Joepie! Het moment waar we zo naar uitgekeken hebben is aangebroken: we vertrekken op sneeuwklassen.

Om kwart over 7  stonden we, gepakt en gezakt, klaar aan de school. Het wachten duurde  niet zo lang om dat de bus vroeger was als gepland. Om half 8 konden we onze mama’s en papa’s uitwuiven en reden we het Dorp uit.
Onze tocht naar Stanzach was nu echt begonnen.

Het vertrek verliep voor iedereen vlotjes. Kusje hier, kusje daar ... en weg dan maar. Misschien pinkte er hier en daar wel een mama of een papa een traantje weg maar dat hebben wij gelukkig niet meer gezien.

Nog maar net op de snelweg kregen we het leuke gezelschap van onze kookouders Frans en Francine. In Aken stopten we al een eerste keer. Na een plasje en het strekken van onze benen reden we meteen verder.

Onderweg aten we onze bokes op en keken we nog naar 'De GVR'. Dit vonden we niet echt een succes maar dat kon de pret voor ons niet bederven. Er werd volop gelachen, getekend, gebabbeld. We starten met ons GOCHA-spel.  Iedereen had er veel zin in.

Toen werd het tijd voor onze middagstop in Wonnegau, hier scheen volop de zon en konden we ravotten in de speeltuin. Met nieuwe energie zetten we onze reis verder.

Op de bus konden we onze lachspieren trainen met de film ’Safety first’. Tijdens deze film konden we een speld horen vallen. Zo stilletjes…. wat hebben we toch een geweldige bende bij.

De tijd ging zo snel voorbij. En na onze quiz stopten we al voor de derde keer. Ditmaal  in Ellewange. Tussendoor zetten we onze keel open en klonk het vrolijk “Wat een toffe groep zijn wij!”

Rond  5 uur kwamen de bergen in zicht. Omdat we veel te vroeg waren stopten we een vierde keer op de grens met Oostenrijk. Zo konden we met een lege blaas het Lechtal binnenrijden.

Als we aankwamen aan ons huisje "Krone", hebben de kinderen meteen de koffers naar binnen gedragen.  Dit verliep zeer vlot.

Iedereen was vrolijk en goedgezind.  Terwijl we alles uitpakten ging juf Karin op het Jeka-bureau om ons aan te melden

Van al dat reizen en uitpakken hadden we allemaal wel wat honger gekregen. Gelukkig zorgde onze kookouders voor een heerlijke spaghetti.

Na het eten konden we onze skibotten en skilatten al gaan halen.
Zo kunnen we morgen na het ontbijt meteen de piste op!

Met een goed gevoel zien we de volgende dagen tegemoet.  En net zoals de kinderen, zijn wij alvast van plan om er een geweldige tijd van te maken.  Stanzach, opgelet, here we come!