Het lukte me niet om de Molenbeekse regisseur als ‘meester’ voor de klas te volgen. Of ik ben te oud of dat gekwetter van de jongeren werkte teveel op mijn zenuwen. Naar elkaar luisteren of een beetje respect voor de medestudent ontbrak. Voor mij was de klas zoals politiekers debatteren. Niet naar elkaar luisteren maar elkaar onderbreken en op de duur op de zenuwen werken.

Met Pano bleek nadien dat mijn oma zaliger volkomen gelijk had toen ze me zei dat als je als boorling je oogjes openslaat en je ziet in een hoek van de kamer een emmer, trekker en dweil ziet staan dat je in je leven zal mogen werken en dat je levensweg uit meer doornen dan rozen zal bestaan.

Veel mama’s met kindjes die leven in armoede. Moeders die goede zeelui zijn want ze moeten elke maand de touwtjes aan elkaar knopen om te overleven.

Een gevolg van mannen die wel kindjes maken maar geen verantwoordelijkheid nemen en het hazenpad kiezen en daarenboven nog vertrekken met als toemaatje een berg die ze achterlaten.

Als alleenstaande met kinderlast het hoofd boven water houden is geen eenvoudige opdracht. Een Europees probleem dat vluchtelingen niet weten en indien ze dit zouden weten dan zou de vlucht naar Europa ook minder worden.

Ons gratis onderwijs blijkt in werkelijkheid een dooddoener voor alleenstaande moeders of vader.

Gedeelde kosten zijn halve kosten en de maandelijkse facturen voor wonen, nutsvoorzieningen zijn onbetaalbaar. Snoeien op de uitgaven van eten en kledij is noodzakelijk en wanneer de ouder door ziekte niet kan werken blijft er van toekomst en zorgeloos leven weinig over.

Voornamelijk is het niet kunnen omgaan met geld een zware handicap. Budgettering is een oplossing maar vanaf de basis zou men iedereen moeten leren omgaan met het beheren van geld. Eens geboren in armoede is geld beheren geen automatisme. Veelal beknibbelen die mensen op voeding om toch maar een duur telefoontje te kunnen kopen voor het kindje. Niettegenstaande het weinige geld dat ze ter beschikking hebben kopen ze toch de verkeerde zaken.

Mensen in armoede nemen ook vaak de verkeerde beslissingen omdat ze iedere strohalm grijpen en dan ten prooi vallen van misbruiken. Zodoende zakt de moed in hun versleten schoenen, verlies aan werk en ziekte zorgen ervoor dat het leven op aarde meer een hel dan een hemel is.

Wat gaat men aan de armoede doen?

De bestrijding op het pamfletje van de verkiezing plaatsen en nadien?

We weten allen wat er na de verkiezing zal gebeuren. Zoals dat pamfletje zullen de beloften in het containerpark belanden….