Nog nooit haalde ons land zoveel medailles als dit jaar. Zowel in ploeg- als individuele wedstrijden behaalden we successen.

Beter dan een gouden plak kan niet maar elk eremetaal is een succes. Voor diegenen die als vierde eindigden is het sneu maar een echte sportliefhebber is fier wanneer men een landgenoot ziet deelnemen aan een finale of zelfs de selectie haalde.

We staan zelfs te weinig stil voor de zware trainingen en inzet van onze sporters.

De vraag is dan ook of Sport-Vlaanderen wel voldoende respect heeft voor zijn atleten. De selectievoorwaarden verminderen moet zeker niet maar dat er iets schort met het beleid is duidelijk.

Zoals een beetje met alles dat in handen van regeringsleiders ligt maakt de burger zich zorgen over het beheer als goede huisvader van de centen.

Het is toch niet normaal dat veel atleten overhoop liggen met sport-Vlaanderen en overstappen naar Wallonië. Het bedrag voor het sportbeleid is niet gering en toch blijken de tussenkomsten voor de atleten te klein. Waar gaat dat geld dan naartoe?

Naar de infrastructuur en naar de besturen die beslissen?

Een vermoedelijk teer punt en niet voor discussie vatbaar zal het devies in de Wetstraat zijn. Koken kost geld maar om goed te koken moet je ook goede producten hebben en is het niet enkel de mooie keuken van Donald Muylle dat belang heeft.

Een prachtige infrastructuur is mooi en het oogt voornamelijk goed als prestigeproject maar wat heb je aan een prachtig subliem centrum als er geen kat komt trainen omdat de atleet met moeite zijn plunje kan kopen.

Een goed keukenmes heeft een scherpe en botte kant. De scherpe kant is Sport-Vlaanderen en de botte kant is de sponsor van de atleet.

Er is geen verbetering in het sportbeleid want in de periode dat onze judo prijzen kaapte lag Dedeckere overhoop met de bond. Ook de broertjes die de beentjes van onder hun poepke lopen hebben weliswaar hun vader als trainer maar die ligt ook overhoop met het beleid. Er kan nagenoeg geen enkele sport gevonden worden waar het tussen het beleid en de atleten klikt.

Het moet beter kunnen en het kan beter en het zal zeker niet duurder uitvallen voor de belastingsbetaler.

Maai in het aantal beslissers bij Sport-Vlaanderen, leer luisteren naar de ervaringsdeskundigen van de specifieke sporten en dan mag de Minister wel delen in de vreugde als de teruggekeerde atleet op Zaventem neerstrijkt. Dan hoeft het tweetje met felicitaties niet omdat de Minister zijn hoofd niet durft te vertonen bij de landing en viering.