Een special op TV voor een zestig jarige schrijver. Waarom?

Voor de kijkcijfers en de sensatie want is de man een groot schrijver? In de prijzen voor literatuur viel hij nog niet. Wel valt hij regelmatig in de prijzen van de boekskes.

Herman Brusselmans is wel degelijk speciaal. Of we zijn boeken moeten klasseren in het vak proza is een andere vraag. Hij haalt wel de hoofdprijs in onbeschoftheid en het opzettelijk doelbewust kwetsen van mensen. Toch moet men het gedaan krijgen dat door de aparte en doelbewust tegen de borst stotende houding je een lezerspubliek hebt en je om de haverklap in de media komt.

Het kan dus niet moeilijk zijn om harten van mensen te veroveren.

Het moet poepsimpel zijn maar een beetje onbegrijpelijk.

Herman kan het. Aan wie is het gegeven om twee oerdomme wijven die hij mateloos gebruikt zusterlijk naast elkaar te laten zitten en lovende woorden te laten uiten over zijn levenswijze. Hij heeft gelijk om uitspraken te doen dat wijven hoeren zijn want hij bewijst het. Onbegrijpelijk en een onderzoek waard voor wetenschappelijk onderzoek is hoe vrouwen zoals een Anouk, Evy Gruyaert die door Herman doodgraag in de poep zouden genaaid worden hem een prettige verjaardag komen wensen. Hoe kan die zangeres Anouk wel gevoelloos blijven over een man die haar beschimpt maar geen rekening presenteert voor het leed die hij haar kinderen aandoet?

Er zit ergens een kronkel in het hoofd van Brusselmans en dit sedert zijn jeugd. Hij wou voetballist worden maar had te weinig talent of misschien enkel idee vedette te worden zonder inspanningen. Dus besloot hij om schrijver te worden. Om toch vedette te worden, niet de capaciteiten te hebben zoals een Claus (die wat vrouwen betreft ook speciaal was, maar hen niet beledigde), en schrijft sedertdien met één doel. Vrouwen te beledigen. Ook durft hij al eens grof te zijn tegenover mannen maar op een andere manier. Die beledigingen komen niet zo grof over en in principe hebben mannen een dikker olifantenvel.

Herman is bijna zestig en gelukkig werd hij nog geen vader. Oefenen doet hij wellicht elke dag maar hopelijk komt de première nooit. Wat moeten zijn kindjes later denken over hun papa? Ze krijgen reeds een stempel van bij hun geboorte. Verantwoordelijkheid zal Herman nog moeilijk kunnen aanleren en wat moet je als peuter, kleuter en jong volwassen met een ‘zak’ en ‘jeannet’ van een vader?