Het is stilaan duidelijk aan het worden dat we in een totaal andere wereld zijn terechtgekomen.

De mens begint eindelijk te beseffen dat met één vingerknip zijn ganse wereld kan omslaan tot niks.

De formidabele tijden van na de oorlogen zijn voorbij.

Afstanden tussen werelddelen bestonden niet meer. Op korte tijd is er geen sprake meer van een tripje naar Parijs, Londen, New York of Zuid Afrika. Weg de magie van de Disney parken. Gedaan met het gaan bewonderen van de big five in de wildparken. Weg met de trektochtjes van festival naar festival.

Dat we hoe corona zal aflopen,helemaal of deels,een aanpassing zal moeten gebeuren. Of we corona ooit volledig zullen kunnen uitroeien weet niemand. Dertig jaar na de eerste onderzoeken naar Aids is er nog steeds geen geen echt doeltreffend virus. Of we in de toekomst een jaarlijkse inspuiting zouden moeten ondergaan zoals voorde griep weten we ook nog niet. Spijts die griepspuit sterven ook nog elk jaar vele mensen aan de griep. Hoe positief we ook willen blijven, de trieste vaststelling is dat er met de huidige miserie weeral een groep criminelen bezig zijn met zich te verrijken met allerhande onfrisse praktijken.

Oplichters zien hun kans om mensen te beliegen, te bedriegen en rommel te verkopen.

Dat het virus een zware bedreiging is neemt niet weg dat naast criminelen we ook een zwaar vermoeden hebben dat politiek en lobbywerk van de pharma-industrie de handen in elkaar slaan. Is het slechts een vermoeden dat het om geld gaat dat enkel de pharma testen van mensen mag doen en de medische afdelingen aan de kant moeten toekijken? Er kan een goede reden zijn voor deze werkwijze maar zoals zo vaak is er geen transparantie over het waarom.

Wanneer de man in de straat moet horen dat het Rode Kruis veel meer testen kan uitvoeren dan dat er op dit ogenblik het geval is dan moet er toch een reden zijn waarom de Minister op het voorstel van het Rode Kruis niet wil ingaan.

Met de Nationale Veiligheidsraad en met de daarop volgende persconferentie voelen we al duidelijk dat politiekers de wetenschappers een beetje op de achtergrond duwen. Wanneer het te heet was lieten ze de wetenschap de kolen uit het vuur halen en hoe meer die hete kolen van hun warmte verliezen hoe meer de partijen zich weer op de voorgrond plaatsen. Ze zijn net nu we sport moeten missen een eindsprint aan het inzetten maar vaak is er voor de laatste bocht nog een serieuze val… we zullen het maar niet hebben over het noodzakelijke plasje na de aankomst want er zitten er ook vaak tussen die al eens een verboden middeltje namen…