Naast het woordengevecht tussen Trump en Jong-un is het uitkijken naar wat de Broeders van Liefde tegen het einde van de vakantie gaan beslissen.

Euthanasie is een beslissing die de patiënt neemt in samenspraak met zijn arts. Lichtzinnig gaan geen van beiden om voor de uiteindelijke daad. In tegenstelling tot zelfmoord waar de patiënt overgaat tot de daad op een impulsief moment.

Niemand, zelfs Paus Franciscus heeft niet het recht om in te gaan tegen de beslissing van de mens die een einde wil stellen aan een lijdensweg van pijn of gebrek aan levenslust omwille van omstandigheden die enkel de betrokkene aangaan.

De Kesel mocht ook reeds ondervinden dat rechters een instelling veroordeelden omdat ze de wil van de patiënt niet wilden respecteren.  Ons land heeft meer ziekenhuizen en instellingen die opgericht werden door en onder hoede van de katholieke zuil. Veel psychiatrische instellingen ressorteren onder de vlag van de Broeders van Liefde. Niet moeilijk want vroeger bestond het personeel in ziekenhuizen uit zowel echte nonnekes of nep-zusters. Tegenwoordig met de terugval van zusterkes zijn het gediplomeerde verpleegster die instaan voor verzorging en verpleging.

Wellicht is het niet Franciscus persoonlijk die de Broeders onder druk zet maar zijn entourage. Een groepje ouderlingen die nog ademen en maar verder leven als planten en middeleeuws denken.

Dat de soep niet zo heet zal worden opgediend als we mogen veronderstellen zal enkele dagen na de vakantie duidelijk worden. Met de nodige ontwijkingen zal de Orde van de Broeders geen beslissing nemen. Het zal duidelijk worden dat de Orde hun baas Franciscus willen volgen maar dit niet kunnen.

De Orde zal zich beroepen op de wetgeving dat ze deze moeten volgen en dat ze weliswaar tegen euthanasie zijn maar wettelijke verplichtingen moeten nakomen.

Een typische katholieke uitleg. Rond een pot draaien en geen standpunt innemen en zowel de Paus of hun inkomsten verzekeren.

Het probleem is natuurlijk niet opgelost want de patiënt blijft afhangen van de zienswijze van de instelling waar hij terecht kwam. Een vrije keuze is er namelijk bijna niet. Om dan het probleem van de wettelijk geplaatste patiënt. De man/vrouw die rechterlijk in een instelling ‘vliegt’ heeft zelfs geen keuze. Die persoon heeft dan ook nog de moeilijkheid dat hij geen onpartijdige discussie kan aangaan omtrent zijn waardig sterven omdat hij of zij alle rechten kwijt is en als die instelling tegen euthanasie is dan moet hij tegen wil en dank verder leven.

Eenzame mensen hebben niet de luxe van hun dag te kunnen slijten zoals dat groepje zonderlingen zoals vele bisschoppen….