|
Regelmatig mag ik met mijn maatje
Pumba mee als mijn baasje gaat showdownen. De naam voor de sport is
volgens mij niet zo goed gekozen want men kan zich bij showdown van
alles voorstellen maar het duurde tot ik spelers bezig zag voor ik
wist wat de naam inhield.
Showdown ontstond in Canada en
was bedoeld voor blinden & slechtzienden. Een combinatie van
air-hockey en tafeltennis. Een tafel zo groot als een pingpongtafel
maar met een opstaande rand van 14cm. In het midden een bard
waaronder men een rinkelballetje met een palletje moet slaan en
zodoende proberen om een goal te maken aan de overkant van de tafel.
Ik moet op mijn achterpoten gaan
staan om over de rand het rinkelballetje te volgen en die spelers
slaan danig hard dat het gevaarlijk is om geen blauw oog of bloedneus
op te lopen
Naast de baasjes hebben wij onze
sport. Samen met de bindgeleide hond is het een namiddag van crossen,
pogingen te doen om op het domein in het vijvertje te geraken. Zoals
mijn baas in de showdown wil ik me niet geven tegenover die jonge
geleide hond. Pumba daarentegen ligt de ganse namiddag maar te liggen
en komt pas in actie bij de koffiepauze. Van schoot naar schoot en
maar de bedelaar uithangen om een stukje lekkers te krijgen.
Mijn soortgenoot is er eentje met
een hoerenchance want haar Bazinneke heeft altijd snoepjes op zak.
Buiten een zakdoek en wat kleingeld heeft mijn baas nooit iets
eetbaars in zijn zakken
Omdat ik veel TV kijk en liefhebber ben
van Villa politica weet ik dat het normaal is dat er weinig
gelijkheid is in de wereld en dat ik mijn baas wat snoepjes betreft
niet zal veranderen. Het enige voordeel is dat ik al een dagje ouder
ben en met al die snoepjes zou er ook bij mij wel sprake kunnen komen
van bierbuikje en zoals bij de dames dat alles een beetje gaat hangen
en zakken
.
Sporten is gezond maar na iedere
training liggen mijn baas in de zetel en ik op de mat en het
resultaat van het sporten is dat we een duetje snurken
.
|