Waar is dat feestje? In Torhout was dat feestje. Toevallig want dat feestje kon overal in west Vlaanderen voor exact dezelfde feiten zorgen. Het overmatig drankmisbruik is te vinden in de provincie dicht aan zee. Om 2,8 promille in je bloed te hebben moet je al een pintje hebben verzet.
Een vinger wijzen naar de KSA mag maar de vinger moet in eerste instantie naar de ouders van het meisje. Ze kwam van Roeselare om zich in Torhout lazarus te drinken. Lid van de plaatselijke KSA was ze vermoedelijk niet behalve als de ouders een gescheiden koppel zouden zijn en eentje in Torhout zijn of haar dochter op weekend had in Torhout.

Als ouder kan men ook niet altijd de stommiteiten van de kinderen voorzien. In het begin van de vorige eeuw was het geen aardigheid dat jonge snaken eentje teveel dronken op familiefeesten. Dikwijls werd de ‘bokaal’ met boerenjongens op tafel gezet. Boerenjongens was een jenever met opgelegde rozijntjes en kindjes waren verzot op die rozijntjes die ze graag met een lepeltje uit de glazen visten en oppeuzelden om dan nadien tijdens de koffieklets onder tafel hun roes uit te slapen.
Dat de verleiding bij jongeren groot is om eens door te zakken groot is bewees mijn baasje zijn zoontje toen hij amper tien was. Zijn twee jaar jongere vriendje was zelfs nog zatter. De twee bengels waren zeer hulpvaardig op een wijkfeest en haalden alle lege glazen fier als een gieter op in de feesttent. Omdat ze tijd zat hadden amuseerden ze zich achter de tent met de lege vaten en vonden het trucje om het restantje schuim uit die vaten eruit te krijgen en dronken al die kliekjes. Resultaat was twee waggelende snotapen met veel noten op hun gezang tot ze allebei in bad vlogen en als volleerde zatteriken te kotsen.
Iedereen kon lachen met die twee snotneuzen behalve de ouders.

Verwijten maak ik die jongeren niet want ook in mijn rijk van de dieren bleek het weekend fataal te worden voor een ladderzatte meeuw die uiteindelijk na opvang in het dierenasiel is bezweken door overtollig drankgebruik. Het aantal promille van de meeuw werd niet nagegaan maar wel een onderzoek gebeurde en dat moet ons verontrustten. De meeuw had zich bezopen aan de restanten van eten uit de vuilzak van het plaatselijke rusthuis in de gemeente.
Gieten ze tegenwoordig met de beperkingen op het toedienen van medicatie de oudjes op?
Niet moeilijk dat al die oudjes ganse dagen zingen in die rustoorden. Wel een middel voor de plaatselijke autoriteiten om na te gaan of ze de meeuwen niet op een voor hen ideale manier kunnen verdelgen.
Misschien kan de burgemeester van Oostende eens de proef op de som bij hem doen! Of misschien een hint voor Meeuws in Antwerpen. Naamverschil tussen meeuw en Meeuws is er nauwelijks.