Het eerste van drie weekends met een echt lentegevoel. Een extra marteling en nog meer een gevoel van een onterechte opsluiting. Een gevoel dat gedetineerden ook kennen want buiten het luchtje scheppen tijdens de wandeling is er de verplichtte ophokplicht. Corona en de vogelpest, er zijn gelijkenissen die we nu allemaal aan de lijve ondervinden. Het identieke gevoel die scharrelkippen ook moeten kennen wanneer ze niet meer in open lucht mogen scharrelen maar in een afgesloten hangaar. Er zijn nog gelijkenissen met die kippen en varkens die door de varkenspest opgesloten zitten. Kippen beginnen elkaars pluimen uit elkaars gat te trekken. Varkens beginnen elkaars staart af te bijten en mensen beginnen op elkaar te vitten en in het slechtste geval tegen elkaar te vechten. Mensen worden prikkelbaar en kinderen beginnen vreselijk op de zenuwen te werken.

Sommigen voorspellen een babyboom, anderen voorspellen monsteraanvragen tot echtscheiding. De waarheid zal wel ergens tussenin liggen.

De alleenstaande heeft zoals de gedetineerde een beetje een voordeel met de situatie. Beiden zijn ervaringsdeskundige tegen wil en dank om opsluiting te verwerken. Zowel alleenstaanden als gedetineerden zijn experts in het liggen dagdromen. Ze roepen herinneringen op van de periode in hun leven dat het nog de moeite was om te leven.

Niettegenstaande een oorlog tegen een gekende vijand en een oorlog tegen een onzichtbare vijand werelden van verschil zijn zorgen beide oorlogen voor veranderingen in de manier van denken van mensen. Bijna iedereen gaat automatisch over in een overlevingsmodus. Het merendeel volgt stipt de opgelegde richtlijnen. Anderen denken dat ze verzetsstrijders zijn en leggen de maatregelen naast zich neer. In een oorlog tegen een gekende vijand zou je die mensen kunnen onderbrengen in wat ze noemden de weerstand.

Maar in een oorlog tegen een onzichtbare vijand kan je met weerstanders niets doen. De enige weerstand die je kan bieden is ervoor zorgen dat je onvatbaar blijft voor de vijand. Een dubbel gevecht want zich afschermen tegen de vijand wil ook zeggen dat je verplicht bent je af te schermen tegen iedereen.

De mens is in principe een sociaal dier en heeft nood aan gelijkgestelden. Uitzonderingen zijn de narcisten die in hun eigen wereldje leven en zelfs die mensen hebben nood aan anderen om hun eigen frustraties op uit te werken.  De autist die ook in een eigen wereld leeft gebruikt nog anderen om zijn wereldje leefbaar te houden.

We staan gelukkig verder dan ten tijde van de pest. We hebben nu telefoon, allerhande technische snufjes om toch van op afstand met elkaar in contact te blijven. Het voorlopig enige middel dat we moeten gebruiken tot we weer die warmte en dat lichamelijke contact kunnen hebben.

We zijn nu allemaal plots drug-, drank- gokverslaafden die met dezelfde afkickverschijnselen moeten kampen. We moeten nu zoals de roker van de ene dag op de andere ons sigaretje verbannen en er is zelfs geen pleister of kauwgum om ons te helpen.

We moeten het doen met onze wilskracht.

Na corona zullen we vaststellen dat de ouderen opnieuw ons leren wat wilskracht is. Geen enkel oudje negeerde de maatregelen door toch samen te komen, geen afstand te houden. Ze werden besmet zonder dat ze er eigen schuld aan hadden. Toch werd het niet voor al die ouderen fataal. Zoals ze de tweede WO overwonnen zo zullen ze ook de onzichtbare verslaan. De helden in witte schorten zullen later getuigen hoe moedig die oudjes waren.

In ons kot hebben we tijd zat en toch merken we dat bepaalde mensen nog steeds tijd tekort hebben en uren zitten te onderhandelen over de zware verliezen die corona tot gevolg heeft. De voetbaltop is zoals zo vaak alles uit de kan aan het halen om hun verliezen zo klein mogelijk te houden. Alsof in de huidige toestand geld nog steeds van het grootste belang is.

Geld is belangrijk maar je moet er ook iets zinnigs mee kunnen doen en voorlopig geraak je geld enkel kwijt in een voedingswinkel…

Oma en opa zouden maar graag hun kleinkindjes een ijsje trakteren maar zelfs dat kan nu niet meer. Het belang van geld is dus heel relatief!