We kunnen net als Pietje Huysentruyt ons de vraag stellen of we iets leerden van het programma ‘kinderkopjes’.

Een aantal kijkers zal wellicht weggezapt hebben want luisteren naar wat kinderen vertellen is niet de sterkste kant van veel ouders. Nochtans leert het programma ons iets over onze jeugd.

De eerste vaststelling is dat we van geen kindjes meer mogen spreken. Vanaf het eerste leerjaar zijn het jong volwassenen.

Het kind zijn is aan het verdwijnen. Vele jonge kinderen zijn mondiger dan onze koning!

De zangeres/presentatrice kreeg relevante spontane maar volwassen antwoorden op haar vragen. De aflevering met een jongentje op de boerderij leerde ons iets heel belangrijk. De tijd dat men met wat minachting sprak over een boerenjongetje is ook voorbij.

Die kleine jongen heeft een uniek leven. Hij mag en kan zijn vader helpen in een echt bedrijf. Op zijn zeer jonge leeftijd kent hij dieren en herkent zonder probleem en is reeds een halve ervaringsdeskundige over koeien en andere dieren op een landbouwbedrijf.

De jonge is nuchter en kan zijn dierenliefde relativeren. Zo is er altijd dat lievelingskalfje en die brave koe. Doch als dat kalfje een stierke blijkt te zijn dan weet hij dat het beestje vlug van de boerderij zal vertrekken want het is een dier waarmee zijn papa weinig winst kan maken. Evenzo heeft hij geen probleem met de brave koe die eens ze geen kalveren kan leveren, de uier droog staat en wanneer de koe van melkkoe omgedoopt word tot vetkoe dat ze zal klaargestoomd worden voor de slachterij.

Heel nuchter vertelde hij hoe de koe op de mens zijn bord zal terecht komen.

Wat een verschil met het doorsnee kind dat nooit iets zou willen proeven van een zelfgekweekt konijn.

Welke snotneus wist op de leeftijd van tien hoe oma een biefstuk friet klaar maakte. Hij blijft eenvoudig en een goed gebakken biefstuk met peper en zout is een Koninklijke maaltijd voor de 10 jarige. Geen poespas met zesendertig kruiden en sausjes. Eenvoudig en simpel zoals wellicht ook zijn vader is.

Een boerenjongen die zo slim is om op politieke wijze de vraag of hij ook boer wil worden ontwijkt door te antwoorden dat zijn vader hem zei ingenieur te worden…

Uiteraard is het na screening dat men de kinderen voor de camera laat komen die voor de meeste kijkcijfers zullen zorgen.

Het is echter hoe langer hoe duidelijker dat de kindertijd heel kort is voor de jongeren van tegenwoordig.

Zelfs aan de overkant van de grote plas is er eentje die met niks of niemand rekening wil houden maar toch de oren spitst nu de jongeren zich mengen in het debat van de vrije wapenhandel.

Het is niet allemaal kommer en kwel maar de wereld raait op een ander tempo en de toekomst zal uitwijzen of we goed bezig zijn geweest.