Iedereen zal opgenomen worden in de geschiedenisboeken over het jaar 2020.

Zoals wij de verhalen lazen over de periode dat de pest in onze regionen mensen de dood injoeg, zo  zullen onze nazaten later lezen hoe in het jaar 2020 een onbekend virus covit-19 over de ganse wereld vele doden eiste.

Wetenschappers zullen maar niet begrijpen dat de huidige mens, die al op de maan geraakte, die operaties aankon met robotjes er maar niet in slaagde om een virus vlug en volledig uit te schakelen. Later zal men niet begrijpen dat met alle technologie die er al was men geen voorbereidingen had getroffen om de slachtpartij vlug een halt toe te roepen. Er zal onbegrip zijn over de wereldleiders die onmachtig bleken te zijn om hun bevolking de nodige hulp te geven. Er zal onbegrip zijn dat mensen hun dierbaren dumpten in woonrust centra en men zal de vergelijking maken met de periode van de pest.

Eeuwen na de pest is het nog steeds zo dat mensen die de pest opliepen in afzondering vlogen. Gedumpt buiten de muren van de omwalde stad. Nu in 2020 pakte men het anders aan. Men dumpte slachtoffers niet buiten de muren maar binnen de muren.

Ook een identieke gelijkenis met de pest blijkt dat mensen van elkaar schrik krijgen. Op straat zal je geen ‘kop & staart” aanrijding zien want er is de verplichte wettelijke afstand van anderhalve meter tussen twee personen.

De traditionele feestdag en eierenzoektocht van groepjes kinderen in parken was verboden. Normale overvolle pretparken bleven leeg. Geen terrasjes op de zeedijk.

Tijdens de paasvakantie hielden veel sportverenigingen jeugdtornooien.Niet in 2020.

Op Paaszondag kwamen de kindjes fier hun gewonnen medaille tonen in de WZC aan oma en opa.  Geen medaille maar ook geen kindjes op bezoek.

Ouderen  die nog niet ziek waren zaten op hun tuinstoeltje te genieten van de geluiden van de speelse vogeltjes. Met tussenpozen reden op veilige afstand van elkaar fietsers voorbij het WZC. Verder in de straat hoorde men een broer en zusje in de tuin spelen. Zonder neefjes en nichtjes. Elk op zijn domein. Opvallend zijn de papa’s die achter hun zoontje of dochtertje fietsen en raadgevingen geven opdat die kleintjes niet tegen geparkeerde auto’s of bloembakken zouden botsen. Mama’s, die intussen thuis volop aan de grote schoonmaak begonnen, zijn er gerust in dat de man tijdig terug zal zijn voor het avondeten want de kapelletjes waar manlief zo graag uitrust zijn gesloten.

De scholen zijn al enkele weken dicht en spijts de kinderen minder leerstof te verwerken krijgen is er toch een voordeel aan de corona miserie. Nog nooit kregen kinderen zoveel praktische lessen in het fietsen en voor de ouders een opfrissing van de wegcode.  Reeds dagen aan een stuk lezen we in de kranten geen berichten dat fietsers een dodelijk ongeval hadden. Dat zal echter niet zo blijven want nu er minder auto’s rijden zijn er chauffeurs die weer last krijgen van een te zware voet.

De geschiedenis zal moeten uitwijzen of die wereldwijde verspreidde onbekende ziekte de wereld na 2020 in de goede zin veranderde.

Hoop doet leven maar we willen ook leven met goede hoop!