Annemie nodigde Els en Eddy uit voor een weekje vakantie.
Dat mensen zoals Els & Eddy reacties uitlokken op sociale media is nogal logisch. Men kan zich inderdaad afvragen wie nu de grootste kiekens zijn, ·die aan het spit of die welke die kippen verkopen. Zowel Eddy als zijn vrouw Els vragen geen begrip of medelijden maar dat mensen het tegenovergestelde van medelijden uiten is normaal. Werken is gezond en van werken ga je niet dood! Of dit klopt is al een moeilijke vraag maar zoals dat koppel bezig is kan men zich de vraag stellen waarom en met welk doel.

Els, duidelijk versleten tot net voor het draadje voor het zal doorbreken. Moet dit? Wellicht niet maar zoals sommige last hebben van verslavingen zo hebben die mensen last van hun kiekenkraamverslaving.Of ze nu overdrijven enkel voor het geld of omdat ze bovennatuurlijk genieten van de waardering van hun klanten is niet na te gaan.  De aandachtige kijker kreeg door het filmen in hun woning, tuin en de wagens waar ze mee rondtoeren wellicht de indruk dat ze nooit genoeg hebben. Annemie laat de kijker op een open manier toe te kijken hoeveel diversiteit er is tussen onze bevolking. We hebben een enorme vrijheid om te beslissen wat we van ons leven maken. Voor iedereen ligt de lat anders.
Zowel bij Els & Eddy als enkele dagen geleden met de mensen met een beperking blijkt dat de wil zeer doorslaggevend is de levensstijl te bepalen.

Het mooiste bewijs dat de wil kan gaan tot wat men zelfs wat gek kan noemen is saartje. Moet je als vrouw geen plooitje teveel hebben om als enige vrouw te gaan kajakken, eskimonteren en harpoen werpen in het mooie maar koude Groenland? Dan uiteindelijk op wilskracht van haar mannelijke uitdager winnen is straf. Twee wat knettergekke mensen die hun limiet willen verleggen.

Als hondje doe ik soms 'zotte' toeren maar mijn hersenpanneke is kleiner en bij mij is abnormaal doen gewoon. Het verschil tussen dieren en mensendocumentaires is kleiner dan men zou denken.