Vandaag was het dan zover,"de grote dag" voor Zeffe. Zo fier als een gieter in zijn kostuumpje vertrokken we allemaal naar school. De één al met een kleiner hartje dan de ander ( en dan spreek ik natuurlijk voor mezelf ). Alles bleek gelukkig héél goed mee te vallen. Zeffe zit met 16 kindjes in de klas waarvan nog 3 Nederlandse, wat voor mij qua taalgebruik toch wel een geruststelling is; Zeffe zelf was heel relaxed, maar daar zal zijn knappe ( voor de kenners straks een fotootje ), lieve juf miss Karmali wel voor iets tussen zitten. Na een drukke, maar ook heel aangename vm zijn wel allemaal met een gerust hart teruggekeerd. Zeffe is er klaar voor...mijn schat, en ik ben verschrikkelijk fier op hem !!! Morgen kunnen we eindelijk vertrekken naar ons huisje, hurrei!!! Maar dat betekent ook dat jullie eventjes niets van me zullen horen, tot we daar internet hebben. Maar vrees niet...I'll be back.
Om iedereen een beetje bezig te houden: enkele fotootjes over vanalles. Momenteel is het hier ook voor ons gewoon wachten en hier en daar wat in orde brengen. Voor het mannelijke gezelschap onder ons heb ik ook een fotootje of 2 van mijn lieftallig ventje zijn nieuwe "karre" erbij gezet ( Het huis waar hij geparkeerd staat is het onze!). Iedereen die Steven kent, weet immers dat het afscheid van zijn geliefde Audi hem heel zwaar gevallen is en dat hij heel bang was dat hij hier met een Nissan Micratje zou moeten rondtuffen Gelukkig valt zijn nieuwe Honda nog redelijk mee, hé? Verder zie je de kinderen in vol ornaat in de Piratenclub ( waar ze ondertussen al menig uurtjes gesleten hebben ) en Dubai Marina by night. Ik hoop dat ik jullie weer snel met spectaculaire nieuwtjes kan verblijden. Till then, take care and keep blogging
Eigenlijk heb ik niet veel nieuws te vertellen. Same old story...we zitten nog altijd op hotel te wachten. Gelukkig weten we ondertussen dat onze spullen zaterdag en zondag geleverd zullen worden. Nu is het dus aftellen geblazen tot we eindelijk in ons huisje kunnen. Het wordt ondertussen een zware job om de kinderen te blijven entertainen, jah, er is natuurlijk het strand, de zee, het zwembad,... maar soms willen ze ook wel eens iets anders. Gelukkig heb ik vandaag "de Piratenclub" ontdekt. Een kinderclub die hier verbonden is aan het hotel. De kinderen kunnen er hun hartje ophalen met al het speelgoed, gezelschapsspelletjes en DVD's die er voorhanden zijn. En verbazingwekkend genoeg leren ze op die manier wel heel snel hun Engels, met dank aan opa die Zeffe geleerd heeft om "give me a hug" te zeggen waardoor Zeffe nu heel populair is bij de kleutermeisjes hier. Ik geef jullie nog enkele sit-seeing fotootjes mee van hier, en hoop binnenkort met weer enkele nieuwtjes af te kunnen komen.
Ja, net zoals in België loopt de vakantie ook hier ten einde. Hoog tijd dus om Zeffe klaar te stomen voor zijn grote intrede. Gisteren zijn we id mall naar Zak's Store geweest, een kledingwinkel die zich enkel bezighoudt met de verkoop van de schooluniformen. Zoals verwacht kreeg Zeffe een uniform met de maat voor kinderen van 6-7 jaar, hij valt nl. nogal groot en kloek uit naar Dubaiaanse normen. Wij vonden hem alleszins superschattig in z'n kostschooloutfitje ( maar als moeder vind ik hem natuurlijk altijd schattig ) en Zeffe bleek heel "preus" met zijn nieuwe kleren, hij wou er de hele dag in rondlopen en als het kon ook wel slapen. Onze portefeuille daarentegen is opeens een pak lichter geworden... Daarna alle 2 nog vlug een kapperbeurt voor 6 pp ( zo zie je maar dat het leven hier echt niet zo duur is als iedereen beweert ) en ze zien er weer piekfijn uit!
Deze morgen zijn we dan eindelijk in GEMS World Academy geraakt, de nieuwe school van Zeffe. Om 10u konden we een rondleiding krijgen. Amai, daar hebben we pas écht onze ogen uitgekeken. Nu weten we waarom er zoveel inschrijvingsgeld gevraagd wordt. Ik denk dat ik beter een lijst doorgeef met wat er niet te vinden is, want een lijst met wat je er wel allemaal kan vinden/doen is wel heel lang ( ok, toch een smaakje: 3 tennispleinen, 2 zwembaden, 2 squashterreinen, fitnesszaal, opnamestudio, dramazaal, planetarium, auditorium vr 700 pers, bib met 15.000 boeken,...) en dit allemaal in een high-tech decor. Geloven jullie me nog ? Ik moet je natuurlijk niet vertellen dat Zeffe staat te popelen om dit allemaal te ontdekken, en broer Ziebe zou al het liefst met hem meegaan maar hij moet jammergenoeg ( voor wie? moeder of Ziebe - noot van de papa ) nog een jaartje onder moeders rokken blijven.
Deze nm zijn we dan verhuisd nr ons nieuwe beach hotel ( Sheraton), jaja, lekker aan de zee. Kunnen de kinderen wat meer spelen op het privéstrand, zonder een bezienswaardigheid te zijn. En hoewel dit allemaal super relax, lui en luxueus klinkt, zouden we toch het liefst van al gewoon in ons huisje kunnen, eindelijk een beetje "gewoon" doen, want hoe mooi het leven ook is op een ander: "home sweet home".
En verder zou ik graag nog iedereen bedanken die de blog regelmatig bezoekt, het doet me heel veel deugd dat ik op die manier contact kan blijven houden met jullie! Dikke zoen
Zo, zijn we alweer enkele dagen verder. Jammergenoeg zitten we nog altijd op hotel, onze spullen zijn nog altijd niet door de douane geraakt. Hotel is best leuk als je écht op vakantie bent, maar in onze situatie kunnen we niet wachten tot we eindelijk ons huisje kunnen inrichten met onze eigen spullen die ik eigenlijk best wel mis. Er zit gelukkig wel schot in de zaak: morgen komen ze langs van de "pestcontrol" om alle kleine beestjes ( ja, die heb je hier ook!) uit ons huis te krijgen, maandag komen ze van de cleaning om heel ons huis een poetsbeurt te geven ( zalig om eens zelf niet te moeten kuisen), dinsdag worden onze huishoudelijke apparaten geleverd en dan is het afwachten tot de container langskomt. Gelukkig mogen we zondag veranderen van hotel en kunnen we naar het Sheraton beach hotel ( ja, aan de beach dus ), wat voor de kinderen toch veel aangenamer zal zijn ( en voor mama ook ). Van " the beach" gesproken. Vandaag is het vrijdag, wat hier natuurlijk weekend betekent. Deze morgen trokken we onze zwemspullen aan en zijn we naar één van de weinige openbare publieke stranden gereden ( voor de kenners: het strand bij de "burj al arab" ). Dat was wel een beetje een misrekening: 1) Het was gewoon vééééél te hot om daar op het strand te zitten ( zeker 50°C ) en ten 2e) Onze kinderen zijn hier echt wel een attraktie: op het halfuurtje tijd die we gespendeerd hebben op het strand zijn zeker wel 4 mensen komen vragen of ze foto's van onze kinderen mochten nemen...blijkbaar vallen blonde knulletjes hier in de smaak. Neen! Geen foto's ( we zijn toch geen dieren in de zoo? ). En de meest beleefde hebben het dan nog gevraagd. Na een halfuurtje had ik het wel gehad, was het niet meer leuk...en zijn we maar teruggekeerd. De kinderen trekken het zich gelukkig allemaal niet aan. Deze nm zijn we naar het equivalent van een indoorspeelplein van bij ons geweest: " fun city". En daar kijkt een mens toch wel zijn ogen uit. Het leek gewoon Plopsaland indoor. De kinderen vonden het zalig! En hier hebben de gebroeders Struyf hun eerste kamelenritje gemaakt. Nu is Zeffe helemaal overtuigd: hij gaat nu zeker met de kameel naar school. Zo zie je maar, het weekend verschilt hier absoluut niet met het weekend in België, mn. overstresste papa's en mama's die er alles aan doen om het hun kroost naar de zin te maken.
At last! The Struyfs arrived! Alive and kicking...alhoewel. De vliegreis was best wel vermoeiend. 2 kinderen van 2 en 4 voor 12u entertainen is niet altijd even simpel. Moeder had natuurlijk voor veel nieuwe spelletjes, puzzels en boekjes gezorgd, maar in zo'n vliegtuig is nu ook weer niet zoveel plaats ( zelfs niet in business!). Gelukkig had ik ook wat sedinal bij me en zijn onze rakkers daardoor toch wel eventjes in dromenland beland, relax... Eénmaal hier in Dubai keken ze natuurlijk hun ogen uit, al die witte mannen ( allé, eigenlijk wel donkere maar met lange witte kleden (dishdash) aan ) en al die zwarte vrouwen, met hun abaya aan. Maar vreemd genoeg waren ze dit ook heel snel gewoon, kinderen hé. Vervelend genoeg bleek 1 koffer ergens achter gebleven, en natuurlijk was dit de koffer met alle kinderkledij, we wisten direct weer wat gedaan de volgende dag. Gelukkig is het hier lekker warm: 43° en hadden we niet zoveel kleren nodig om te slapen. Ondertussen zijn we 2 dagen verder, is de valies met kinderkledij gelukkig al terecht, blijft het even warm en vinden de kids het tot nu toe nog altijd leuk in Dubai. Vandaag zijn we ons huis gaan bekijken, vreemd hoor (foto's). Maar het voelde direct goed aan. Ja, ik zie het zitten om hier een gezellige thuis van te maken. Onze "gardener" kwam ook eventjes langs om het gras en de bloemen te sproeien en om kennis te maken, ok, hij ziet er niet uit als een lekkere pool-boy, maar hij is wel vriendelijk en hij zorgt ervoor dat ons gras groen blijft, toch ook al iets, é. Daarna zijn we nog eventjes doorgereden nr Zeffe zijn nieuwe school, hij was toch wel een beetje zenuwachtig. We zijn vlug eens binnengewipt want de school is nog volop in aanbouw. Morgen mogen we terug komen om een begeleide toer te krijgen. Zeffe was alleszins super-enthousiast en hoopt dat het snel terug school is, hopelijk blijft hij zo enthousiast. En deze namiddag, jah, hebben wij gewoon eens lekker niets gedaan en de toerist uitgehangen aan het zwembad. Ik moest toch wel ergens aan "een foto van mezelf aan de rand van het zwembad met een coctail in de hand" geraken. Al was het maar om jullie toch héééél eventjes jaloers te maken. En afsluiten zou ik willen doen met de citaat van onze Zeffe: " We missen jullie wel een beetje maar niet erg genoeg om te wenen."
Pfff, een lastige dag... want wat doet een mens de dag voor hij vertrekt naar Dubai voor een langere periode. Oké, tegen de feestdagen zijn we er al terug, dus uiteindelijk zien we iedereen binnen 4 maand terug, maar toch... Wij hebben gewoon "gewoon" gedaan. Lekker samen met de familie hier thuis bij muti konijn met pruimen gegeten (want dat kan muti klaarmaken als de beste). Daarna lekker lui in de zetel gehangen en naar de OS gekeken of wat gezelschapsspelletjes gespeeld want buiten regende het. Gewoon gezellig samen zijn...( en nog niet teveel aan morgen denken ). Ondertussen hebben we natuurlijk al van wat andere familie afscheid moeten nemen. Gisteren was het de beurt aan oma en opa, en dat viel echt niet mee. Ook moemoe en vava en tant Fie en nonkel Bart zijn de revue al gepasseerd, met de nodige traantjes erbij. Gelukkig beseffen onze 2 kapoenen nog niet echt wat er nu eigenlijk zal gebeuren, ze genieten van alle aandacht en de laatste cadeautjes...hoe zou je zelf zijn! Maar morgen is het dus van dat, om 10u vliegen we onze nieuwe thuis tegemoet. Het wordt een laaaaannnnggge dag, dat weet ik nu al, maar we nemen hem zoals hij komt en ik laat jullie zeker weten hoe hij gekomen is... tot in Dubai Ter afscheid nog enkele afscheidsfotootjes.
Eindelijk zijn "de grote voorbereidingen" gestart. op 13 en 14 juni werd ons lieflijk huisje in Waterland-Oudeman omgetoverd van een thuis naar een huis...al onze spullen verdwenen nl. doos per doos in een immense container die enkele dagen later verscheept zou worden naar Dubai. Vreemd hoor, je huis zo zien "leeghalen" en al helemaal niet leuk om alles zo te zien wegrijden, maar voor mij misschien wel de beste manier om afscheid te nemen van onze thuis. Opeens is alle gezelligheid weg en blijft alleen een hoopje stenen met ramen erin over. Ondertussen wonen we met ons 4-tjes in bij "onze muti" ( mijn allerliefste mama), en vooral voor de 2 jongens is dit een hele leuke tijd. Muti weet hen altijd wel bezig te houden met een spelletje, bezoekje aan de bib of kinderboerderij, verhaaltje of partijtje voetbal. Voor ons wel een beetje aanpassen, maar mits de nodige afspraken lukt het best! Gisteren (7/08) zijn de mannen van Team Allied ( onze verhuisfirma ) de laatste luchtvracht komen ophalen, vooral nog achtergebleven speelgoed, nog wat kledij en wat klein huishoudelijk gerief. Nu blijft er dus echt niet veel meer over, enkel nog wat we op 18 augustus nog meenemen in onze koffer, hoe minder om mee te sleuren, hoe beter! En vanaf nu is het dus aftellen geblazen, welgeteld nog 10 keer slapen...spannend, hé?
wel voor iets tussen zitten.
Gelukkig valt zijn nieuwe Honda nog redelijk mee, hé?
).
