Dat Polleke in Brugge het slecht deed bij de gemeenteraadsverkiezingen is nu al een beetje duidelijker. Pol kan inderdaad niet weerstaan aan vrouwen. Keek hij in haar ogen of naar andere onderdelen van Nele Caus weten we niet maar dat hij klakkeloos zich laat opvrijen door haar idiote gedachten is absurd.

Reeds enkele jaren gebruiken diverse steden een naamswijziging voor de stallekes met meestal nutteloze koopwaar in de periode rond Kerst- en Nieuwjaar. Wintermarkt is nu de benaming voor de markten die snuisterijen verkopen in de eindejaar periode.

Onder druk van vitters van allerlei slag moest het woordje kerstmarkt wijzigen in wintermarkt.

Engeltjes en andere religieuze lampjes die verwezen naar het katholieke geloof werden vervangen door lampjes en beeldjes zonder symboliek.

Niet moeilijk dat extremisten zoals Vlaams Belang zich in de handen wrijven en roepen en tieren dat de moslims onze tradities afbreken en hun wil opdringen.

Dat zowel Pol als Nele hun tijd verspillen over of het nu de kerst- of wintermarkt is al bedenkelijk maar dat de Staatssecretaris ook de tijd kan vrijmaken om een tweetje over het futiele gedoe te posten is al helemaal onbegrijpelijk. Theo heeft nochtans andere katjes te geselen die belangrijker zijn.

Minder absurd is de discussie die op gang kwam met de vraag van grootouders van kindjes die door hun extremistische ouders in oorlogsgebied vastzitten.

Schaapjes onder de 10 jaar met Belgische nationaliteit moet ons land verwelkomen en een toekomst bieden. Een nobele gedachte maar wel begrijpelijk dat er een vrees bestaat dat eens die lieve schaapjes groot en sterk zijn ze in de voetsporen van hun ouders zullen treden en dat we een herhaling krijgen van de wreedheden in Zaventem en Brussel.

Alle begrip dat oma’s hun kleinkindjes in hun buurt willen maar dat er tegenkantingen zijn is logisch. Eens de straf van de stoute mama’s is uitgezeten zullen die willen terugkeren naar hun kindjes.

Er leven nog oma’s die hun kinderen zagen uitwijken naar bv Amerika, Australië en Canada. Die oma’s moeten het ook doen met foto’s en hun kleinkindjes spreken zelfs nog met moeite Nederlands.

Pittig detail is verder dat de leidinggevende oma om een dwangsom te eisen vanaf december haar kleinkinderen niet in oorlogsgebied zitten maar bij familie van de moeder in Turkije. Voor haar wensen kunnen we begrip opbrengen maar echt gevaar lopen haar kleinkindjes niet en de zus van de mama is een ‘tante’ en zolang die tante Julia haar borsten niet op de schouders van die kindjes legt is alles in orde!