woensdag 22 juni

Vandaag werden we op hoge hoogte wakker in een echte berghut. Deze keer werden we niet wakker gemaakt met het Fliegerlied, maar wel met HAPPY BIRTHDAY want we hebben een lieve jarige vandaag. Proficiat, Adrian! Speciaal voor deze gelegenheid haalde Harald opnieuw zijn accordeon boven voor een leuk verjaardagslied. Wat een belevenis!  

Na  een heerlijk bergontbijt, was het tijd om weer naar beneden te trekken richting Elbigenalp. Na een tocht van ongeveer 3 uur bereikten we terug het dorpje. Bij terugkomst stonden de kookouders ons op te wachten met een warm applaus. Wat hebben onze zesdeklassers dat fantastisch gedaan! We konden meteen aanschuiven voor een lekker middagmaal.. croque monsieurs! Lekker! Na het eten maakten we ons klaar om een verfrissende douche te nemen, spelletjes te spelen en in ons dagboek te schrijven. Dit keer een beetje vroeger, want deze douche hadden we echt wel verdiend! Ondertussen wordt onze koffer al wat ingepakt. Vanmiddag begon het te regenen, waardoor we vandaag niet naar de zomerrodelbaan konden gaan. Daarom gooien we de planning een beetje om en proberen we morgen nog een keertje!

Tijdens het vieruurtje genieten we van een lekkere verjaardagstaart voor Adrian. Smullen maar!

Nadien spelen we nog wat spelletjes en later kunnen we aan tafel gaan voor vol-au-vent met aardappelen, wortelen en erwtjes. We sluiten af met een lekker ijsje!

Wanneer deze straks allemaal verdwenen zijn in onze monden is het tijd voor onze de mega coole bergklasfuif!  Hier zullen we met z’n allen dansen en feesten en krijgen  we ook ons diploma. Na zo’n avontuurlijke week waar iedereen zijn grenzen heeft verlegd, is dat dan ook dubbel en dik verdiend!

Benieuwd hoe laat we vanavond voor een laatste keer in onze bergklasbedden zullen kruipen.

Slaapwel!

Dinsdag 21 juni

Nadat we gisterenavond gewapend met een karabijn onze schietkunsten oefenden, kropen we moe maar voldaan in ons bed.

Iedereen viel onmiddellijk in slaap.

Gelukkig maar want vandaag werden we om kwart voor 7 gewekt. Wat vroeger dan anders want om half 9 moesten we paraat staan om naar he hut te vertrekken.

De bus  bracht ons naar Elbigenalp  waar we onze tocht naar de Herman Von Barthhut startten.

We kregen serieus wat klimwerk onder onze voeten. Vermoeiend was dat. Maar we deden dat heel gedisciplineerd en hielden voldoende korte en wat langere rustpauzes. Dat was nodig want we hadden de zon steeds op kop en moesten geregeld wat water drinken. Na een laatste stevige klim kwam de hut eindelijk in zicht. Wat waren we opgelucht! Daar aangekomen kregen we een lekkere frisdrank. Gelukkig is dat in een berghut een glas van een halve liter. En dat we dat nodig hadden!  Een dikke dankjewel aan de ouderraad want zij sponsorden al onze drankjes in de hut.

 Nadat we wat gespeeld, gerust en gedronken hadden gingen we naar onze slaapplaats. We kregen een ‘Lager’ voor onze hele klas en de juffen. Zo gezellig dat dat was!. Toen we geïnstalleerd waren en we ons met fris bergwater hadden gewassen mochten we in de hut aan tafel gaan. Ook daar vonden we het super knus en gezellig. We kregen overheerlijke groentesoep met brood en daarna een groot bord huttenpasta. We mochten steeds pasta bijvragen en bij velen ging een volgend bord er nog vlot in. Na het eten speelden we er in groepjes van 4 een toffe bergklasquiz en maakten zelf een leuk bergklaslied.

Maar het was nog niet het einde van een leuke avond. Harald van de hut haalde zijn accordeon boven en we kregen er nog een leuke Tiroleravond bovenop. Hij zong het sneeuwklaslied van onze school en nog leuke tirolerliedjes. Hij leerde ons zelfs jodelen. Plezant dat we dat vonden. Om af te sluiten speelde hij het Fliegerlied dat we uit volle borst meezongen en dansten. Met een echt bergonweer erbovenop kon deze avond niet meer stuk. Moe maar met een fijn gevoel kropen we on 10 uur in onze beddenbak. Binnen de 5 minuten lag iedereen goed te ronken. Die berglucht doet wonderen! Even later doken de juffen ook de beddenbak in, zo fier op onze dappere bergbengels. We zijn er apetrots op!

maandag 20 juni

Gisterenavond trokken we voor een flinke schattentocht de bossen van Stanzach in. Als snel bleek dat dit niet zomaar een wandelingetje was. Onderweg moesten we in heel wat opdrachten slagen voor we onze tocht konden verder zetten.  Na heel wat denk-en puzzelwerk lukte het ons toch om uit het bos te geraken en de schat te vinden. In de schat vonden we ‘goud’stukken waarmee we in Jamdo een ijsje konden gaan eten.. Terug in het huisje aangekomen kropen we meteen in onze warme veilige bedden en vertrokken we vrijwel onmiddellijk naar dromenland.

Vanmorgen werden we weer om 7.45 uur wakker. Iedereen was goed uitgeslapen en even later konden we aanschuiven voor het lekkere ontbijt.

Na het ontbijt hebben we wat geoefend voor de proclamatie, want over exact 1 week krijgen onze zesdeklassers hun diploma in handen. Nadien zijn we naar buiten getrokken en hebben we enkele spelletjes gespeeld. Weerwolven kunnen we als de beste!  

Om 13 uur vertrokken we met de bus om te gaan raften. Onze gids stond ons op te wachten en met de juiste uitrusting aan konden we vertrekken. Met onze rubberboot trotseerden we de Lech. Wat een ervaring! Een adrenaline-boost gegarandeerd! We hadden heel wat peddelplezier en ook de team spirit was zeer aanwezig!

Het raften hebben we afgesloten met een lekker glaasje frisdrank. De kookouders hadden al voor eten gezorgd dus we konden meteen aan tafel. Een koude schotel met brood.. lekker! Nadien begonnen we aan ons avondritueel. Een frisse douche, een leuke spelletje en schrijven in ons dagboek.

Vanavond gaan we onze schietkunsten oefenen bij het karabijnschieten. Wie heeft een vaste hand? Je komt morgen meer te weten over hoe onze avondactiviteit is verlopen.

Voor straks.. slaapwel en tot morgen!