|
|
|
|
 |
|
|
| Op weg naar Compostela |
|
|
| 29-07-2012 |
 28/7 Burgos - San Anton |
Al om 6u op pad, want er wacht mij de langste etappe tot nu toe: 34km volgens mijn beschrijving. Al snel blijkt dat er nog een stuk of twee zullen bijkomen, aangezien ik eerst nog de hele stad moet doorlopen om aan het beginpunt van mijn beschrijving aan te komen.
De lucht is bewolkt, met nu en dan een flauwe zon, ideaal weer voor de lange afstand. De wegen liggen er heel de voormiddag nat bij, er moet vannacht een pak water gevallen zijn.
Het parkoers gaat over de zogenaamde meseta, de hoogvlakte. Wat ze er niet bij zeggen is dat die vlakte elke paar km doorsneden wordt door laagtes. Dat kan vrij snel gaan: het ene moment denk je dat je recht op een rij windmolens afloopt, het volgende moment merk je dat die molens op de volgende hoogvlakte staan, en dat je een snelle afdaling gevolgd door een al even steile beklimming voor het neus hebt.
Nog zotter is het vlak voor het laatste dorp van de dag, Hontanas. Ineens zie je schijnbaar midden op de lege vlakte een wegwijzer: Hontanas, 500m. Echter: geen dorp te zien. 100m verder zie je de horizon veranderen en besef je dat er weer een afdaling aankomt, maar nog altijd: geen dorp te bespeuren. Ineens zie je voor je een kruis, en denk je: "eindelijk een teken van beschaving, maar waar is dat dorp?" Telkens enkele passen verder zie je dat dat onnozel kruisje op een koepel staat, de koepel op een klokkentoren, de toren op een grote kerk, en de kerk in een vrij groot dorp. Kortom: in 20 of 30 passen ontvouwt dat simpele kruis zich tot een heel dorp, voor de ogen van de verbaasde wandelaar. Verbijsterend!
Ik doe nog snel een laatste aankoop van fruit voor morgen (de zondag vind je niet altijd iets open), en zet koers naar mijn bestemming voor vandaag: de ruïne van de oude Antonietersabdij uit de jaren 1400, enkele km voor het stadje Castrojeriz. Particulieren hebben enkele ruimtes terug waterdicht gemaakt, en er een paar stapelbedden en tafels in geplaatst. Er is geen warm water, geen elektriciteit, en ook de GSM ontvangst is niet al te best. Wat er wel is: pakken rust en sfeer.
Om 19u30 voorzien de hospitaleros een maaltijd die ze zelf klaarmaken (avondeten en overnachting, kosten: donativo).
De 12 bedden zijn allemaal ingenomen: 2 Vlamingen, 2 Nederlanders, 2 Italianen, 2 Engelsen, een Amerikaan, een Canadees van Quebec, een Hongaarse en een Zweed. Geen Spaanse gasten dus. Met de 3 Spaanse hospitaleros is het Nederlands er zelfs de meest gesproken moedertaal onder alle aanwezigen. We beperken ons toch maar tot Engels en Spaans.
29-07-2012, 16:31 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
|
| 26/7 Atapuerca - Burgos |
Om 7u vertrokken voor ik-weet-niet-hoe-ver. Afhankelijk van de bron leest men 18 tot 23 km. Burgos is een grote stad. Bovendien zijn er vele wegen om Burgos binnen te komen, en de kortste is niet noodzakelijk de beste. Jammer genoeg is de oostkant van Burgos de lelijkste, met veel industrie, drukke invalswegen en veel volk dat woont in blokkendozen van apartementen. Maar ook dat is de Camino, evengoed als de wijngaarden van La Rioja en de bergen van Navarra.
De gele pijlen doen hun best om het ergste te ontwijken, natuurlijk ten koste van extra kilometers.
Ik had de dag voordien een tip gekregen om te passeren aan iets met de naar "La Cartuja de Miraflores". Er stond niets van in mijn beschrijving, maar ik wist ongeveer waar te zoeken en na een paar keer vragen bleek het uiteindelijk maar een paar km extra te betekenen.
Het karthuizerklooster is ooit gebouwd door de grootouders van keizer Karel, om erin begraven te worden. Het houtsnijwerk, afkomstig van beeldhouwers uit de Zuidelijke Nederlanden, is zo fijn dat het mij aan kantwerk doet denken.
Nog voor de middag bereik ik het hotel in Burgos. Mijn beurt om eens anderhalve dag de toerist uit te hangen.
29-07-2012, 16:12 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 27-07-2012 |
| Burgos |
|
Het is het feest van santiago
De bus was een beetje te laat..
We reden richting Burgos. We kwañen heel wat pelgrims tegen; er stapten ook heel wat pelriños op de bus die voor een kort stukje de bus namen Het stukje richtng burgos is niet echt een mooi stuk.
In burgos aangekomen begon de zoektocht naar het hostal. Er hing een briefje dat ik in bar az lado info ñoest vragen. Ik vraag dat dus aan een dañe; Eerste verschrikkelijk flater in het spaans het was al lado en dat wil zeggen de bar naast de deur. Ik voelde me beschaamd; een van mijn eerste lessen Spaans...
Ik vond dan de ¡juiste persoon en had mijn bed; Eventjes rusten en een slaatje gaan eten in de bar al lado. Eindelijk eens een lekker slaatje en geen slakom.
Daarna richting klooster, het was heet en er zat onweer in de lucht. Op woensdag was de imkom gratis. Ik maakte de bewaker kwaad. Ik trok een foto met flash die man kwam naar me toe; Ik dacht dat hij zei dat ik geen foto met flsh moch nemem; Een tijdje later trok ik zonder flshm die man werd razend, de volgende keer zet ik je buiten...
Nadien ging ik ñe verontschuldigen en zei dat ik hem niet begrepen had, hij werd een heel stuk vriendelijker en verontschuldige zich.
Het bgon te onweren dus nañ ik maar de bus ricihtng stad; Ik ging om info naar het toeristisch bureau.
Daarna bezoch ik nog het wetenschappelijk museum 4 verdiepen hoog. De moeite...
Toen ik aan de kathedraal kwam kwañen de pelgrims naar buiten na een speciale mis buiten was er traditionele dans. Een vertegenwoordiger van het spaans pelgrimsgenootschap begond te praten en toonde mij de interessante plaatsje om te eten. Ik heb niet goed geslapen.
De volgende dag ik Henk en vervolg vertel ik jullie later ..
Groetjes
Hilde
27-07-2012, 11:32 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
|
| 25/7 Tosantos - Atapuerca |
Ik heb al betere nachten gehad dan deze op de grond (maar ik moet toegeven: ook al slechtere). Ik had al voorzien dat ik op de grond zou slapen tijdens deze Camino, en ook mijn siesta van de namiddag voordien liet het beste verhopen, maar eigenlijk is dit niet te vergelijken met de nachtrust: ten eerste duurt een siesta maar een goed uur en geen hele nacht, ten tweede lag ik helemaal alleen 's namiddags, en ten derde gebruikte ik mijn slaapzak als hoofkussen tijdens de siesta. Mijn slaapmatje is goedgekeurd, maar een opblaasbaar reiskussen was een goed idee geweest. Ik zal in Burgos eens kijken wat ik vind.
Voor het eerst sinds Pamplona moet er nog eens duchtig geklommen worden, naar de Alto de la Pedraja (1030m hoog). Op de top staat een kerk en een klooster op de plaats van het graf van San Juan de Ortega: als het op het uitbouwen van de Camino, en het bouwen van bruggen en hospitalen aankomt de leerling en opvolger van Santo Domingo de la Calzada. Het is een smaakvol gebouw, dat relatief gespaard is gebleven van barokke overdaad.
De dag eindigt in Atapuerca, een rustig dorp waar in de grotten enorme hoeveelheden menselijke resten gevonden werden, waarvan er een aantal teruggaan naar een tijd waarvan men vroeger dacht dat er nog geen mensen in Europa leefden.
De albergue, met de on-Spaans aandoende naar "La Hutte", is gelegen in een oud huis. Aan de muur hangt een ets met een Vlaams gedicht over de beiaarden van Brugge en Gent. Ik zal eens moeten informeren bij de baas, als ik hem zie.
Rond 17u is er een korte onweersbui, de eerste regen die ik zie in Spanje.
27-07-2012, 11:18 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
|
| 24/7 Santo Domingo de la Calzada - Tosantos |
Om iets voor 6 opgestaan, op het gemak op de kamer een paar broodjes gegeten met chocomelk, en daarna zijn Hilde en ik rong 6u45 samen naar de pomp gelopen (waterpomp tegenover het gastenverblijf van de zusters Cisterciënzers). Daar was ons volgende afscheid voor 3 dagen.
De dag verloopt een beetje saai met veel vals plat en lichtgolvend terrein tussen al dan niet gemaaide korenvelden. Tegen de middag bereik ik Belorado, een stadje dat er gezellig uitziet, maar vandaag niet want er wordt op het marktje een huis afgebroken met alle geluidsoverlast vandien.
Mijn einddoel van de dag is "Casa Francisco de Asís" in Tosantos. Volgens mijn beschrijving wordt het avondmaal en het ontbijt gemeenschappelijk bereid en genuttigd, en is er na de maaltijd kans tot bezinning in de kapel. Er is geen vaste kostprijs voor overnachting en maaltijden, maar geldt er het principe van "donativo", maw je bepaalt zelf hoeveel je betaalt.
Allemaal goed en wel, maar mijn beschrijving spreekt niet over de ingrediënten van van die maaltijden. Wordt men verondersteld om die mee te brengen en niet? Ik neem het zekere voor het onzekere, en koop in Belorado wat fruit voor mezelf voor de volgende dag onderweg, en een kilo tomaten voor in Tosantos. Daarna zet ik de laatste 5km van de dag in, onder de beginnende hitte van de middag, met een rugzak die merkbaar zwaarder geworden was met de tomaten.
In de albergue aangekomen leg ik de situatie uit, maar men vertelt mij dat de hospitalleros de maaltijden klaarmaken, met ingrediënten gekocht van het geld van de donativos van de vorige dag. Na enig aandringen aanvaardt men mijn tomaten, met de redenering dat mijn donativo dit keer gedeeltelijk in natura uitgegeven is.
De slaapplaatsen zijn Spartaans, met alleen een dunne matras/mat op de grond, maar dat vind ik geen probleem: voor dit soort omstandigheden sleur ik al immers 10 dagen een opblaasbaar slaapmatje mee. Uiteindelijk zijn er 14 gasten, van allerlei nationaliteiten.
Om 18u komt er een vrouw uit het dorp ons uitnodigen naar een OLV-heiligdom in de grotten boven het dorp. De kapel blijkt de oorspronkelijke kerk van het dorp, en bevatte eeuwen geleden zelfs de kloosterschool voor de lokale jeugd.
Om 20u eten we met zijn allen, gasten en hospitalleros, aan 1 grote tafel: een salade verte en daarna een soort soep met heel veel aardappels en paprika's (meer vast dan vloeibaar eigenlijk) en met chorizo erin. Daarna worden we uitgenodigd om naar de zolder te gaan voor een bezinningsmoment (voor de gelegenheid aangepast, want het is de vooravond van Sint-Jacob=Santiago). Wie geen zin heeft, wordt uitgenodigd om al aan de afwas te beginnen. De bezinnig is heel sfeervol en duurt bijna een uur, waardoor we geen afwas meer gezien hebben.
27-07-2012, 11:06 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 25-07-2012 |
| 25 juli feestdag van jacob van conpostella |
Voor ik om kwart voor 11 de bus naar brugos neem nog even vertellen over gisteren.
ik heb Henk uitgewuifd, deze keer ben ik opgestaan en heb hem uitgewuifd in het ochtengloren.
Het is een rustige dag geworden, eerst de praktische zaken, post, gsn opladen en dan kuieren in santo domimgo....
Het was warm ik voelde me uitgeteld, zeker na de beklimming van de toren.
s avonds rustig gegeten op een terrasje. Ik zag het niet zitten om in het hostal te eten; Het is ook een verzorgingstehuis voor bejaarden..
De rust na het mooie maar drukke logrono deed deugd.. De zonsondergang met de toren van de kerk was prachtig.
Straks neem ik de bus naar burgos. Ik kijk uit naar burgos, een mooie stad en Henk neemt een rustdag dus zijn we eens langer samen.
Het valt heel goed mee. Ik kuier, geniet en lees veel... Tijdens de dag ben je bezig, maar de avonden zijn lang... als er niets te doen is.
Dan geniet ik van een bankje en een boekje...
25-07-2012, 10:31 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
| 23-07-2012 |
| aangekomen in Santo Domingo de la Calzada |
De busreis van Logroño naar Santo Domingo de la Calzada verliep zonder problemen.
Henk stond mij al op te wachten aan het busstation.
Vergeleken met de drukte van Logroño is de rust van een stadje als Santo Domingo, en van het gastenverblijf van de zusters Cisterciënzers, een verademing.
Deze middag zijn we al in de kathedraal geweest, en de kippen stellen het wel.
Tot de volgende!
23-07-2012, 18:51 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
| 22-07-2012 |
| 22/7 Logroño - Nájera |
Om 6u opgestaan, Logroño sliep tegen dan nog niet eens. Het is een vreemd gezicht: gerugzakte pelgrims die de straten delen met de laatste fuifnummers die, getooid en gekke hoedjes en pruiken, verdwaasd overwegen om toch maar naar huis te gaan nu het nog niet helemaal klaar is.
In de oostelijke lucht hangt nogal wat bewolking en het duurt tot 8u30 tot de zon erdoor komt en ik een vertrouwde gestalte zie opdoemen: mezelf. Daar hoort een kleine uitleg bij: nee, ik heb geen aanval van eigenwaan.
Santiago ligt in het westen van Spanje, en de weg ernaartoe loopt zo goed als recht naar het westen. Men wandelt vooral in de ochtend en de vroege middag, dus wanneer de zon in het oosten of zuidoosten staat. De wandelaar ziet dus de hele dag zijn eigen schaduw recht voor zich, en went daar verrassend snel aan. Sterker nog, nu al gaat er een alarmbelletjes rinkelen als hij zijn schaduw niet ziet: ga ik nog wel in de juiste richting?
Sommigen zeggen dat je voortdurende confrontatie met je schaduw een ontmoeting is met jezelf. Aan dergelijke filosofische overwegingen zal ik me (nog?) niet wagen.
Vanmorgen had ik nog geen idee dat de historie van het vergeten te betalen en de vergeten broek (zie vorige dagen) een drieluik zou worden. Bij het naderen van het stadje Navarrete neem ik een foto. Bij het wegsteken van de camera in de zijzak van mijn broek komt mijn linkervoet per ongeluk naast de weg terecht, slaat scheef en een moment later robbel ik over het ruwe asfalt. Resultaat: enkele lelijke schreven op mijn rechterscheen en een brok uit mijn rechterknie. Ik heb de wonden onmiddellijk uitgewassen en ontsmet, en die zullen wel genezen.
Erger is het met mijn broek: rechts onder de knie zijn er 4 of 5 lelijke scheuren. Ik rits de onderste helft af en ga in short verder. Gelukkig krijg ik kort daarna het bericht van Hilde dat mijn andere broek gearriveerd is. Zo moet ik tenminste niet tot Compostela in korte broek.
Ik heb mijn spierwitte benen zo goed mogelijk ingesmeerd met zonnecreme, vooral mijn kuiten (de zon zit altijd achter me, zie begin van dit bericht).
Zonder verdere incidenten leg ik de resterende 18km naar Nájera af. Ik ben ondanks het oponthoud nog bij de eersten. De albergue is zelfs nog niet open en ik moet een kwartiertje wachter voor ik binnen kan.
Eigenlijk niet te verwonderen dat ik zo vroeg ben: de rest van de voormiddag heb ik niet veel meer gestopt om foto's te nemen, en ik wou eigenlijk alleen maar zo snel mogelijk aankomen om mijn wonden nog eens goed te kunnen wassen en verzorgen.
In de albergue de eerste Vlamingen gezien: ze zijn 3 dagen eerder dan ik vertrokken maar doen minder kilometers per dag. De etappe van morgen naar Santo Domingo de la Calzada is voor hen de laatste etappe alvorens naar huis terug te keren.
22-07-2012, 18:29 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 21-07-2012 |
| logrono 21 juli |
Onze Belgische feestdag1
Oh ja, nog iets vergeten over gisteren. Ik had een klein flesje wijn gekocht ( we ziitten in de wijnstreek) Ik wil het open doen en mijn krukentrekker breekt. Ja het was een goedkope kurkentrekker.
Geen wijn, dan maar een beetje water;
Na een betere nacht ging ik bij de overburen ontbijten. Er zaten stappers die Henk kenden. Ze hadden al een paar keer samen gegeten .
Dat doet toch raar...
Toen wandelde ik naar de brug over de ebro, waar de stappers de stad binnen wandelen.
Vandaag had ik immers een afspraakje en morgen ook;
Vandaag met mijn ventje en mirgen met een italiaanse pelgrim ( vertel ik straks meer over)
Ik zocht weer een bankje, ik word specialist in bankjes.. En zat te lezen tot ik een gekende pelgrim in de verte zag....
Blijn om elkaar weer te zien.
Een dag van verhalen vertellen, boodschappen doen, kijken voor een kamer voor Domingo de la Calzada....
We hebben een kamer in het gastenverblijf van de zusters Cisterscienzen...
Henk ontdekte dat hij zijn lange broek aan de wasdraad in Torres del Rio laten hangen... De drukte die ontstond rond het feit dat hij zijn rekening was vergeten te betalen zorgde hiervoor. Hij belde naar ginder, ze beginnen die belgische grote pelgrim met zijn hoed al te kennen.
Een Italiaanse pelgrim neemt lange broek mee morgen zie ik hem op de zelfde plaats waar ik henk vandaag zag. Ik ben benieuwd, een afspraak met een italiaan!
Ziezo tot hier mij verhaal voor vandaag, mijn maag begint te knorren
groetjes
Hilde
21-07-2012, 20:44 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
|
| logrono 19 -20 juli |
Ja, het heeft een tijdje geduurd voordat we een plaatsje vonden om te internetten...
Ik ben dus de 19de met de bus uit pamplona vertrokken. Het was interessant om eens de omgeving te zien. Een nadeel als ik op de bus zit dan val ik dikwijls in slaap, dus ook nu heb ik een stukje van de weg gemist.
Met het plan in de hand vond ik het pension redelijk vlot. Het ligt echt in het midden van logrono, dicht bij alles en midden in de uitgangsbuurt.
Heel gemakkelijk, maar het lawaai moet je erbij nemem. De spanjaarden gaan uit tot 5 uur in de morgen en zijn niet van de stilste. Rond half 7 spuiten ze de straten schoon, dus veel slapèn zit er niet echt in . Het is wel een mooie kamer, met balkon....
Eenmaal geïnstalleerd viel de stress van mij...
En nu 4 dagen genieten. De eerste avond heb ik het stadje een beetje verkend en ging ik op mijn gemak op een terrasje zetten. Eventjes mijn spaans oefenen... Maar rond wij wa het nogal lawaaierig.. Dit werd al gauw duidelijk, eventjes verder startte de betoging tegen de besparingen van de regering. Een betoging door een klein straatje. Het duurde zeker een uur tegen dat iedereen gepasserd ws en het was emiance. Ik zat als het ware op de eerste rij.... Een raar gevoel...
Ik ben maar vroeg in mijn bedje gekropen.
Na een slapeloze nacht, ben ik lang blijven liggen.... En dan op zoek naar een ontbijt, eerst prijsjes kijken en dan beslissen.
Daarna was het tijd voor boodschappen. Eerst naar de apotheek om oordopjes, niet zo eenvouudig om uit te leggen, maar ik heb ze! En ze helpen...
Daarna op zoek naar een betaalkaart voor de gsm, ik heb nogal een druk sms-verkeer.
Eenmaal dit in orde, begon mijn dagje genieten... Eerst bezocht ik een historisch museum echt de moeite en daarna een broodje en een wijntje.
Zoals een echte spanjaard, nam ik een uitgebreide siesta. Daarna ging wandelen langs de ebro, bankje gezocht en gelezen.
Na het dagelijkse telefoontje met Henk ging ik eten.
Ik kroop vroeg in mij bed
21-07-2012, 20:32 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
| 20-07-2012 |
| 20/7 Ayegui - Torres del Río |
Met een vreemd gevoel opgestaan: is het vandaag werkdag of weekend? Al snel besef ik: geen van beide, het is vakantie en opnieuw een wandeldag. Raar dat ik aan werken denk. Zou ik aan het ontstressen zijn?
Ik ben niet helemaal helder vanmorgen. Zou dat komen doordat ik gisteren de tafelgenoten heb geholpen om hun halve liter wijn van het dagmenu uit te krijgen?
Na een kwartier kom ik aan de abdij van Irache. Deze monasterio is bekend bij de Compostela-gangers, niet alleen omdat het een prachtig gebouw is, maar ook en vooral omdat 15m daar vandaan de wijnmakerij van Irache gevestigd is. En die biedt 2 kranen aan de voorbijgangers aan: de ene met water, zoals zovele plaatsen langs de Camino; maar de andere is uniek omdat die jonge rode wijn geeft. Ik drink een goede portie van de fris smakende wijn, maar besluit om mijn drinkflessen toch maar te vullen aan de andere kraan.
Direct daarna kan ik kiezen: via een paar dorpen gaan of een kortere weg nemen door de velden. Ik kies voor het tweede. Het pad loopt door een vriendelijk bos, over een onverhard pad. Dit is de ideale plaats om mijn eerste valpartij uit te proberen. Ik struikel, zoals ik ongeveer elke dag wel eens gedaan heb, over een uitstekende wortel. Maar deze keer heb ik er gelegen en rol over het zachte bospad. Een kleine krabbel op mijn knie en een vuile plek op mijn broek zijn de enige schade. Dit had veel erger kunnen aflopen als dit een van de voorbije dagen gebeurd was tussen al die keien. Alleen valt het nog niet mee om recht te geraken met die zware rugzak.
Het parkoers is niet al te steil vandaag, eerder veel stukken vals plat. Ik kan dus goed voortmaken en tegen 11u ben ik in Los Arcos. In dit stadje baat de Vlaamse Compostelagenootschap een van de albergues uit. Ik spreek met het Spaanse onderhoudspersoneel, maar "los Flamencos" zijn er nog niet. Ik rust wat uit en eet mijn middagmaal terwijl ik wacht. Uiteindelijk kan ik om 11u45 de groeten uit Vlaanderen overmaken aan de hospitalleros, een koppel uit Gooik dat de hele tweede helft van juli de dienst verzorgt.
Nog 7km of anderhalf uur stappen tussen wijnvelden, olijfboomgaarden en gemaaide korenvelden en ik bereid mijn eindstation van vandaag: Torres del Río, een klein dorp op een heuvel met maar liefst twee kerken. De oudste van de twee is echt speciaal. Hij zou gebouwd zijn door de Tempeliers, maar zijn oorsprong en de symboliek van de versieringen is al zo geheimzinnig als de kapel van Eunate van een paar dagen geleden.
Bij het avondeten zit ik bij hetzelfde koppel uit Aken als gisteren. Ze waren eerder dan ik aan tafel gegaan, en als ze weggaan wordt hun plaats ingenomen door een drietal Koreaanse dames die in Parijs wonen en dus vrij vlot Frans spreken. Ik drink op mijn gemak mijn wijn op en ga naar "huis" om te kijken of mijn was droog is. Teger dat ik goed en wel daar ben blijkt mijn signalement al verspreid: ik ben vergeten te betalen! Met rode kaken spoed ik me terug naar het restaurant om me uitvoerig te excuseren (en om te betalen natuurlijk!).
20-07-2012, 21:16 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
|
| 19/7 Puente la Reina - Ayegui |
Mijn eerste nacht met een snurker. De vrouw op heet bovenste station van het stapelbed naast me houdt de 9 andere in de kañer wakker met haar zaagmachientje. Blijkbaar is iedereen te welgemanierd om er iets aan te doen, maar van alle kanten klinken onderdrukte verwensingen en gezucht. Onderweg naar het toilet geef ik haar onder het passeren een por. Zonder direct effect blijkbaar, want als ik terugkomt is ze nog altijd bezig met de vensters te laten trillen. Een kwartier later valt ze echter stil. Ik maar me sterk dat dat een laattijdig gevolg is van mijn duwtje.
Gezien het snikhete weer van gisteren wil ik opnieuw vroeg vertrekken. Om 5u30 opstaan zoals sommigen vind ik er wat over, maar 6u klinkt goed. Als ik mijn voeten uit het bed zwaai zie ik ... niemand meer; ik ben de enige op de kamer. Dus zelfs als ik vroeg opsta ben ik nog de laatste...
Met mijn oordopjes hoor ik niet het zachte geruis van slaapzakken die opgerold worden en van rugzakken die gepakt worden. Jammer dat snurken er niet door tegengehouden wordt.
Het parkoers ziet er doenbaar uit met een redelijk steile klim helemaal in het begin en voor de rest een golvende omloop. Er moeten heel wat riviertjes overgestoken worden, dikwijls over een pittoresk middeleeuws bruggetje. Tussen twee riviertjes ligt er natuurlijk telkens een vrij korte maar steile heuvelrug, vandaar het golvende verloop van de omloop.
Het hete weer van gisteren is helemaal weg, er waait een verfrissende (tegen)wind en de schaduwen worden regelmatig verzacht door een fijne sluierwolk die voor de zon schuift. Ideaal wandelweer.
Het versterkte dorp Cirauqui is een ontdekking. Ook regionale hoofdplaats Estella, ooit de hoofdstad van de koningen van Navarra, is het zien waard. Alleen jammer dat ze er handje van weg gehad hebben om hun monumenten allemaal bovenop rotspunten te zetten, waardoor er, voor een stad die aan een rivier ligt, irritant veel geklommen moet worden.
Met het oog op het vroegtijdig aankomen in Logroño overmorgen besluit ik om al een paar km van de volgende etappe af te leggen. Ik kom uiteindelijk terecht in Ayegui: vroeger een dorp, nu een buitenwijk van Estella met veel hoog- en nieuwbouw. Er zijn niet veel pelgrims die mijn voorbeeld volgen. Uiteindelijk zijn we met 12: 4 Italianen, 4 Duitsers, 2 Spanjaarden, 1 Amerikaan en 1 Belg.
20-07-2012, 15:41 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 19-07-2012 |
| 18/07 Pamplona - Puente la Reina |
Vandaag is 35 graden voorspeld, dus ik neem mijn voorzorgen en sta om 6u op om vroeg te kunnen starten.
Doel is om voor de middag bij de kapel van Santa María de Eunate te zijn. Die ligt een paar km buiten het normale parkoers maar is echt de moeite en volgens mijn beschrijving is er geen herberg maar je kunt er soms bij de buren slapen.
Vandaag maar 1 hindernis: de Alto del Pardón (de legende van deze berg werd nog vermeld in een van de laatste lessen Spaans).
De bult van meer dan 1000m boven de zeespiegel ligt op 10km van Pamplona. Het feit dat de kam vol windmolens staat maakt dat men constant het gevoel krijgt dat men er bijna is.
Helaas, het is een van die plaatsen die men de hele dag ziet, er de hele tijd naartoe stapt, en toch geen meter dichter lijkt te komen. Daarbij zijn de paden bezaaid met afgeplatte, ronde kiezelstenen tot 30cm groot, wat de beklimming en de afdaling er niet gemakkelijker op maakt.
Na nog geen 3 uur ben ik boven en het afdalen en het zoeken naar de kapel kan beginnen. Gelukkig is het goed aangeduid. Ter plaatse blijkt dat een aantal van de vertrouwde gezichten ook de omweg gemaakt hebben.
Zoals in de beschrijving staat is er geen herberg, en de buren hebben hun quota van de dag al binnen. Er zit dus niets anders op dan door te stappen naar Puenta la Reina, gelukkig maar 4km verder en een mooi stadje.
Ondertussen heeft de zon nog een tandje bijgestoken en is het tijd om te bakken en te braden. Geen idee of we de voorspelde 35 graden gehaald hebben, maar zo voelt het alleszins wel aan. Gelukkig voorspellen ze voor morgen wat koeler weer.
Ondertussen is ook mijn ondergoed gewassen. Dat valt nog niet mee: wassen in een lavabo zonder stopsel. Gelukkig zal alles met deze hitte en warme wind rap droog zijn.
De thermometer van de apotheker op de markt van Puenta la Reina duidt 41 graden aan als ik ga eten. Tijdens het eten ondervind ik wat Arnaud van "Man bijt Hond" meemaakte. Zijn beste reportages begonnen vaak met een banale vraag of situatie. Er was geroep en gefluit in de straat te horen, dus ik vraag aan de waardin wat er aan de hand is, "¿Qué pasa en la calle?". Haar antwoord op deze eenvoudige vraag heeft zeker 15 minuten geduurd. Er was een betoging tegen de besparingen van de regering. Een schande is het: er is geld genoeg, dus moet er niet bespaard worden maar gesaneerd, zodat het geld niet in de zakken verdwijnt van de bankdirecteurs en de sociale profiteurs, terwijl de middenklasse alle rekeningen en betalingsbewijzen nauwgezet moet bijhouden en controleren om niet bij het 14de gezet te worden.
19-07-2012, 17:14 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
|
| op naar logrono |
|
Dag allemaal
Ik ben nu in het busstation, straks vertrek ik met de bus naar logrono.
Gelukkig is het vandaag minder warm gisteren ws het heet;. Gelukkig was Henk vroeg binnen en lag hij tijdens de hitte te rusten op zijn bed.
Ik was op stap in pamplona, ik heb langs de vesten gewandeld, op een bankje mijn siesta genomen, gelezen en genoten van het volk rond mij; Mijn bankje lag op een wandelpad naar het zwembad en dat was duidelijk; Daarna bezocht ik het museum van navara kunst door de eeuwen heen van pre historie tot nu. de koelte deed deugd. Daarna had ik genoeg van de warmte en wandelde terug naar het pension; Ik had geen zin om op een warme bus te zitten. Ik ben vroeg in mijn bed gekropen en heb redelijk goed geslapen.
Na het ontbijt koffie met melk croissant en gazetje ( zo oefen ik mijn spaans) ben ik naar de japanse tuin geweest.
Ik vond een prachtig bankje... Ik had een leuk gesprek met enkele oudere spanjaarden; Het lukte een beetje met mijn beperkte woordenschat. Ja, het weer is een dankbaar onderwerp.
Terug naar het pension en een gevecht met mijn valies, ik heb ze dicht gekregen.De wandelschoenen (reserve van Henk spelen mij iedere keer parten.Waarom zo een grote voeten?
Nu is het wachten op de bus en staks een zoektocht naar mijn pension... Eenmaal daar kan ik mij weer voor 4 dagen installeren..
Ik heb geluk, ik ga richting Roja en daar is de wijn naar het schijnt heel lekker. Het proberen waard.
Henk is vanmorgen vroeg vertrokken, het ws een rustige dag smste hij..
( p.s Ik typ op een spaans toetsenbord, dus zitten er wel wat foutjes in.. onze m is hier een ñ )
Tot de volgende keer
Hilde
19-07-2012, 12:27 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
| 18-07-2012 |
| dagje pamplona |
Dag allemaal
Vandaag ben ik de ganse dag in Pamplona.
Henk is vanmorgenn al vroeg vertrokken, ze voorspellen warm weer en hij wil graag vroeg binnen zijn.
Afscheid nemen was minder lastig dan de eerste keer;
Gisteren wa onze eerste dag samen.
Tegen 11 uur kwam hij Pamlona binnen...
Het deed deugd om elkaar te zien. We bezochten eerst de kathedraal. De toren met rugzak.
Daarna was het even tijd voor praktische zaken. Kijken waar de bussen vertrekken naar logrono, ticket kopen...
We kregen honger en het begon warm te worden, tijd om eerst wat uit er rusten in het pension.
Henk was blij dat hij even kon rusten, slenteren is lastiger dan de echte camino.
We hebben ook verhalen uigewisseld, het is voor alle twee een eigen camono. We kwamen ook wat stapgenoten van Henk tegen.
De avond ervoor had ik ñet een spaans koppel gepraat tijdens het avondeten en we kwamem ze tegen en ze vroegen hoe het was. Dat doet deugd.
Na een siesta en een douche gingen we opnieuw richting stad, boodschappen doen.
Henk ook een kamer gezocht voor mij in Logrono. Via de telefoon, dit is toch wat anders dan een telefoontje voor je examem spaans hoor..
Maar het lukte goed, ik heb een kamer in een pension dicht bij het toeristisch bureau.
Onze lessen spaans kunnen we nu in de paktijk toepassen. Voor Henk lukt dit al goed, hij goed zijn plan trekken.
Voor mij is het wat moeilijker, maar het lukt. Dankjewel Katrien , we hebben echt de dingen geleerd die je nodig hebt.
Voor ik vertrok dacht ik, waar ben ik nu aan begonnen, maar tot nu toe valt het echt me..
De eerste dagen voelde ik mij wat alleen, maar nu valt dit wel mee. Ik doe alles op mijn gemak.
Vele groetjes
hilde
p.s. morgen wordt het minder warm- 27 graden
18-07-2012, 12:05 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
|
| 17/7 Larrasoaña - Pamplona |
Weer als een van de laatsten opgestaan en daarna nog de tijd genomen om op een bankje voor het gemeentehuis te ontbijten (een stuk baguette en wat kaas).
Het hoogteprofiel ziet er bijna Belgisch uit met hellingen onder de 100m hoogteverschil. Bovendien is het vandaag slechts 15km, dus ik besluit om stevig door te stappen. Vandaag geen sprake van doseren. En maar goed ook als ik vroeg in Pamplona aankom, want er is nog heel veel dat moet gebeuren: het busstation zoeken en een ticket reserveren voor Hilde naar Logroño, een lunchpakket kopen voor de volgende dag(en), de gegevens van Logroño samenrapen en een hotel boeken, een Spaanse SIM-kaart kopen zodat we onder elkaar aan Spaans tarief kunnen SMS-en en bellen. Ondertussen ook nog de kathedraal bezocht (de klokkentoren was interessant, maar die beklimmen met de rugzak nog aan was wellicht te veel van het goede).
Ik heb alles mooi in het Spaans kunnen expliceren en daar ben ik wel trots op want het waren geen evidente gesprekken.
Het avondmaal was bij de onderburen. Hilde bestelt daar beslist geen "ensalada" meer: dit voorgerecht bestond uit een volledige slakom vol sla, tomaten en uiringen, veel te veel om op te krijgen. En de garnituur bij haar "Merluza a la Romana" was: inderdaad, sla, tomaten en uiringen.
Vreemd hoeveel bekenden je onderweg al tegenkomt. De pelgrims zjn ondertussne al een paar dagen samen onderweg (alhoewel iederen overdag zjin eigen tempo volgt) em dat schept nu al een band, als je elkaar in de stad op de meest onverwachte plaatsen tegenkomt.
Zelfs Hilde liep bekenden tegen het lijf: de mensen die de dag ervoor naast haar zaten bij het avondeten, zeiden mooi goeiedag.
Door het vele slenteren met mijn zwetende blote voeten in mijn sandalen heb ik een pijnlijke plek op mijn hiel opgelopen. Als daar mee geen blaar van komt. Alleszins iets om in de volgende steden in het oog te houden.
18-07-2012, 00:00 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 17-07-2012 |
| Hilde in Pamplona |
|
Dag allemaal
Gisteren ben ik na een lange dag ñet veel treinen en vooral wachten op de trein aangekomen in pamplona
Op de trein nqqr pamplona zat ik naast een dame uit parijs die ook in pamplona een flat heeft ,we hebben 2 uur gebabbeld en het was heel interssant. Met de bus ben ik in het pension geraakt, ik was supernerveus, en de buschauffeur heeft me goed geholpen: Toen ik de dañe van het pension zag was ik supercontent en viel de stress van ñij...
's Avondsmijn vuurdoop in het spaans, met horten en stoten, maar het lukte
Vandaag zag ik vanop de vesten een pelgrim stappen, henk was in aantocht,
Het deed deugd om elkaar terug te zien en te luisteren naar elkaars verhalen, hij geniet van zijn camino
Groeten
Hilde
17-07-2012, 18:22 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
| 16-07-2012 |
| 16/07 Roncesvalles - Larrasoaña |
Vannacht de eerste keer in mijn slaapzak. De bedden in Roncesvalles zijn meer dan lang genoeg en ook de slaapzak is goedgekeurd. Ik heb onmiddellijk mijn oordopjes ingedaan, want het geluid van 80 mensen die slapen kan een mens wakker houden, zelfs als ze niet snurken (kuchen, naar het toilet gaan, het ruisen van de slaapzakken...)
Het licht ging uit om 22u precies en terug aan om 6u stipt. Al tussen 5 en 6 was er nogal wat passage van mensen die naar de WC gingen. Ik ben blijven liggen tot een van de laatsten, tot 7u en me dan snel gewassen en de 3 sandwichen gegeten dit ik meegenomen had uit SJPdP.
Om 7u30 op weg. Het was vrji winderig en de zon was nog maar juist boven de bergen. Aan de toppen hing er nog een flard mist maar voor de rest was de lucht vlekkeloos blauw.
De hele dag ging het door het land van ridder Roeland. Vreemd hoe populair die gast hier is, terwijl hij toch juist door een bende Basken op zeep geholpen is.
De dag verliep zonder gebeurtenissen. Het parkoers is gerust Ardens te noemen: veel bossen, een tweetal niet al te zware beklimmingen. De meeste wegen waren goede paden in gravé, behalve de laatste afdaling naar Zubiri (vrij steil, veel stenen).
Door mijn onregelmatige snelheid (zie 15/7) steek ik opnieuw veel volk voorbij die me later terug inhalen.
Een daarvan, Lars, haalt me juist voor Zubiri in en we doen de laatste 5km samen. Hij is Duitser, maar getrouwd met een Spaanse. Op weg naar "la abuela" (=oma) in Santander is hij in SJPdP uitgestapt, stapt tot in Frómista en reist van daar uit terug naar zijn familie.
Aan de rand van Larrasoaña twijfelde hij: 15km doorlopen tot in Pamplona (of misschien onderweg nog een slaapplaats zoeken), of hier stoppen? Ik heb hem niet meer teruggezien.
De albergue is ni een gemeentelijk zaaltje: een dertigtal stapelbedden, met metalen netten onder de zachte matrassen. Ik vrees dat ik minder goed zal slapen als de vorige nacht.
Tot nu toe zijn hier vooral Spanjaarden en Italianen toegekomen. Bij hen sta ik bekend als "Enrique".
Ik schrijf dit dagboekverslag in een aftandse tuinstoel op de oprit van het zaaltje, met zicht op mijn eerste was die te drogen hangt aan het "gemeentelijk droogrek". Vreemd hoe vul het water was van twee paar sokken en twee onderbroeken.
16-07-2012, 00:00 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 15-07-2012 |
| 15/07 Saint Jean Pied de Port - Roncesvalles |
Na jaren van voorbereiding ben ik eraan begonnen.
Na het ontbijt bij Mme Paris om 7u zijn we om 8u aan de stadsmuren van SJPdP. Hilde vergezelt me tot we opnieuw de stad uit zijn. Wat ik dacht dat de Porte d'Espagne was, blijkt dat uiteindelijk niet te zijn, waardoor ik na 500m camino al verkeerd loop. Hilde is hypernerveus en dat mislopen stelt haar niet echt gerust. Even later vinden we gelukkig de juiste poort.
Daarna is de tijd gekomen voor een emotioneel afscheid voor een paar dagen.
De lucht is zwaarbewolkt en het is een beetje fris, maar mijn regenjas brengt redding. Aangezien ik zowat de hele dag moet klimmen (van 200m tot meer dan 1400m hoog) maak ik me weinig zorgen of ik wel warm genoeg zal krijgen.
Ik ben vastbesloten om goed te doseren en om fris in Roncesvalles aan te komen. De eerste 3 uur zijn vrij steil en ik leg maar 10km af (in Frankrijk zijn de kilometeraanduidingen van de Camino op de straat geschilderd). Snelheid kan me niet schelen: doseren en regelmaat in de inspanning is veel belangrijker.
Ondertussen is het duidelijk dat alles hier in het teken van de pelgrim staat: huizen bieden kamers aan voor een nacht, in Auberge d'Orisson is er zelfs een pelgrims-WC.
Mijn snelheid schommelt sterk naargelang het relief. Daardoor word ik regelmatig voorbijgestoken en steek ik dezelfde mensen ook terug voorbij als het wat minder steil wordt of als ze eventjes rusten. Tussen de vaste gezichten vreemd genoeg ook twee fietsers, twee jonge Amerikanen. Ze hebben voor de wandelweg gekozen, maar met hun zwaargeladen mountainbikes zijn het verre van gevleugelde klimmers en moeten ze vaak uitrusten.
Aan de madonna van Orisson wordt het wat mistig en koud. Ik trek mijn regenjas terug aan en wat later begint het wat te miezeren (niet genoeg om echt nat te maken).
Een half uur later kom ik boven op de eerste col van de dag en stap ik Spanje binnen. Ik breng onmiddellijk Katrien, mijn lerares Spaans, op de hoogte. Over de grens regent het niet meer en komt de zon zelfs wat uit.
Na enkele km bereik ik het hoogste punt van de dag: collado Lepoeder. Van hieruit is het alleen nog 500m dalen naar Roncesvalles. Het voetpad is nogal steil en ik kies voor de gewone weg, er is toch geen enkel verkeer op die smalle, doorlopende weg. Volgens mijn beschrijving is het een omweg van 1km. Het zullen er eerder 2 of 3 geweest zijn.
De enige albergue in Roncesvalles wordt uitgebaat door de Nederlandse Compostela-vereniging. Ik ben de 120ste vandaag, gisteren hadden ze er een stuk of 180. Er zijn drie verdiepingen met slaapzalen van 80 bedden, maar die zijn per 4 afgescheiden in een soort cel, elk met een locker per bed. Mijn buren zijn een Spaans koppel en een meisje uit Roemenië (haar naam ben ik nu al vergeten, erg!)
Ik bestel een menu del peregrino in La Posada om 18u. De pelgrimsmis met pelgrimszegen is om 19u, daarna is er nog een gitaarconcert in de kerk.
Het reserveren van een menu is mijn eerste Spaans dat ik hier spreek. Het komt er vlotjes uit, dus dat is hoopgevend.
Hilde belt met een probleem: de bus naar Pamplona is pas om 19u30, waardoor ze veel later zou aankomen dan aangekondigd. We besluiten dat ze beter de trein neemt; duurder, langer maar klokvast (hopen we toch...)
Roncesvalles: 30 inwoners, 4 priesters (hoezo priestertekort?). De elementen van de eucharistie herken ik moeiteloos, en hier en daar een woord, maar die pastoors bidden veel te snel om te volgen.
Voor de communie werd in 3 talen gewaarschuwd (alhoewel, ik dacht eerst dat ze in het Baskisch bezig waren in plaats van het Engels) dat de communie alleen voor katholieken bestemd is. Daarna wordt de vrome wens geuit dat "we ooit allemaal van dezelfde tafel zouden kunnen eten". Een beetje hypocriet als je het mij vraagt.
15-07-2012, 00:00 geschreven door Henk
|
|
|
|
|
| 08-07-2012 |
| nog een weekje en ... |
Dag allemaal
We zijn goed aangekomen.
Henk is vandaag gestart met zijn camino.
Zijn eerste berichtje klonk goed.
Groetjes
HIlde
Het weer gaat op en af.
Hallo allemaal...
Nog een weekje.... en dan vertrekken we richting Compostela.
De rugzak en valies moeten nog ingepakt worden. Er zal vooral nog veel eruit vliegen, wegens geen plaats....
Het begint te kriebelen. Nu nog mijn Spaans wat inoefenen, dat ik mijn plan zal kunnen trekken zonder mijn ventje.
Tot later
Hilde
08-07-2012, 00:00 geschreven door hilde
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
