Wellicht hebben we in 2018 nog geluk tot eind oktober of misschien zelfs nog iets langer maar we zullen hoe dan ook hout moeten vasthouden want het zal rommelen en rammelen voor al wie een eigendom bezit.

Sedert 1975 teren we op een kadastraal inkomen (K.I.). Wettelijk moet dit inkomen om de tien jaar worden herbekeken maar dit liet de regering over zich glijden. De huidige en toekomstige regering zal dus de voorgangers weer met de vinger wijzen.
Op Vlaams niveau zitten we thans met Tommelein. Die kennen we reeds met zijn song over de zon en de wind. Zijn refreintje over zonne- en windenergie scoort hoger dan wat Ingeborg ooit ten beste gaf op het Songfestival.
Tommelein zou het kadastraal Inkomen willen opwaarderen maar leep als hij is schuift hij die hete aardappel voorlopig door naar zijn collega van de federale. Ook niet de simpelste in het rijtje want van Overtveld lijkt een kleine plezante maar hou ook maar hout vast wanneer die in een potje roert. Indien die twee vedetten een man en vrouw zouden zijn dan noemden ze die twee in Vlaanderen Nanten en Kalle!

Dat er iets zal moeten gebeuren met de verouderde manier van het berekenen van het Kadastraal Inkomen is een feit. Hoe zeer we hout zullen vasthouden hoe kleiner de kans dat we ons weer blauw zullen betalen. Het bijgeloof om ons houten hoofd vast te houden zal wellicht zoals steeds niet helpen maar we zijn het gewoon om ons vooraf te troosten. Voorlopig houden de excellenties schuil achter een uitleg dat de ene buur meer moet betalen dan de andere voor exact hetzelfde huis. Dat is oneerlijk maar wanneer Tommelein begint over eerlijk en Van Overtveld ook gaat volgen over eerlijkheid dan hou ik geen hout vast maar mijn broek want de kans is groot dat ik na de herziening van het Kadastraal Inkomen rondloop in een bermuda. Wanneer Tommelein dan alle dagen zal smeken op veel wind dan zal ik koude beentjes krijgen en mag ik nog meer uitgeven aan de pillendraaier voor anti reumazalf..