Het doek over de kasteelmoord is gevallen maar wellicht nog niet volledig. Sommige veroordeelden zullen wel in hoger beroep gaan en pas nadien zal het doek definitief vallen.

Het vonnis van de beroepsrechters was volgens de advocaten van de daders te hard. Toch blijkt uit de grondige motivatie van het uitgesproken vonnis dat de rechters niet lichtzinnig omgingen met de beschuldigingen.

De gevraagde vrijspraak voor Gyselbrecht was ook meer een wanhoopsvraag van zijn advocaat. Na een jarenlange aansleep van het proces is het overduidelijk dat André de opdrachtgever was en mensen manipuleerde om zijn doel te bereiken. Gyselbrecht is een narcist pur sang en beraamde de moord op zijn schoonzoon. Hij gebruikte of beter misbruikte zijn kleinkindjes om zijn doel te bereiken. Saelens moest verdwijnen niet uit belang voor zijn kinderen maar uit eigenbelang voor André. Voor een narcist is slechts één persoon belangrijk en dat is de eigen persoon. Het kan jaren duren voor men doorheeft dat iemand narcist is. Veelal zijn die mensen vriendelijk en hulpvaardig maar dat is allemaal fake. Hun eigen belang primeert en is het enige dat telt. Zodra je niet meer bruikbaar bent voor de narcist dan laat hij je vallen als een baksteen en ze deinzen er niet voor terug om een mes in je rug te planten.

André wilde zijn kleinkinderen rondom hem en kindjes kijken op naar de opa tot op een bepaalde ouderdom. André verdraagt geen tegenwerking en alles en iedereen moet naar zijn pijpen dansen.

Belachelijk dat zijn advocaat meegaat in het emotionele van André en zijn vrouw. De echtgenote kent haar man uiteraard en uit jarenlange onderdrukking is hij haar halve god. André heeft nog enkel zijn vrouw want zelfs de vergeving van zijn daden door zijn dochter is even fake als André zelf. Zijn dochter vergaf zijn moord op haar man maar ook die dochter heeft dezelfde narcistische trekken als haar vader.

Als dorpsgenoot fan worden van de moordenaar. Wie kan nu fan worden van iemand waarvan alle bewijzen op tafel liggen dat hij moordenaar is. Simpele zielen die te weinig realistisch zijn. Moord is en blijft moord en enkel een moord zonder beraming en voorbereiding kan tot een verzachtende straf leiden.

Daarenboven zal André nooit enige vorm van berouw tonen. Stijn is er niet meer en voor Gyselbrecht is dat het enige dat telt.

De nabestaanden hebben een gevoel van gerechtigheid maar zelfs die 27 jaar zijn geen gerechtigheid.

De enige gerechtigheid zal zijn indien André lang genoeg blijft leven dat zijn kleinkinderen hem op een bepaald moment zullen dumpen en zeggen dat hij hun vader vermoordde. Dan nog valt te betwijfelen of die uitspraken van zijn oogappeltjes hem zullen raken want de man zal tot zijn dood enkel met zichzelf bezig zijn… het imago van een deel mensen uit Ruiselede die het vonnis volgden blijft hardnekkig André steunen. Een ander deel volgt de redenering dat hij zwaar schuldig is.

Gyselbrecht zal voor een lange periode voor onverdeeldheid zorgen in het rustige kleine landelijke dorpje.

Van hem zal er hopelijk nooit een film komen zoals over de moorden van de buurgemeenten Beernem en Wingene!