Na de alom bekende Gebroeders Grimm, Hans Anderson en zelfs de gewezen koningin Fabiola genieten en kijken we thans dagelijks naar de vertelkunsten van Steven.

Sprookjes zijn meestal gruwelijk en de uiteindelijke dood is nooit veraf voor de ‘slechterik’.

Macht, wellust, valsheid en bedrog zijn steeds terugkomende items in sprookjes. Steven heeft dit goed begrepen en in de politiek is macht, valsheid een item dat steevast bruikbaar is.

Steven is zelfs nog beter dan de Gebroeders of alle andere sprookjesschrijvers. Hij voegt er humor en ludieke fragmenten aan toe.

Het is uitkijken naar zijn dagelijks verhaaltje. Ideaal om voor het gaan slapen naar te luisteren. Zelfs Phara is weg van de verteller. Ze ontdooit, geniet zichtbaar en hangt aan de lippen van de verteller.

Ook velen onder ons gaan mee in het sprookje van Steven en we beseffen het te weinig maar we zijn allemaal een onderdeeltje van het ‘vertellingske’.

Om de vier jaar hopen we om onze stem aan die te kiezen waar we het meeste voordeel uithalen. Maakten we de juiste keuze? Dat zal een toekomstige verteller misschien aan het licht brengen binnen 50 jaar!

Is het in Schellebelle, Antwerpen of Gent, het doet er niet toe. Overal zijn er goede en slechteriken. Hebben we wel een keuze om op de één of de andere te stemmen. Die keuze hebben we maar zijn we nuchter genoeg om de juiste keuze te maken? Wellicht zijn we wel nuchter maar volgen niet ons hart maar onze drang naar een klein beetje macht.

Macht hebben we allemaal maar we weten vaak niet wat we er mee moeten doen.

We zouden kunnen beginnen met naar die nieuwe sprookjes van Steven te luisteren en het voorafgaande laag bij de grondse uitleg van de voorafgaande sprekers aan ons laars te lappen. We zouden zoals onze jongeren eens moeten nagaan of er wel democratie is en of die democratie wel staat voor wat ze zou moeten staan…

Leve de gemeentepolitiek en hopelijk blijft die ‘lelijkaard’ met zijn zeis nog een beetje weg zodat we nog lang kunnen genieten van de sprookjes waarvan we deel uit maken.