Wim Lybaert stond voor de klas. Een Bruggeling die leerlingen in Oostende met hun voetjes in de zee moest uitleggen dat ze nog een grote kans hebben dat diezelfde zee boven hun neus zal komen te staan.

Een onderwerp dat slechts bij volgelingen van Calvo interesse kan opwekken.

Lybaert kon zoals in de drie voorgaande afleveringen rekenen op leerlingen die zinnige zaken konden verkopen.

Dat de programmamakers een goede selectie maken van wie ze in de klas als leerling op de schoolbanken zetten, heeft enkel voordelen.

Jongeren die openlijk hun gedachten zeggen en die naar elkaar luisteren, in discussie gaan.

Een leerschool voor alle politiekers die niet naar elkaar luisteren en die niks liever doen dan kibbelen en elkaar beschimpen. 

Die mix van ‘inboorlingen’ en ‘aangelanden’ zorgt ervoor dat de kijker op een andere manier gaat denken over die nieuwbakken Belgen.

Zelfs Wim stond met de mond vol tanden toen een 17-jarige vertelde dat hij kinderarbeid had gedaan in zijn land van oorsprong en dat hij met die kinderarbeid gelukkig was!

Geen enkele Oostendenaar die ooit heeft geweten dat die kinderarbeid zelfs een zegen is voor die jongeren. Beter te werken in een fabriek dan als hangjongere op straat te leren hoe je een crimineeltje moet worden…

Diezelfde 17-jarige legde er zelfs de nadruk niet op dat de misbruiken van die kinderarbeid een gevolg is van de misbruiken en winstbejag van de Europeaan!

De jongen had de mogelijkheid om eens een ferme natrap te geven aan ons Westerlingen maar hij deed het niet.

Die leerden ook een nieuw toekomstig woordje dat onze volgende generatie veel in de mond zal nemen. ‘Klimaatvluchteling’… Ook wij zullen moeten vluchten wanneer dikke Bertha zal verzuipen in het zeetje.

Zelfs het openluchtmuseum zal die kleine Japannertjes niet meer kunnen laten rondlopen om kiekjes te maken.

Wij, dieren die gevoeligere sensoren hebben dan mensen zijn al op de vlucht.

Een bewijs is mogelijks die witte walvis die in de monding van Thames eens komt piepen of hij zijn soortgenoten zal laten overkomen vanuit de koude streken. Zijn het nu wolven of hertjes die zachtjesaan het terrein van de mens opnieuw inpalmen, het kan een teken zijn dat die beestjes verder denken dan de mens!

Spijtig dat dieren niet kunnen ‘klappen’ of ze mochten ook eens in de klas komen zitten.