Dat de media met de mededeling komt dat er drie psychiaters de moeder die haar drie kinderen om het leven bracht zal onderhoren is goede berichtgeving.

Wat haar advocaat op de buis kwam vertellen is gezien het lopende onderzoek onbegrijpelijk en niet goed te keuren.

De man sleurde zelfs de echtgenoot voor de camera en liet de man een voorgekauwde verklaring afleggen.

Zolang het onderzoek loopt is er geheimhouding en het zou de Orde van Advocaten als plicht moeten aanzien om de vrouw zijn advocaat op het matje te roepen.

De man insinueert en probeert de bevolking en de lijn van het onderzoek te beïnvloeden.

Openheid is mooi maar het is net of de man al aan zijn pleidooi bezig is terwijl het nog maanden zal duren voor de zaak zal voorkomen.

Drie psychiaters die zullen nagaan of de vrouw, nota bene een verpleegster met een postnatale depressie zat op het ogenblik van de feiten en op dat moment ontoerekeningsvatbaar was!

Gaan die geleerden ook kunnen bepalen wanneer die ontoerekeningsvatbaarheid begon en wanneer ze stopte?

De geest van de mens is nooit volledig te doorgronden. Het is dan ook niet eenvoudig om te bepalen wat er in het hoofd van de vrouw omging.

Dat ze een probleem heeft staat vast maar je kinderen doden is en blijft moord.

Dat de ontoerekeningsvatbaarheid voorbij was op het ogenblik dat de hulpdiensten haar meenamen voor verzorging is ook een feit.

De advocaat heeft het over het uit het leven willen stappen door op de pijler van een brug te rijden. Kan best zijn maar dan ‘vlam’ je toch tegen die pijler aan de hoogst mogelijke snelheid.

Zou het niet kunnen dat de vrouw de afrit wilde nemen en terugrijden naar haar woning en door een overvloed aan wenen gewoon de pijler paste in plaats van de afrit?

Dat zal blijken uit het onderzoek op de wagen en de schade aan de wagen en dan zou het best kunnen dat er geen sprake meer is van poging tot zelfdoding.

De advocaat zou nog een bijnaam van Gust Flater kunnen krijgen door zijn vroege uitlatingen.