Wanneer we Leo roepen dan krijgen we een paarse koe en een koekje…

Wanneer we Theo roepen dan krijgen we Francken. Geen koekje maar een man die toch stilaan alle kleuren van de regenboog moet krijgen.

Dat Francken regelmatig tot het randje gaat met zijn uitlatingen is een feit maar los van elke politieke invloed blijft zijn job een ‘roeping’.

Hij schuwt de storm niet en lokt die ook gemakkelijk uit. Rechtdoor en rechtaan volgt hij zijn idee en laat zich niet beïnvloeden door sommige tegenkantingen.

Als Staatssecretaris kan hij nooit goed doen. Is hij te laks dan krijgt hij de volle lading, hij is hij te streng dan krijgt hij de volle lading.

Voor sommigen zijn vluchtelingen mensen die alle hulp moeten krijgen. Ze houden geen rekening dat er onechte vluchtelingen tussen die brave sukkelaars zitten. Voor anderen zijn het allemaal profiteurs die ons uitbuiten en dat er echte sukkelaars zijn komt niet bij hen op.

 De tijden zijn niet meer zoals een halve eeuw geleden. Het kleine crimineeltje die een velo pikte, een handtas afpakte is vervangen door agressieve overvallen. De kleine leverancier van een jointje is tegenwoordig een zware dealer geworden die jongeren gebruikt en misbruikt om zelf een Al Capone te worden.

Dan moet Theo nog opboksen tegen strijders van half doorgedraaide moordenaars die denken dat ze martelaar gaan worden.

Dat Theo stokken in de wielen van de rechterlijke macht steekt is larie. Ook dat hij zich niet wil houden aan de scheiding der machten is apenkool.

Dat een voorwaardelijk vrijgelaten illegaal door DVZ toch op het vliegtuig ‘vliegt’ kan onlogisch blijken maar moest de procureur de man niet onder voorwaarden vrij laten dan zou Theo ook de man niet kunnen oppakken en terugsturen.

Mensen die de boekjes van Sels lezen over rechterlijke blunders zullen zeker de manier van werken van Francken begrijpen.

 Dat een eenvoudige agent een kindje doodschoot zou niet mogen maar is de mensenhandelaar die weigert de orders van de politie op te volgen niet de hoofdverantwoordelijke?

Zo ook de heisa over die arme vluchtelingen die blijkbaar plots geld genoeg hebben om tijdens het onderzoek of ze legaal in ons land kunnen blijven, er eens tussenuit gaan om wat vakantie te nemen in het land waar ze in levensgevaar waren.

Zo’n sukkelaars zijn die bepaalde categorie niet want ze gebruiken buurlanden om eventjes een paar weken met vakantie te gaan. Dat zet kwaad bloed bij Belgen die hun sociaal woningske moesten inruilen voor een appartementje omdat die vluchteling een dak boven zijn hoofd nodig heeft.

Het zijn dus allemaal geen kampeerders in onze parkjes maar er zijn er ook een deel die blijkbaar een mooi spaarboekje hebben.

 Francken durft dan op zijn ‘Trumps’ uitspraken te doen waar de oppositie dikke kluiven aan heeft.

Francken is zo’n beetje die loodgieter die zeehonden kuste en die met een pak chips in zijn zetel zat te wippen als Club een goal maakte. Een brombeer die wel anders van zich afbeet. Wie herinnert zich de uitspraak: ‘geen commentaar’ niet?

Wie herinnert zich nog Mevrouw De Backer die eens een weekje ging slapen op uitnodiging tussen de immigranten maar die uiteindelijk toch voor haar eigen bedje koos!

Geef ons dan maar iemand die fouten maakt maar die een standpunt inneemt en dit standpunt blijft volhouden….