Zo, zijn we alweer enkele dagen verder. Jammergenoeg zitten we nog altijd op hotel, onze spullen zijn nog altijd niet door de douane geraakt. Hotel is best leuk als je écht op vakantie bent, maar in onze situatie kunnen we niet wachten tot we eindelijk ons huisje kunnen inrichten met onze eigen spullen die ik eigenlijk best wel mis. Er zit gelukkig wel schot in de zaak: morgen komen ze langs van de "pestcontrol" om alle kleine beestjes ( ja, die heb je hier ook!) uit ons huis te krijgen, maandag komen ze van de cleaning om heel ons huis een poetsbeurt te geven ( zalig om eens zelf niet te moeten kuisen), dinsdag worden onze huishoudelijke apparaten geleverd en dan is het afwachten tot de container langskomt. Gelukkig mogen we zondag veranderen van hotel en kunnen we naar het Sheraton beach hotel ( ja, aan de beach dus ), wat voor de kinderen toch veel aangenamer zal zijn ( en voor mama ook ). Van " the beach" gesproken. Vandaag is het vrijdag, wat hier natuurlijk weekend betekent. Deze morgen trokken we onze zwemspullen aan en zijn we naar één van de weinige openbare publieke stranden gereden ( voor de kenners: het strand bij de "burj al arab" ). Dat was wel een beetje een misrekening: 1) Het was gewoon vééééél te hot om daar op het strand te zitten ( zeker 50°C ) en ten 2e) Onze kinderen zijn hier echt wel een attraktie: op het halfuurtje tijd die we gespendeerd hebben op het strand zijn zeker wel 4 mensen komen vragen of ze foto's van onze kinderen mochten nemen...blijkbaar vallen blonde knulletjes hier in de smaak. Neen! Geen foto's ( we zijn toch geen dieren in de zoo? ). En de meest beleefde hebben het dan nog gevraagd. Na een halfuurtje had ik het wel gehad, was het niet meer leuk...en zijn we maar teruggekeerd. De kinderen trekken het zich gelukkig allemaal niet aan. Deze nm zijn we naar het equivalent van een indoorspeelplein van bij ons geweest: " fun city". En daar kijkt een mens toch wel zijn ogen uit. Het leek gewoon Plopsaland indoor. De kinderen vonden het zalig! En hier hebben de gebroeders Struyf hun eerste kamelenritje gemaakt. Nu is Zeffe helemaal overtuigd: hij gaat nu zeker met de kameel naar school. Zo zie je maar, het weekend verschilt hier absoluut niet met het weekend in België, mn. overstresste papa's en mama's die er alles aan doen om het hun kroost naar de zin te maken.
At last! The Struyfs arrived! Alive and kicking...alhoewel. De vliegreis was best wel vermoeiend. 2 kinderen van 2 en 4 voor 12u entertainen is niet altijd even simpel. Moeder had natuurlijk voor veel nieuwe spelletjes, puzzels en boekjes gezorgd, maar in zo'n vliegtuig is nu ook weer niet zoveel plaats ( zelfs niet in business!). Gelukkig had ik ook wat sedinal bij me en zijn onze rakkers daardoor toch wel eventjes in dromenland beland, relax... Eénmaal hier in Dubai keken ze natuurlijk hun ogen uit, al die witte mannen ( allé, eigenlijk wel donkere maar met lange witte kleden (dishdash) aan ) en al die zwarte vrouwen, met hun abaya aan. Maar vreemd genoeg waren ze dit ook heel snel gewoon, kinderen hé. Vervelend genoeg bleek 1 koffer ergens achter gebleven, en natuurlijk was dit de koffer met alle kinderkledij, we wisten direct weer wat gedaan de volgende dag. Gelukkig is het hier lekker warm: 43° en hadden we niet zoveel kleren nodig om te slapen. Ondertussen zijn we 2 dagen verder, is de valies met kinderkledij gelukkig al terecht, blijft het even warm en vinden de kids het tot nu toe nog altijd leuk in Dubai. Vandaag zijn we ons huis gaan bekijken, vreemd hoor (foto's). Maar het voelde direct goed aan. Ja, ik zie het zitten om hier een gezellige thuis van te maken. Onze "gardener" kwam ook eventjes langs om het gras en de bloemen te sproeien en om kennis te maken, ok, hij ziet er niet uit als een lekkere pool-boy, maar hij is wel vriendelijk en hij zorgt ervoor dat ons gras groen blijft, toch ook al iets, é. Daarna zijn we nog eventjes doorgereden nr Zeffe zijn nieuwe school, hij was toch wel een beetje zenuwachtig. We zijn vlug eens binnengewipt want de school is nog volop in aanbouw. Morgen mogen we terug komen om een begeleide toer te krijgen. Zeffe was alleszins super-enthousiast en hoopt dat het snel terug school is, hopelijk blijft hij zo enthousiast. En deze namiddag, jah, hebben wij gewoon eens lekker niets gedaan en de toerist uitgehangen aan het zwembad. Ik moest toch wel ergens aan "een foto van mezelf aan de rand van het zwembad met een coctail in de hand" geraken. Al was het maar om jullie toch héééél eventjes jaloers te maken. En afsluiten zou ik willen doen met de citaat van onze Zeffe: " We missen jullie wel een beetje maar niet erg genoeg om te wenen."
Pfff, een lastige dag... want wat doet een mens de dag voor hij vertrekt naar Dubai voor een langere periode. Oké, tegen de feestdagen zijn we er al terug, dus uiteindelijk zien we iedereen binnen 4 maand terug, maar toch... Wij hebben gewoon "gewoon" gedaan. Lekker samen met de familie hier thuis bij muti konijn met pruimen gegeten (want dat kan muti klaarmaken als de beste). Daarna lekker lui in de zetel gehangen en naar de OS gekeken of wat gezelschapsspelletjes gespeeld want buiten regende het. Gewoon gezellig samen zijn...( en nog niet teveel aan morgen denken ). Ondertussen hebben we natuurlijk al van wat andere familie afscheid moeten nemen. Gisteren was het de beurt aan oma en opa, en dat viel echt niet mee. Ook moemoe en vava en tant Fie en nonkel Bart zijn de revue al gepasseerd, met de nodige traantjes erbij. Gelukkig beseffen onze 2 kapoenen nog niet echt wat er nu eigenlijk zal gebeuren, ze genieten van alle aandacht en de laatste cadeautjes...hoe zou je zelf zijn! Maar morgen is het dus van dat, om 10u vliegen we onze nieuwe thuis tegemoet. Het wordt een laaaaannnnggge dag, dat weet ik nu al, maar we nemen hem zoals hij komt en ik laat jullie zeker weten hoe hij gekomen is... tot in Dubai Ter afscheid nog enkele afscheidsfotootjes.
Eindelijk zijn "de grote voorbereidingen" gestart. op 13 en 14 juni werd ons lieflijk huisje in Waterland-Oudeman omgetoverd van een thuis naar een huis...al onze spullen verdwenen nl. doos per doos in een immense container die enkele dagen later verscheept zou worden naar Dubai. Vreemd hoor, je huis zo zien "leeghalen" en al helemaal niet leuk om alles zo te zien wegrijden, maar voor mij misschien wel de beste manier om afscheid te nemen van onze thuis. Opeens is alle gezelligheid weg en blijft alleen een hoopje stenen met ramen erin over. Ondertussen wonen we met ons 4-tjes in bij "onze muti" ( mijn allerliefste mama), en vooral voor de 2 jongens is dit een hele leuke tijd. Muti weet hen altijd wel bezig te houden met een spelletje, bezoekje aan de bib of kinderboerderij, verhaaltje of partijtje voetbal. Voor ons wel een beetje aanpassen, maar mits de nodige afspraken lukt het best! Gisteren (7/08) zijn de mannen van Team Allied ( onze verhuisfirma ) de laatste luchtvracht komen ophalen, vooral nog achtergebleven speelgoed, nog wat kledij en wat klein huishoudelijk gerief. Nu blijft er dus echt niet veel meer over, enkel nog wat we op 18 augustus nog meenemen in onze koffer, hoe minder om mee te sleuren, hoe beter! En vanaf nu is het dus aftellen geblazen, welgeteld nog 10 keer slapen...spannend, hé?
en hadden we niet zoveel kleren nodig om te slapen.
).
