Het zal je als ouder maar overkomen dat je dochter haar oog laat vallen op een jongen die het in zijn hoofd krijgt om te gaan strijden voor islamitische staat. Wanneer die dochter dan ook nog besluit om haar ridder van haar dromen te volgen naar oorlogsgebied dan verdwijnt de grond onder je voeten.

Ben je Belgische moeder pur sang of Belgisch Marokkaanse moeder dan blijven die moedergevoelens exact hetzelfde.

Oorlogsreporter Vranckx interviewde enkele van die jonge vrouwen die opgesloten zijn in kampen en die proberen terug te keren naar ons land.

Zoals het gros van iedere moeder bleken de vrouwen ook leeuwinnen te zijn als het om hun kindjes gaat. Ze maken geen probleem dat ze als moeder een periode de gevangenis in moeten als hun kindjes maar kunnen opgroeien in een veilige, goede omgeving. Op een simplistische wijze hopen ze een tweede kans te krijgen. Over het feit dat ze mee aan de basis lagen dat hun strijder, al dan niet sneuvelde, lid was van een organisatie van terreur en moordlustig te werk ging, reppen ze met geen woord.

Terwijl die moeders hopen op een terugkeer brengen de grootmoeders in ons land alles in gereedheid om hun kleinkindjes, die ze nog nooit zagen, te ontvangen met nieuwe boekentasjes, brooddoosjes en lekkers.

Een situatie die we kennen van alle moeders en grootmoeders die het gedrag van hun kinderen niet goed keuren maar die door hun moedergevoelens niets anders kunnen dan het verleden te vergeven.

Het zijn uitzonderingen zoals de moeder van Dutroux die verklaren dat haar zoon nooit nog mag vrijkomen.

Moeders met het hart op een juiste plaats vergeven de wandaden van hun eigen bloed nagenoeg altijd. Ze willen zelfs hun eigen leven geven als het maar een oplossing is voor hun kindje of kleinkindje.

Vranckx toonde duidelijk wat er omgaat in die leeuwinnen.

Hoe moet een maatschappij omgaan met die schaapjes die geboren werden bij ouders die al dan niet kinderen produceerden voor een nieuwe wereld?

Velen zijn reeds tegen de gedachte van een tweede kans. Wat met die nu nog kleine boelekes? De grootouders zullen ze met open armen ontvangen, verzorgen, vertroetelen maar wat als ze groot zullen zijn? Zullen ze dan nog de gevolgen hebben en de genen ontwikkelen van hun vader, de ridder van moord en bloedvergieten???