Jaren vliegen voorbij en met een snelheid dat zelfs een Dutroux denkt aan nog enkele jaren nog recht te hebben op vrijheid.

Zijn advocaat acht de tijd rijp om brieven te sturen naar de slachtoffers van een mens die weinigen een mens noemen.

Er zijn voorwaarden die de dader moet vervullen om in aanmerking te komen voor penitentiair verlof te krijgen en nadien een vrijlating.

Een man met levenslang die moet bewijzen schuldgevoelens te hebben…

Het lukte zijn ex en hoe?

De bevolking was en blijft geschokt en begrijp tot vandaag niet dat Martine kapsel liet kappen bij zowat de duurste kapper van gans Knokke.

Het koppel mag en kan geen rooie duit bezitten want ze moeten meer dan één leven vergoedingen betalen aan de slachtoffers en toch kan een exclusieve kapper eraf. Wie begrijpt dit?

Ook de poging van Dutroux om zelfs maar een aanvraag te doen kan geen normaal mens begrijpen.

Een geweten heeft de man niet. Schuldgevoelens kent hij niet want hij is en zal een onmens blijven.

Die zware beschuldiging blijft me achtervolgen. Het zijn de woorden van zijn moedertje dat ik nooit zal vergeten.

Wanneer je eigen moeder in de rechtbank uitspraken doet dat men haar zoon nooit meer mag loslaten in de maatschappij. Dat hij zal hervallen en dat hij nooit zijn leven zal beteren dan moet men die vrouw geloven.

Niemand kent haar kind zo goed als een moeder. Zij weet als geen ander hoe haar eigen bloed stroomt.

Wanneer een moeder haar eigen zoon voor verder onheil wil beschermen dan moeten noch rechters noch een commissie hun tijd doden met zijn aanvraag.

Waarom zou Dutroux nu plots aan de ouders van slachtoffers wel uitleggen waarom hij zijn gruwelijke daden deed?

Omdat de man geen besef heeft van schuld en nog steeds de manipuleur is van weleer. Zijn gedrag is verwerpelijk maar de manier hoe hij mensen kan manipuleren is onvoorstelbaar.

Een lammetje in de gevangenis, een man die door goed gedrag en manipulatie mensen op het verkeerde spoor zet. Denken we maar eventjes aan de manier hoe hij kon ontsnappen en een tijdje frisse boslucht kon inademen.

Zijn advocaat doet zijn werk en onze rechtspraak staat hem toe een aanvraag te doen maar de rechtspraak rept met geen woord over de mogelijkheid om die aanvraag onmiddellijk in de prullenbak te gooien en Dutroux te laten zitten waar hij zit.

De maatschappij was reeds zo vriendelijk hem een propere cel, eten en drinken en ontspanning te geven. Zelf gaf hij zijn slachtoffers geen eten en liet ze op afgrijselijke wijze sterven.

Hopelijk komt men deze keer niet af met een abdij naast het klooster van Martine om Marc een mooie oude dag te geven…Gelovig of ongelovig, men mag vergeven maar vergeten mag men niet. Spijtig voor dat pastoorke die Martine rond voerde (met ons belastingsgeld) maar hij gedroeg zich zeer ongelovig tegenover de slachtoffers.

Als rechter zou een vrijlating een kaakslag zijn voor de moeder die had ze het geweten zeker voor haar Markske een abortus had toegepast…