Eergisteren was het dierendag, gisteren dag van het onderwijs en zo is er elke dag wel iets dat de commerce een extra duwtje geeft. Er is het dagje van de klant maar verder is het proberen om nog 364 dagen het geld uit de mensen hun zakken te krijgen.

Dag van het dier. Ik ben er absoluut tegen want het is voor mij elke dag dierendag. Mijn eten en drinken steeds op tijd. Mijn mandje netjes en warmpjes op zijn vaste stek. Mijn uitwerpselen ruimen ze voor me op en dagelijks zuigen ze me rondvliegende haren op met de stofzuiger. Wat kan een mens meer verlangen? Zonder dat ik het moet vragen valt er nog regelmatig een snoepje in mijn muiltje en het enige wat ik moet doen is een beetje zielig kijken en als ik zin heb me laten aaien…

Ook die dag van het onderwijs is overbodig. Die mensen hebben hun loon en de leerkrachten die een hart voor hun job hebben krijgen alle dagen de vriendschap en liefde van hun leerlingen. Waarom dan die pralines, bloempjes, flesje wijn en van die dingen? Is de gemeende knuffel voor de kinderjuf van de kleuter onvoldoende? Is de liefdesverklaring dat de peuter wil huwen met zijn juf onvoldoende?

Goede leerkrachten zijn die welke door hun manier van lesgeven hun leerlingen zonder dat die het beseffen optillen naar een hoger niveau. Leerkrachten die hoe saai hun vak ook mag zijn, hun leerlingen interesse kunnen bezorgen voor het vervelende vak.

Enkel een speciale dag zou er mogen zijn voor moeder en vader. Die verdienen dat extraatje. Ouders die dag en nacht klaar staan om hun kinderen de jeugd en verdere leven te bezorgen dat onbezonnen is.

Een mogelijke attentie kan voor het nagenoeg uitgestorven beroep van secretaresse want dagelijks naar de pijpen dansen van een omhooggevallen baas is zwaar. Alle tijd moeten klaar staan om zijn humeur van de dag in te schatten is geen sinecure.

Het is oneerlijk om slechts enkelingen een dag te bezorgen. Waarom kennen we de dag van de ‘flik’ niet? Of de dag van de belastingcontroleur? Het dagje van de parkeerwachter die op de loer ligt om je te beboeten als je vijf minuten over tijd aan het wagen komt?Dankzij dat dwarsliggende parkeerwachtertje heb ik misschien een parkeerplaats….

Het zou zoveel eenvoudiger kunnen zijn indien we de gewoonte zouden hebben automatisch dagelijkse ‘strokes’ te geven aan anderen. Een bedanking kost niks en het kan moeiteloos als we iets of wat minder individualistisch denken. Spijtig dat de mens zoals ik geen staart heeft. Met mijn kwispel laat ik duidelijk merken hoe ik apprecieer wat men voor me doet. Dat ik in mijn enthousiast kwispelen al eens alles wat op het salontafeltje sta eraf veeg is een klein detail.

De enige die ik ken die ook kwispelt, is de pastoor en die heeft dan nog de onhebbelijke gewoonte van zijn kwispel eerst nat te maken zodat men een halve douche over zich heen krijgt…