Sedert Trump zijn we wat attenter over Fake nieuws.
Fake nieuws moeten we breed bekijken want ook wat de media opdringt is een vorm van fake nieuws. Het is het door de reporters opdringen van hun persoonlijk idee.
Zo zijn verslaggevers van onze voetbalwedstrijden al enkele weken drie trainers het bloed onder hun nagels aan het uitpersen hoelang het nog zal duren voor ze hun C4 krijgen. Anderlecht, Gent en Oostende viseerden de reporters en René van Anderlecht is de eerste die zijn C4 kreeg. Supporters zijn dikwijls de beste stuurlui aan de toog. De trainer is steeds de kop van jut en dat de vedetten op het plein zich gedragen als luie verwende jongens zien ze niet. Reporters geven de indruk dat ze kicken op ontslagen van trainers. De betere analisten zijn voorzichtiger met reacties want meestal hebben die ook negatieve ervaringen i.v.m. ontslagen worden.

Tijdens een debat in de Zevende dag werd ook duidelijk dat Trump een beetje gelijk heeft over het fake van de media. Met het debat werd duidelijk dat man die een klein slachthuis runt; die camera ervaring ontbreekt, samen met een slachter de enigen waren die zinnige zaken vertelde.
Het is ver gekomen dat door uitgezonden beelden om 13u een minister om 17u een slachthuis laat sluiten. Enkele korte minuten van terecht ontoelaatbare toestanden maar wat met de vele voorafgaande uren van het filmen. Zijn die beelden de uitzondering of de regelmaat.
De feiten zijn dat een dier zoals een mens van het ene moment op het andere gek kan worden en dieren hebben een enorme kracht en zijn levensgevaarlijk.
Dan nog is het ontoelaatbaar maar het klopt niet dat de slachthuizen werknemers hebben die bruikbaar zijn voor islamitische staat. Een landbouwer weet van bij de geboorte zijn dier zal geslacht worden en toch zorgt die boer met veel liefde voor zijn koe of zwijntje. Vroeger kwam de slachter aan huis, gaf het varken een klopt op zijn kop en dat was de verdoving om dan heel snel de keel over te snijden. De boer en boerin hielpen bij het slachten en toch werden die mensen geen beulen zoals de beelden in Tielt en Izegem laten vermoeden. Wat die vertegenwoordigster van het warenhuis in het debat deed was een raadsel. Warenhuizen controleren niet hoe een slachthuis werkt. Die trekken zich niks aan van dierenleed. De prijs is hun interesse en als het eventjes kan willen ze de prijs nog wat opdrijven voor vlees dat dierenvriendelijk werd geslacht. Oncontroleerbaar en totaal fake. Op de aanwezige veeartsen in de slachthuizen moet men niet rekenen. Dat zijn ambtenaren die een maandloon genieten en bezig zijn met papieren en stempeltjes. Dierenartsen die een praktijk hebben of in een groepspraktijk werken zijn een ander soort dierenartsen. Te vergelijken met het verschil tussen huisartsen en controleartsen. Een controlearts is ook geen dokter die begaan is met zijn patiënt.
Mistoestanden en machtsmisbruik tref je in nagenoeg elk beroep.
Als consument is één ding zeker. Een dier dat veel afzag op het ogenblik van het slachten laat vlees achter dat niet lekker is. Het teveel aan adrenaline op het ogenblik van de slachting zorgt ervoor dat er een slecht smaakske achterblijft.
Een dier, hoe dom ook, voelt, hoort zodra het in een slachthuis binnenstapt dat het een oord is van het einde. Dus weerstand en opstand zijn normaal en het is aan het slachthuis en de werknemers om het dier zo rustig mogelijk te houden. Slaan en kloppen is geen oplossing en dat weet elke baas van een slachthuis ook.

Aanklachten moge en moeten maar op een manier die de massa niet moet krijgen met extra sensatie.
Anders is een mobiel slachthuis die naar de boer gaat de toekomst….