leon te depanneren voor een lekke achterband.
Via Rapertingen kwamen we terug in Diepenbeek waar we in het Paenhuys door Miet getrakteerd werden op suikerwafels waarvoor onze dank.
Terwijl we aan onze welverdiende warme drankjes waren kregen we het bezoek van Valère en Wivine die vandaag verkozen hadden om een fikse wandeling te maken. Ook leuk dat een mooi gebruinde David (pas terug van de Dominicaanse Republiek) even langs kwam om een babbeltje te slaan.
Ritgegevens : aanwezigen : Omer, Marcel, Jos P, Leon, Edgard, Jos B, Roger en Yvan
