Een typisch herfstweekendje. Regen en wind en geen weer om een hond door te jagen.
Mijn baas jaagt me er ook niet door en ik mag languit naast hem liggen en genieten van TV.

Zaterdagavond werd het natuurlijk met het eten nog in de keel kijken hoe de Rode Duivels in de modder op een aardappelveld de tegenstander partij gaven.
Het begon voor de Rode slijkduivels zeer goed maar de opponent verweerde zich, maakte vlotjes gelijk en kwamen zelfs op voorsprong. Toch verloren de Belgen de moed niet en maakten ook gelijk en deden er nog een goaltje bij.
Voor de spelers wellicht geen pretje in het hondenweer en voor iedereen het goed besefte stonden de bordjes weer gelijk. 90 minuten om opnieuw vanaf nul te beginnen… De Goden hebben duidelijk iet met duivels want voor het einde van de wedstrijd scoorden de Rode Duivels de beslissende goal.
Voor de supporters een zonnige herfstdag.

Geen regen de volgende morgen en opnieuw waren de berichten één en al zonneschijn voor ons landje. Niet letterlijk maar wel op sportief gebied. De 17 jarige Nina bezorgde ons land voor de allereerste keer een bronzen medaille in het turnen. We mogen zelfs fier zijn op de ganse groep turners op het wereldkampioenschap.
Nog volop genietende van onze meisjes liep het volgende berichtje binnen dat David het tennistornooi in Japan op zijn naam mag schrijven.
We genieten niet van 30° zoals in Spanje en Portugal maar onze atleten zorgen voor hetzelfde warme gevoel.

Te lang in de zon blijven is ongezond dus was het tijd voor afkoeling. Die afkoeling bezorgden onze politiekers met hun debat over Spanje en het onwettelijk referendum. Onbegrijpelijk hoe die mensen zich druk maken, een idee hebben over hoe de Catalanen moeten reageren terwijl wij al jaren ruzie maken over de splitsing van ons landje. Een debat voeren of we bij de eventuele onafhankelijkheid dinsdag die onafhankelijkheid moeten erkennen of niet.
Wij moeten niks, we moeten van de zon van onze sportievelingen genieten…