Enige voorzichtigheid is toch geboden vooraleer de uitzending over het spijtige dodelijke ongeval klakkeloos door te slikken. Zich uitsluitend laten meedrijven op gevoelens en emoties is gevaarlijk.

Uiteraard is het ongeval van een jonge man die nog zijn toekomst voor zich heeft heel erg. Door een golfplaten dak vallen en neerkomen op de rand van een container zou en mag niet gebeuren. Een onmenselijk drama met enkel verliezers. Zowel de ouders als de aannemer die zonnepanelen plaatst zijn slachtoffers.
De confrontatie die zowel de ouders als de aannemer met de administratieve molen na het ongeval meemaken kwam zeer hard over. Toch is over één nacht ijs gaan en te vlug een conclusie trekken aan wat voorzichtigheid geboden.

Wetten zijn papieren regels en de houding van de arbeidsinspecteur, verzekering en Arbeidsauditeur kwam over als gevoelloos.
Wetten moet men naleven en de uitzending gaf een idee wat het verschil is tussen de wet naar de letter of de wet naar de zin toepassen.
Dat de ouders van de verongelukte jongen en de aannemer niet in elkaars haren vlogen is positief. Anderzijds laat het de deur op een kier dat beide partijen goed beseffen dat er een gebrek was aan voorzorgsmaatregelen. Als toeschouwer en leek kwam het over dat de inspecteur heel kort door de bocht ging dat het duidelijk was dat er geen veiligheidsmaatregelen waren genomen.
Om het enkel bij het vangnet, de beveiliging van de ladder en de beveiliging van de dakrand te houden moeten we toegeven dat een aannemer die geen personeel in dienst heeft dergelijke maatregelen niet kan betalen. Die opgelegde maatregelen kosten danig veel tijd en geld dat zijn winstmarge weg is.
Wat de makers van de reportage over het hoofd zagen en waar niet over werd gerept is de verantwoordelijkheid van het onderwijs. Geen woord over de verantwoordelijke leerkracht van de stagiair. Administratief bleef de aannemer en school in gebreke.
Dat de jongen zijn stage niet kon voltooien door de weersomstandigheden is best mogelijk maar dat de school niks op papier of mailtje zette is meer dan slordig. Indien de stage voor gelijk welke reden een verlenging krijgt dan moet het onderwijs en dus de stagebegeleider dit op papier zetten. Dus eenvoudig kunnen we stellen dat door die onwetendheid van ouders, aannemer de Arbeidsauditeur enkel de wet heeft om zijn vonnis te vellen. Hij kan met enkel de verslagen van de inspecteur en de verzekering slechts besluiten dat het om zwartwerk ging en dan zijn die vooraf bepaalde boetes zeer hoog. Schandalig is wel de manier dat het fonds voor bedrijfsongevallen het dossier afwerkt met brieven met enkel de te betalen bedragen. Dat verzekeringen alle middelen gebruiken om niet te moeten betalen daar kreeg half België reeds mee te maken. De wetgeving is alles behalve transparant en eens men slachtoffer is van die administratieve molen moet men te rade bij gespecialiseerde advocaten die op hun beurt dan van hun kunde ook nog eens misbruik maken van de situatie.

De reportage liet ons een inkijk nemen hoeveel extra leed men na de dood van een geliefde men erbovenop krijgt. Spijtig dat de medeverantwoordelijkheid van de stagebegeleider en de school niet aan bod kwamen. Uiteraard moet een reportage zich in tijd beperken maar het gaf een onvolledig beeld van het
ganse gebeuren.
Het is een feit dat stagebeleiders en zelfstandigen het niet altijd nauw nemen met de wetgeving waardoor de leek met de aflevering die veel kijklustigen heeft enkel conclusies trekt uit de emotionele gevolgen…