|
Om in het middelpunt te staan Van de belangstelling doen
sommige mensen de domste dingen. Op zoek gaan naar erkenning bij zoveel
mogelijk mensen is nog geen reden om zich in te laten met een dom programma
zoals wat die twee zussen doen. Een experiment of onderzoek kan men het niet
noemen. Je lazarus drinken om niks te bewijzen is nutteloos en een gebrek aan
zelfrespect.
Eigenlijk heb ik geen flauw benul waarmee de zusjes Kerkhofs
mee bezig zijn want het was per toeval tijdens het zappen dat ik in een
herhaling van hun drankprogramma botste. Na amper enkele minuten zapte ik
gewoon verder. Je zal maar een huisgenot hebben die dagelijks zijn lading nodig
heeft en waar je mee moet leven. Drank of drugs. Het is een hel om met zo
iemand onder één dak te wonen.
Je kan met dergelijke goedkope uitzendingen niks bereiken.
Enkel de confrontatie van de metgezel die dagelijks met de alcoholieker moet omgaan,
zal zich nog meer afzonderen van zijn omgeving omdat hij of zij verlegen is
voor de zatte metgezel. Iemand met een drankprobleem zegt altijd: ik heb geen
probleem. Hij heeft ook geen probleem omdat hij geen zelfrespect heeft en lak
aan zijn omgeving. Zelfs nuchter ontgaat het een drinker dat wat die zussen
doen hun dagelijkse bezigheid is.
Zonder drankprobleem kan men soms ook ontnuchteren. Dat
maakten we met de laatste wedstrijd van de Rode Duivels mee tegen de Zwitsers. Om
een ronde verder te gaan hadden de Rode Duivels genoeg aan een gelijkspel. 0
2 voorkomen; al was het met het nodige geluk, bleek voldoende om zich van het
ene moment op het andere als vedette te gaan gedragen. Zonder één druppel alcohol
een formidabele uitgangspositie teloor laten gaan om uiteindelijk met drie
goals te verliezen. Een mens zou denken dat ze tijdens de rust koffie met grote
druppels dronken.
Daags na de vernedering zal de ontnuchtering stilaan
doorsijpelen maar de brute pech is dat ze nu moeten wachten tot in het volgende
voorjaar om zich opnieuw te bewijzen.
Zoals met de drankverslaafde hadden de Rode Duivels gebrek
aan zelfrespect. Slechts eentje stak er een beetje bovenuit en bleef knokken
voor wat hij waard was. Compagnie zorgde ervoor dat de vernedering niet nog
groter werd.
Zowel als supporter als onpartijdige kijker was de tweede
helft een marteling.
Een mens zou om de pijn van de wedstrijd te verzachten er
eentje meer op kunnen drinken maar met de zusjes in het achterhoofd leek het me
beter om nuchter te blijven
|