In een stroomversnelling zal het onderzoek over de bende van Nijvel niet komen. Het is niet totaal onverwacht dat er thans een bendelid op zijn doodsbed een uitlating doet. Het is ook geen toeval dat het toevallig de meest opvallende van de bende was die bekende aan zijn broer. Het bendelid die men de reus noemde.
Na zijn halve afscheid op VTM verklaarde Vermassen dat hij als einddoel van zijn carrière het onderzoek naar de bende een einddoel zou worden. Iedereen die toentertijd een beetje de Belgische politiek volgde had toen reeds de overtuiging dat de bendeleden moesten gezocht worden in het milieu van Rijkswacht, Veiligheidsdienst en gewezen para-commando’s. Ook mag men er nagenoeg zeker van zijn dat de hand boven hun hoofd gehouden werd door enkele politiekers.
Het was de tijdsgeest van enkelen die van ons landje een republiek wilde maken. Het koningshuis moest verdwijnen en mogelijks was de te goede verstandhouding tussen het koningshuis en onze vroegere kolonie daar niet vreemd aan.
Tot op heden kwam er nog weinig uit over wat er allemaal gebeurde in het toenmalige Congo, later Zaïre…
Het aantal slachtoffers en moorden die gebeurden in de vroegere kolonie gebeurde werden en worden nog steeds met de mantel der liefde toegedekt.
Enkele van onze oude politiekers weten meer en die zullen hun geweten niet zuiveren maar alles meenemen in hun graf.

Het vermoeden dat de bende een poging deed om het regime omver te werpen was voor velen de reden dat die raids gebeurden.
Andere leden van de bende moet men zoeken bij Rijkswachters, leden van de groep Diane en de Staatsveiligheid die ontslagen werden. Leden die met hun militaire achtergrond een vorm van insubordinatie wilden plegen. Mensen die in opstand kwamen met hun oversten en zich wilden afzetten tegen wat voor hun een corrupt regime was.
De wapens die werden gebruikt voor de moorden waren wapens die in beslag werden genomen door Rijkswachters. De wapens waren oorlogswapens die gestolen werden uit kazernes. Ouderen herinneren zich zeker nog de inbraken in kazernes en toenmalige soldaatjes die hun legerdienst nog verplicht moesten doen trokken de wacht in die tijd op met ‘scherp’. Die inbraken in kazernes was voor niks nodig want ze hadden reeds wapens en munitie genoeg. Na de moorden en de onderzoeken op de slachtoffers was het toen reeds duidelijk welke wapens en welke kogels men had gebruikt. Ballistiek stond toen nog niet op het punt zoals heden maar men wist wel reeds welke soort wapens en kogels men gebruikte.

Toch is het eigenaardig dat de ‘reus’ reeds twee jaar overleden is en dat de broer pas nu boven water komt met zijn verhaal. Zou er nog druk zijn vanuit de bende, de politiek?
Vermoedelijk is die gewezen Rijkswachter niet de enige die reeds vertrok naar de eeuwige jachtvelden. Het waren zware mannen die geen rustig leventje hadden en de twijfel bestaat dat er nog leden intussen dood zijn. Maar mogelijks leven er nog politiekers van toen en die moeten hopen dat ze voor hun einde nu toch plots niet aan de galg zullen komen te hangen. Een levenscarrière die in één klap een smet zou krijgen waardoor hun kinderen en kleinkinderen een loopbaan in de politiek mogen vergeten…
Zal Vermassen een mooi slot aan zijn loopbaan kunnen ‘breien’? een vraag waar we wellicht nog enkele jaartjes moeten op wachten of dat nooit in zijn laatste boek zal verschijnen.