Veel hoop op de Beker zullen de supporters van Anderlecht niet meer hebben. Ze vrezen wellicht dat hun club de kelk tot op de bodem zal moeten uitdrinken.

De prestaties van Anderlecht blijven ondermaats en analisten blijven elke baltoets van de spelers ontleden.

In de dierenwereld zou men een reportage maken van een gewond dier omgeven door hyena’s en andere aaseters.

Elke trainer die met zijn ploeg in de arena een duel moet uitvechten heeft het in de kleedkamer dat het de moment is om ze te pakken...

Voor de Rode Duivel en speler/trainer/manager zijn het moeilijke tijden. De man wilde Anderlecht uit het dal halen maar het lukt aan geen kanten. Hij is fake-trainer want hij heeft de nodige brevetten nog niet. Hij is fake-speler want hij heeft de ene blessure na de andere. Hij is ook fake-manager want de ex-pillendraaier zit als flip de papegaai op zijn schouder.

De nuchtere en neutrale supporter heeft geen binnenpretjes met Vincent. Wel een soort medelijden want niemand zal ontkennen dat de man de beste bedoelingen heeft voor zijn club. Vincent een man met principes en goede bedoelingen. Een man die jongeren die als loslopend wild door de stad zwerft, wil helpen met pleintjes en straatvoetbal. Een zeldzame idealist die met zijn ploeg afzakt naar de onderste regionen van het klassement.

Voorlopig krijgt hij nog de steun van de supporters maar voor hoe lang nog?

Van crisis is nog geen sprake maar bij het debacle van Thomas Cook in de UK was er ook geen crisis in ons land tot de eerste slachtoffers vielen.

Welk slachtoffer zal Vincent worden met zijn drie functies. Als speler op de bank? Als trainer aan de deur? Als manager zijn C4?

Aan Flip de papegaai de keuze of zou die de ploeg verkopen en zich terugtrekken in Durbuy in zijn Coecke-tower?