Na de studies; zowel voor de hogere of lagere student, stapt men in het leven met een idealisme. Welk soort beroep men ook doet de mens stort zich op de werkvloer met een ideaal. Voor de ene ligt dat ideaal wel hoger dan voor de andere maar nagenoeg iedereen wil er iets van bakken en vooruit komen in het leven.

Het idealisme in de mens is uiteraard afhankelijk van ieders vermogen en ligt voor de meest begaafden hoger. Hoe meer idealisme hoe groter het verlangen naar macht.

Om meer macht te bekomen loert het boerenbedrog om het hoekje.

Idealisme moet men aan de man kunnen brengen en daarvoor is mondigheid heel belangrijk. Je moet het kunnen uitleggen,mensen overtuigen en op lastige vragen heel ad rem antwoorden.

Door de media, voornamelijk de sociale media is het boerenbedrog kleiner geworden. De tijd dat de burgemeester, de dokter, de notaris en de hoofdonderwijzer het voor het zeggen hadden is voorbij. De man in de straat kijkt nog enkel op naar de notaris. Alle anderen spreekt hij aan met Jan, Piet of

Ook de politieker spreekt men aan met zijn voornaam. Daar is niks mis mee want het verkleinde de afstand tussen de gewone man en de politieker.

Met het verdwijnen van de afstand tussen Jan Modaal en bv Jan Janbon is het idealisme van laatstgenoemde niet verdwenen.

Dat het idealisme er nog steeds is blijkt uit het plots verrijzen van de zeven kandidaten voorzitter van ooit de grootste partij. Het zijn er maar zeven en dit er wellicht nog tientallen zin kregen om ook de sprong te wagen maar de durf er niet was omdat de verantwoordelijkheid hen ontbrak.

Gelukkig ontbreekt de moed want de kiezers zijn hun geloof in de politiek grotendeels kwijt.

Mensen slikken die enorme bedragen van het loon van die leiders niet meer. Het oneerlijke bij de verdeling van de lasten vinden mensen boerenbedrog.

Het oneerlijke dat sommige bedrijven woekerwinsten maken op de tegenslagen van mensen, zoals we in de pillenindustrie merken, is voor velen schandalig.

Mensen horen en ondervinden dat één en hetzelfde geneesmiddel in buurlanden goedkoper is en zien dit verschil in prijs als boerenbedrog.

Wanneer dan iemand als Wouter Beke zonder blozen van de Nationale naar de Vlaamse regering wipt dan zet dit kwaad bloed. Wanneer diezelfde man dan blijft rond de pot draaien op vragen van journalisten dan verliest hij niet enkel zijn idealisme maar blijft er enkel het boerenbedrog over.

Het woord boerenbedrog ontstond wellicht omdat die kleine boer in vroegere tijden nogal de gewoonte had om in zijn zak aardappelen iets minder gewicht te leveren.

Datzelfde bedrog maken we met iedere verkiezing mee. De belofte voor de verkiezing van een volle zak maar na onze stem te hebben gekregen nemen ze enkele kilootjes petatjes uit de zak… De notaris is de enige die men blijft aanspreken met mijnheer.