We moeten bekennen dat Steven Van Herreweghe een vlotte presentator is. Teruggaan in de tijd van de televisie valt meestal goed mee. Zo ook het opvoeren van de tachtigjarige Robert was een voltreffer. Die man is nog even mondig als veertig jaar geleden en heeft nog steeds het hart op de tong. In zijn onbeschaafd taaltje met krachtige woorden zegt de man nog steeds zijn gedacht.

Hij bleek het toonbeeld dat mensen zonder de huidige sociale media ook reeds hun gedacht durfden zeggen.

Een tegenvaller was de BV. Die mag Steven best weglaten en een mens uit de straat in de zetel laten plaats nemen. Niks tegen Rani of tegen haar zoon Bo maar ze gaven geen extra dementie aan het programma. Het stoorde zelfs een beetje zonder grof te willen overkomen.

Een meevaller was Lammens als voetbalsupporter van Club. Mooi dat een jonge man die duidelijk graag pinten dronk later een carrière uitbouwde en goed terecht kwam. Ook zijn ouders zullen op een bepaald ogenblik gedacht hebben of het goed zou komen met hun zoontje.

Wie had kunnen denken dat de reportage van de jaren stillekes de basis zou worden van wat me nu grensoverschrijdend gedrag. Nu zou het geen waar zijn dat je een cursus op poten zet waar de ene man de andere in het kruis grijpt. Resultaat heeft de cursus niet gehad want mannen staan nog altijd in een netelige positie bij vrouwelijke feministen.

Steven leerde ons dat we best onze oude VHS-bandjes bijhouden…