Een man zoals mijn baas is een crack in het actief passief sporten op zondag.
Hij begint langzaam aan met de Zevende dag. Het oefenen van de oren met het beluisteren hoe Crevits kan zwemmen rond het probleem onderwijs. Bij elke vraag kan ze zich zoals een lange afstandszwemmer op het einde van de baan keren en draaien aan een snelheid om de chrono tilt te laten slaan!
Na veel geleuter of veel geblaat zonder wol en met tussendoor een hapje eten werd het met bewondering de caramboles van Eddy Merckx. Begrijpelijk dat de intussen 80 jarige Ceulemans geniet van wat hij als grootmeester doorgaf. Dan een beetje wielrennen in Spanje waar bleek dat we een berggeit zoals Van
Impe hebben. Sander haalde als eerste de eerste top. Dus tijd om actief te sporten maar zonder overdrijven. Met de fiets tot de dichtstbijzijnde terras voor de koffie en dan het volgende terrasje voor een streekbiertje.

Holderdebolder aan 16km/u terug want de Belgische mannen begonnen aan de bronzen medaille of de vierde plaats. Het werd de val naast het podium maar toch een opsteker naar de toekomst.
In Sportweekend bleek Stoffel met geen echte racewagen mee te doen maar met een blinkende bolide met een moteurke van een Lada!
De volgende passieve sport waren onze Rode Duivels. Grieken die niet willen voetballen en die op de loer lagen om die Belgen een 'poepke' te laten ruiken. Gelukkig staat er een doelman met het kaliber van Pfaff in de goal en de Belgen maakten met wat vroeger in de Saefhoek op iedere hoek stond een goal. Tegenslag want de Griekse sportieve vijand schoorde bijna onmiddellijk een nog mooiere goal. De Belgische spits die amper een treffelijke pas kreeg kon opnieuw de meegereisde supporters doen juichen. We stonden voor en we bleven voorstaan tot het laatste fluitsignaal.
We mogen naar Rusland en de doelstelling is een feit.

De samenvattingen van de andere wedstrijden kon mijn actieve en vooral passieve baas nog amper boeien. Nog eventjes nagenieten dat 'den Hollander' nog wreed uit zijn pijp zal mogen komen en dan steeg mijn baas, voldaan en moe, naar zijn bedje op de eerste verdieping.
Ik hoorde hem nog enkel zijn tanden poetsen om de restantjes chips, kaas en droog worstje kwijt te spelen om nadien met een zware plof te horen wegzinken voor een nachtelijke rust.