Wanneer we Willem Vermandere zijn 'liedeke' horen zingen over Blanche en z'n peird gaan onze gedachten naar de man die met paard en kar over de straten reed en zien we in gedachten de menner die gezeten op zijn kar biervaten of melkkannen rondvoerde. We horen in gedachten de hoeven daveren over de kinderkoppen en horen de voerder 'ju' roepen als het paard vooruit moest en 'ho' als het moest stoppen.

Nu horen we 'ho'; toevallig het voorzetsel van een Liesbeth, die toevallig Homans noemt die men terugfluit over haar vernietiging van 508 vaste benoemingen bij de Stad Gent.

'Ho' valt om de haverklap want dat stopwoordje is schering en inslag. Alles moet open en doorzichtig worden waardoor vele politiekers hun extra inkomen zien wegvallen en dus is er de roep 'ho' om toch wat meer duisterheid te behouden.

Ook internationaal blijkt 'ho' te bestaan want in Amerika is het dagelijks 'ho'!
Of die aanhang nu zelf ontslag neemt of ontslag krijgt is onbelangrijk. Wat telt is dat de aanhang van Trump een halt roept naar de leider. In zoverre dat men van een 'Trumpotonic' kan spreken. De ratten springen van boord van het schip dat stilaan aan het zinken is. We krijgen de indruk dat Trump zijn Titanic aan het zinken is of op zijn minst water maakt.
Het is spijtig dat jongeren 'ju' en 'ho' niet kennen. Het was vroeger beter en enkel in west Vlaanderen zijn die menwoordjes wat moeilijk want 'ju' dat valt mee maar 'ho' ligt moeilijk omdat die 'Westfleut' de eerste letter van 'ho' niet kan aanblazen en 'go' roept wat ook zoals 'ju' vooruit wil zeggen!

Wanneer we thans horen dat het in Barcelona heel jonge moordenaars waren die voor die vele nutteloze doden zorgden dan is het een feit dat het vroeger beter was.
Hoe moeten we die jongeren met gebrek aan kennis van het verleden een halt toeroepen als ze niet eens 'ho' kennen?
Moeten we van in de kleuterklas een tabletje hebben met een schermpje waarop 'ho' prijkt?