|
Nina Dewael toonde vandaag dat ze een meisje is met grote
klasse.
Ze bezorgde niet enkel ons land als allereerste ooit een
gouden medaille in het turnen maar bewees ook dat ze op meerdere gebieden
klasse heeft.
Bewonderingswaardig hoe ze omgaat met media en met de druk
om te moeten presteren.
Je moet van goeden huize zijn om de hemel te worden
ingeprezen dat je favoriet bent voor die gouden plak en dan de kracht hebben om
je volledig van de buitenwereld af te sluiten tot na je prestatie.
Dan nog te bedenken dat men zeker niet kan stellen dat de
jury neutraal is bij het toekennen van de punten.
De oefeningen zijn interpreteerbaar en er is niet altijd
sprake van objectiviteit. Subjectiviteit is dikwijls troef bij de beoordeling.
Zo een beetje zoals bij het kunstschaatsen.
Dit is heel duidelijk te merken bij de twee commentatoren
van de life-uitzending.
Dat Nina bij het becommentariëren een tandje voor heeft is
begrijpelijk en mag. We zijn als Vlamingen van nature al bescheiden maar we
moeten ook niet chauvinistisch worden zoals de Fransen of de Oranjegekte
krijgen.
Nina heeft zelfs een aparte klasse wat betreft haar sport.
Turnen is meestal zeer individueel maar de manier waarop Nina haar collegas
turnsters een hart onder de riem steekt is uitzonderlijk. Ze zou ook in een
teamsport uitblinken.
Dankzij het formidabele resultaat zullen turnverenigingen de
eerstkomende periode weer rijtjes nieuwe turntalenten aan de deur zien
aanschuiven.
Wellicht zal er hooguit eentje naar een hoog niveau kunnen
doorstoten en zullen alle anderen veel traantjes laten, gebroken botten oplopen
en ouders ontgoochelen. We liggen niet wakker dat de slaagkans klein is. We
mogen fier zijn op Nina en van mij krijgt ze alvast een dikke zoen met gratis
mijn natte neus erbij
|
