Voetbalwedstrijden zijn een aaneenschakeling van laag bij de grondse trappen naar benen, schenen en natrappen op de tegenstander.

Het is de gewoonste zaak van de wereld geworden en dat men mogelijks de tegenstander gebrekkig shot voor de rest van zijn leven is bijkomstig.

Dat men in het heetst van de strijd niet meer logisch nadenkt, lijkt normaal maar het is niet enkel in de sport dat er een gebrek aan respect is.

Het onbeschofte is blijkbaar de gewoonste zaak van de wereld geworden.

De laatste weken horen we niks anders dan op laag niveau aan politiek doen.

In enkele weken tijd lagen Vandeput, Geens en Francken onder vuur.

Alle drie hadden volgens hun collega’s moeten ontslag nemen. Alle redenen zijn goed om elkaar te pesten. Gebruik maken van valse mails, spelen over woorden om de tegenstander in een slecht daglicht te plaatsen.

Een flauw spel waar geen kat iets aan heeft.

Vandeput mocht ophoepelen omdat hij leugens vertelde over de F-16.

Geens moest ook vertrekken omdat een moordenaar vroegtijdig permanentie kreeg om zich te re-integreren in de maatschappij.

Francken moest ook ontslag nemen omdat hij voorstander is voor een push back beleid.

Zoals in de sport heeft natrappen slechts resultaat indien de stamp danig vuil en hard is dat de tegenstrever op een brancard het plein afmoet en nooit meer kan voetballen.

Ook in de politiek geraak je die tegenstander maar kwijt als er gegronde ontegensprekelijke bewijzen zijn. Zolang die bewijzen er niet zijn is de kans groot dat de kiezer het spelletje door heeft en die ‘slechte’ zijn stemmen zal behouden.

Politiek is stilaan zoals ons milieu aan het worden. Eerst zoals de zee volgooien met afval en nadien die rotzooi proberen op te ruimen. Als het zo doorgaat doet de volgende generatie ‘kaka’ rechtstreeks ingepakt in een plastieken zakje.

Mijn baasje ziet dat zitten want hij klaagt nu altijd dat hij bij een wandeling met zakjes in zijn broekzak voor mij moet rondlopen…