|
Brugge, het pittoreske openluchtmuseum,
heeft te maken met een fenomeen dat de Britten reeds enkele jaren kennen. Geen
bende van Nijvel maar een bende tienermeiden van rond de 16 jaar die
leeftijdsgenoten pest.
Onder de naam Zehbis, wat een scheldnaam
is maken ze het zeer bond in de omgeving van het station.
Uiteraard ontstaan onmiddellijk theorieën
of dergelijke groepen van vechtende meisjes een gevolg is van het
feministische.
Absurde redenering want wie of wat zijn die
meisjes?
Niks meer of niks minder dan een groepje
domme meiden die aan het begin staan van een leven aan de rand van de
maatschappij. Meiden die hun broek niet meer mogen slijten op de schoolbanken. Omdat
ze sedert hun eerste studiejaar sukkelen om het tempo van de lessen te volgen
werden ze schoolmoe en agressie, onbeschoftheid en orde verstoren is het
enige waar ze goed in zijn. Het zijn gefrustreerde jongeren die zelfs in hun
domheid beseffen dat ze eigenlijk niks meer of minder zijn dan lozers. Ze komen
uit gezinnen waar de ouders hun kinderen de vrije loop laten. Op hun 14de
lopen ze ganse nachten op straat. Ze hebben niks om handen. Scholen waren
genoodzaakt door hun gedrag ze de school te verbieden. Hun ouders hebben weinig
middelen dus gaan die meisjes op zoek om aan geld te geraken. Afpersing,
diefstal is een gevolg. Er is slechts één kind die zich als leidster opwerpt en
de anderen zijn domme volgelingen omdat ze intellectueel op een heel laag
niveau staan.
Het zal vermoedelijk het leidstertje zijn
die het parket oppikte en die nu in een half open instelling zit. Een oplossing
voor dat kind is het niet en we leggen de nadruk op kind. De eerste maand zal
ze niet buiten mogen. Het traject zal pas starten na een maand indien het kind
tijdens de eerste vier weken niet te lastig doet. Het oerdomme gansje komt nu
terecht tussen die kindhoertjes uit Antwerpen. Het zal haar leerschool worden
om op een gemakkelijke wijze aan geld te geraken. Lezen, schrijven, rekenen het
is niet haar ding maar als het om seks gaat denkt ze dat ze alles weet. Ze zal
opgevist worden door een jongerenbende die haar zal laten werken in het milieu
van seks en drugs.
Brugge, een provinciestadje, dat verzuipt
onder een teveel aan toeristen wil een imago opbouwen van studentenstad maar is
dat niet. Gebrek aan organisatie, sportinfrastructuur om jongeren een
studentensfeer te bezorgen. Een stad die uitsluitend denkt aan inkomsten via
toeristen. Die volop bouwt en verbouwt met hoeken en kantjes om wat niet deugd
te promoten. Waar jongeren verblijven, moet men aan sociale controle denken en
dat ontbreekt in de denkpiste van de burgervader en zijn entourage.
Zehbis moeten weliswaar uit de
maatschappij tijdelijk genomen worden maar er moet een intensieve begeleiding
volgen. Een soort bootkamp waar ze zich afmatten. Fysiek moe maken tot ze er
nagenoeg bijvallen. De mogelijkheden
afnemen om hun stommiteiten op het internet te plaatsen. Ze leven met beperkte
middelen maar lopen rond met de laatste smartsphones die op de markt zijn. Ze
bewijzen hun domheid met het plaatsen van filmpje over hun domheden.
Het is ook aan de burger die dergelijke
jongeren bezig ziet om hun verantwoordelijkheid te nemen en de politie te laten
aanrukken. Kort op de bal spelen en meer werkstraffen opleggen. Discipline die
de ouders niet leren moet de maatschappij overnemen. Die jongeren mogen
duidelijk voelen dat hun gedrag ongewenst is. Eveneens moet men beslissen dat
indien ouders hun verantwoordelijkheid niet nemen het kindergeld rechtstreeks
dienst zal doen om gedupeerden te vergoeden. Ouders die geen
verantwoordelijkheid nemen moet men niet belonen met kindergeld. Een soort van
verplichte budgettering dringt zich op in gezinnen die hun plichten als ouder
niet nakomen
.
|