Filip is geen fuifbeest en voelt zich letterlijk een koning te rijk wanneer zijn kinderen hem simpelweg een gelukkige verjaardag wensen.

Zijn jeugd is niet te vergelijken met zijn eigen jeugd.

Tegenwoordig zouden Albert II en Paola wellicht tijdelijk of voorgoed de ouderlijke macht over hun kinderen zijn kwijt geraakt wegens verwaarlozing.

Voeding was geen probleem en sobere klassieke kledij evenmin maar warmte en genegenheid waren voor Filip onbekende begrippen. Zijn vader had andere interesses dan zijn kinderen. Die was intens bezig met zaaddonatie en uitdelen van zijn DNA. Had hij op voorhand geweten welke advocaatkosten dit op latere leeftijd tot gevolg zou hebben gehad dan had hij wellicht meer aan een selfservice gedacht.

Filip werd bij de Paters van Zevenkerke gedropt onder het mom van de Nederlandse taal machtig te worden. Terwijl zijn leeftijdsgenoten boeken als ‘Ik, Jan Kremer’ onder hun lakens met behulp van een pillicht verslonden moest Filip het doen met de wilde verhalen van Adam en Eva en vissersverhalen van apostelen.

Wanneer hij dan om niet helemaal te ontvreemden eens naar zijn familie kon, dan ontfermden Boudewijn en Fabiola zich over het ‘sloorke’.

Geen slecht woord over dat koppel maar die twee waren nu ook niet de ideale opvang. Elke morgend voor het ontbijt op de harde stoeltjes zitten bidden in hun privé kerkje. ’s Avonds las Fabiola dan de wondere avonturen voor van de verschijning van Maria. Boudewijn deed zijn uiterste best om Filip een warm huiselijk gevoel te geven en had het vaak erover dat hij met Fabiola alle dagen uren zat te bidden opdat zoals bij Maria de Heilige Geest ook eens bij Fabiola zou afdalen.

Van een hippe jeugd was er bij Filip geen sprake. Een formidabele student bleek hij ook niet te zijn en de Paters staken veel latijn in de jongen en moesten veel Steenbrugse drinken om er de moed in te houden om Filip klaar te stomen voor de latere studies.

Boudewijn zat dan nog met de miserie dat hij de geschiedenisboeken moest verstoppen want met wat er aan wreedheden door de grootvader gebeurden in Kongo kon men met de familiekroniek moeilijk boven water komen.

Voorlichting kreeg Filip van vedetten zoals Danneels, Suenens en we durven er niet aan denken hoeveel jaren de man over mogelijkse mishandelingen hij zich moet worstelen.

Is men nu voorstander van een Monarchie of republiek, dan moet men eerlijk blijven. De man komt van heel ver. Hij heeft geluk dat hij zijn Mathildeke heeft die hem dankzij haar logopedie duidelijk en goed verstaanbaar leerde spreken. Het duurde een tijdje voor hij te weten kwam dat zij een ‘vrouwtje’ was en gelukkig bracht zij hem bij dat hij ook aan zijn lichaam een klein geestig Heilig Geestje had.

De manier hoe hij hun Elisabeth de weg wijst naar een toekomstige koningin is mooi.

Hij zal nooit worden zoals de Koning van Nederland en hij moet zeker geen voorbeeld nemen aan die Koning van Spanje. Anders zijn we weer de weg aan het opgaan van DNA-zaaier.

Er is kritiek dat Filip zijn volk niet toespreekt in coronatijden. Dat de Queen in de UK dit deed is ook uitzonderlijk maar de Queen zit met het vervelende probleem van haar Boris die haar land om zeep aan het helpen is.

Filip zit daarenboven met een op los zittende schroeven van een regering waar er nog steeds een partij is die denkt zoals tijdens de Middeleeuwen en voor wie corona een straf van God is omdat de mensen te weinig naar de kerk gaan.

Filip is niet duurder dan een President maar het grote verschil is dat een President zijn broers, zusters en hun kindjes geen dotaties genieten.

Hierin kom ik dan op de proppen want ik hou van Laurant. Hij is voor mij een vriend. Een echte hondenliefhebber maar ik vrees dat ik een beetje zijn enige vriend ben. Ik begrijp dat mensen het moeilijk hebben dat die man de Zeemacht voor zijn kar spande maar zijn ongeoorloofde uitgaven waren nog stukken goedkoper dan één nieuw vliegerke…

Staan blaffen met een driekleurtje in de poot ga ik niet doen maar wat van mijn brokjes delen met broertje Laurant wil ik wel…