|
Na mijn geboorte kreeg ik een chip in mijn lijf en zodra ik
kon wandelen een leiband rond mijn hals.
Hoe lang zal het nog duren vooraleer de mens na zijn geboorte
een chip in zijn lichaam krijgt? Aan de leiband voor de mens is men
reeds een tijd bezig maar de meesten hebben dat nog niet door.
Overgrootmoeders voorspelden het reeds. De vooruitgang van de mens zal
zijn ondergang worden
Stap voor stap maar in een razend tempo is men de mens aan
een leiband aan het onderwerpen.
Een kind mag nog een kind zijn tot de luttele leeftijd van de
eerste kleuterklas. Vanaf de tweede kleuterklas heeft het kindje reeds
de halsband om en vanaf studiejaar een volgt de leiband.
Crevits gaat volop mee in het naar de toekomst van het
bepalen van de mens. Gedaan met enkel de controle van ogen, oren, klokkenspel
bij de jongentjes.
Vanaf nu ook controle op de psychische toestand van het kind.
Een kind mag zich niet meer verder ontplooien volgens de eigen
mogelijkheden.
Overgrootmoeder hoorde nooit over ADL, autisme. Een kindje
met een wat teveel aan poer of die alles in dezelfde volgorde wilde
kreeg gewoon een stempel van een drukdoenertje of nogal zenuwachtig van
aard! Leerkrachten konden zelfs tot in de jaren 60 en 70 de
drukdoenerij niet herkennen, laat staan er een naam op plakken.
Vanaf nu krijgt iedereen een dossiernummer en niet enkel de
gezondheidstoestand maar ook de ingesteldheid zullen op stipte wijze in een
databank zijn opgeslagen. Naar de toekomst kunnen werkgevers met een klik op
de toets nagaan hoe de eventuele aanwerving zal evolueren. Hij zal een duidelijk
beeld hebben hoe groot de kans is dat zijn werknemer ziek kan worden.
Hij zal een inzicht hebben of de aangeworven man binnen enkele jaren plots
geen vrouw zal worden. Ontoelaatbare vragen bij de aanwervingen of hij homo
of zij lesbienne is, zullen niet meer moeten. Het zal duidelijk te lezen
zijn in de databank.
Het kind dat nog een op een leeftijd zit dat het zijn eigen
lichaam moet ontdekken zal vanaf de psychische onderzoeken reeds een
stempel krijgen en zal in een hokje zitten waar het wellicht nooit meer
uitkomt.
Is er nu geen enkele slimmerik die opstaat en roept dat men
de wetgeving op de privacy beter in de vuilbak kiepert want zoals de
toestand evolueert, zijn we de mens aan het programmeren. We vrezen de toekomst van de robot en wat doen we intussen?
We maken van de toekomstige generatie menselijke robotjes. We
begrijpen niet dat mensen in Noord Korea met miljoenen als één man
achter een gek lopen. We gaan exact dezelfde weg op. We hebben geen
begrip dat vrouwen in Oeganda hun gehandicapte kinderen doden maar wat
gaan onze mamas moeten doen naar de toekomst wanneer ze een gehandicapt
kindje baren? Dat boeleke zal bij ons ook geen menswaardig leven meer
hebben. Het zal een robotje zijn met mankementen en niet oplosbaar met
een nieuw batterijtje.
Gelukkig is het departement onderwijs niet van de rapste en
ze discuteren ook lang vooraleer er veranderingen komen. Langs de andere kant
hebben we wel enkele politiekers die vlugger willen gaan en reeds hopen
dat ze misschien in het voorprogrammeren die kleine zijn stem reeds
hebben als hij 13 jaar is geworden.
De ouderdom van 13 is belangrijk aan het worden want het is de
ouderdom dat ze gebruik zullen mogen maken van de moderne sociale media.
Overgrootmoeder zaliger had al moeite om een kaartje vol te kribbelen
met enkele woordjes en nu is de 8 jarige reeds mondiger en slimmer dan
zijn veertigjarige mama!
Vanaf nu nog enkel eetbare chips want ik vrees dat overgroot
mémé dik gelijk had met haar voorspellingen
|