Drie maal hoera voor het nieuws dat Kim terug op het court zal staan en opnieuw zal tennissen. Niet een tweede maar een derde terugkeer naar haar geliefde sport. Niemand verrees voor een derde keer in de discipline waarin ze uitblonken.

Een stormvloed van reacties maar ook naast de positieve reacties ook die eeuwige criticasters.

Haar tweede terugkeer werd geen succes. Kim bleek de ene na de andere blessure te krijgen en waarom zou dit bij een derde terugkeer anders zijn?

Speculaties alom en onterecht want het enige dat telt is dat Kim opnieuw de draad voor haar moederschap opneemt. Ze moet geen finales spelen, moet niet terug nummer 1 worden. Ze moet niks bewijzen. Sportliefhebbers in hart en nieren zullen opnieuw in het midden van de nacht haar prestaties life volgen.

Toch hoop ik dat ze niet één maar meerdere finales haalt. Namelijk in het dubbelspel. Hopen op een duo Clijsters/Mertens. Jong en oud samen als team. Twee vrouwen die kunnen bewijzen dat ze de ganse vrouwentennis de baas kunnen. Twee doorzettertjes die zich samen kunnen gooien om anderen en criticasters een poepje te laten ruiken.

Haar aankondiging om opnieuw haar tennisuitrusting aan te trekken is geen opwelling van het moment maar een doordachte beslissing.

Om de avond nog mooier te maken met en door vrouwen was Marieke Vervoort in Vandaag. Zoals Kim ook geen ‘gewone’!

Marieke is haar verlanglijstje aan het afwerken. Voor de enen is dat verlanglijstje absurd want de ene uitdaging lijkt nog dwazer dan de vorige uitdaging. Of het allemaal wel verantwoord is weten alleen de dokters en voor het overige mag en moet Marieke doen waar ze zin in heeft.

Voor de meesten staat ze in het geheugen gegrift door haar beklimming op weg naar de top van de berg waar ze zich letterlijk op sleurde met handen en tanden. Ze haalde de top net niet maar eigenlijk haalde ze meer dan de top. Ze bewees dat een mens met een beperking een wil kan opbrengen om tot in het extreme te gaan. Ze werd een voorbeeld voor velen.

Haar vriend Tom Waes kwam haar steunen. Vriend is een groot woord want een echte of boezemvriend mag hij zich niet noemen. Daarvoor zijn hun contacten te schaars. Beiden hebben enorm respect voor elkaar en voelen dat respect aan als vriendschap.

Wel was Tom een vriend toen hij een veeg uit de pan gaf aan al diegenen die het maar slapjes vinden dat ze nog steeds niet uit het leven stapte.

Mensen die niks begrijpen wat waardig uit het leven stappen kan betekenen. Er moet geen datum of tijdstip staan op de uiteindelijke beslissing. Belangrijk is dat het je eigen beslissing is en dat niemand kan beslissen of je langer moet lijden.

Mijn zwakte voor beide vrouwen is hoe ik hen bekijk.

Kim is een inlandse eik die jonge eiken aantrekt en die uiteindelijk midden in een bos staat waar iedereen kan van genieten en die zowaar nog klimatologische waarde heeft.

Marieke is een wilg aan de rand van een weide waarop jonge paarden stoeien. Een wilg die door enkele blikseminslagen takken verloor en wat scheefgezakt de inspiratie geeft aan echte en amateurschilders. Ze vereeuwigen haar op doek en het spijtige is dat geen enkele schilder op zijn doek het gewroet van haar wortels vastlegt.

Wat is mooier dan met de zwakte voor die vrouwen onder de wol te duiken?