Eenvoudige, ontspannende televisie was de eerste aflevering van Columbus.
Een echt ei kunnen we het programma niet noemen maar als zorgeloze televisie is het best te pruimen.
Heeft Wim met zijn eerste trip zijn werkelijk eerste kalverliefde terug gevonden was een leuke vraag. Iedereen heeft wellicht een herinnering aan die eerste slow waar hij of zij met zenuwen van hier tot in Monaco zat.

Dat Hilde zoals ze zelf zei indien ze non was geworden het zeker tot moeder overste had geschopt klopt als een bus. Een doordouwer is ze van kop tot teen en haar wil proberen op te leggen bij andeern is een kantje van haar die iedereen intussen wel kent.
Ze is ad rem in haar antwoorden en haar trip met Wim zal haar geen eieren leggen maar enkele kiezers, voornamelijk mannen, die ze dankzij de mooie beelden onderweg schoot.

Het idee is poepsimpel van de programmamakers om het te houden in de regio waar het ei normaliter uitkomt. Duur is het programma ook niet. Het zal Jan modaal meer aanspreken dan ergens mensen aan het woord laten op een luxe Yacht van een rijke stinkerd. Los van het programma is een kleine hint naar diezelfde Jan modaal dat een vakantie ook heel aangenaam kan zijn op een onvoorbereide manier. de titel had ook ‘inpakken en wegwezen’ kunnen zijn.
Zelfs bij een koppel is dergelijke ongedwongen manier van reizen een verrijking. Ook een koppel waar de man natuurliefhebber is en de vrouw een shopster kunnen genieten van dergelijke trips. Of velen die jaarlijks uren bollen langs de betaalautostrades de mening van Wim zullen delen is eerder klein. Het avontuurlijke zonder risico’s is nochtans niet te versmaden. Hilde, ook maar een ‘weuvetje’ van Lichtervelde zette met Wim een stapje terug naar wellicht de vakanties met haar ouders. De papa was onderwijzer en Frankrijk was nu toevallig ook het land waar de west Vlaming een boontje voor heeft. Zeker diegenen die niet ver van Rijsel woonden. Dat viel voornamelijk op toen Hilde voorstelde om een terrasje te doen. Hoeveel Belgen zaten niet te glunderen op een terrasje in het Zuiden te genieten van de straatanimatie in Juan les Pins, Nice, Cannes of ergens in een Frans dorpje?

We leerden ook Hilde een beetje kennen tussen de lijntjes. Zo zal het Hilde zijn die thuis beslist. Een koppel die elk hun beroepsactiviteiten hebben, een spaarcentje en geen geldelijke problemen. Een koppel die zoals wij allemaal met dezelfde problemen moet worstelen van ziektes en tegenslagen. Wel met mogelijkheden die de meesten niet hebben. een kangeroewoning voor zowel ouders als schoonouders, het geldbeugeltje zal bij de meeste onder ons wel iets te klein zijn om dergelijk optrekje te bouwen. Het is wel een manier van wonen naar de toekomst. Het heeft ook iets van onze nieuwe Belgen want die zorgen op een betere manier voor hun familie dan dat wij dat doen. Hilde moet noch ouders noch schoonouders afkieperen in een RVT of serviceflat. Het inspringen voor de kleinkindjes als je zelf wat quality time wil nemen als koppel is ook meegenomen want je moet geen halve week rondbellen voor een babysit.

Wat er tussen Wim en Hilde gebeurde op het terrasje in het kuuroord zullen we niet weten maar het einde van aflevering één was nogal eigenaardig. Moest Hilde plots na een ontvangen mailtje terugkeren omdat haar compagnon van de trappen van zijn Kremlin was gevallen of moest ze in zeven haasten gaan helpen bij haar big boss Peeters met de verhuis?

Wim moet naar de volgende afleveringen in ieder geval leren dat hij zijn halve kleerkast moet meenemen. Nu was hij gered met een T-shirt van Hilde maar wat indien ze zouden gaan zwemmen, moest hij het dan gedaan hebben met haar bikini?
Mijn klein kantje is dat ik denk dat dat te grote T-shirtje van Hilde haar slaapkleedje was voor in de Columbus opdat ze zich dichter bij haar kindjes zou voelen.
Zouden Wim en Hilde dan toch misschien in Beauvais hun eerste slow hebben gedanst? Veel Frans zullen ze dan wel niet hebben ‘geklapt’ in het taalkamp. Maar L’Amour is in alle talen zowat hetzelfde!