Nog niet zo heel lang geleden hadden we een misdadiger met Frankenstein allures. De man Pandy vermoordde zijn halve familie en samen met zijn dochter liet hij zijn lijken verdwijnen door ze in een bad met zuur te dompelen.
Wat de man vergat om als steenrijke de gevangenis in te gaan was een patent te nemen op zijn werkwijze.

Er bestaat een naam voor het oplossen van lijken: ‘resumeren’. De werkwijze is eenvoudig en uitgetest door de gruwelijke moordenaar. Uiteraard is het idee om nadat het lijk is opgelost het stop uit het bad te trekken en de opgeloste restanten af te voeren naar het rioolputteke niet de oplossing.
De exacte werkwijze is het lichaam in een soort wastrommel te leggen en er vervolgens water van 196° bij te voegen samen met kaliumhydroxide. Na drie uurtjes, de tijd voor een lichte maaltijd, blijft er enkel een restant over van wit poeder. Slechts 3 % calciumfosfaat blijft over van de menselijke beentjes…
Proper en minder vervuiling dan traditionele begravingen of zelfs crematie.
In Canada en sommige Amerikaanse staten past men het resumeren reeds toe en ook Nederland wil de huidige wetgeving aanpassen. Ons land ontwijkt de discussie, namelijk Liesbeth Homans ligt dwars.
Zou het kunnen dat Homans vreest dat ze met het resumeren geen zerk op haar kadaver zal krijgen?
Met het restantje van 3% Homans kan ik beter leven dan met de gedachte dat ze voor 3% extra luchtvervuiling zou zorgen…
Het is niet zo dat Homans van mij de geest moet geven maar ze mag ook niet dwars gaan liggen indien we dankzij een moordenaar van een properder wereld kunnen genieten…