Ouders trokken naar de rechtbank omdat hun blinde kinderen onvoldoende ondersteuning kregen in het gewone onderwijs. Voor veel ouders met kinderen een probleem van het te weinig ondersteunen van hun kinderen. Onderwijs verstopt zich achter te duur en gebrek aan personeel. Een serieuze tegenspraak met de uitlatingen van Vice premier Peeters die in navolging van Duitsland iedereen een job wil bezorgen.

De rechter gaf de ouders gelijk en motiveerde zijn vonnis.
Wie had gedacht dat er eindelijk een oplossing komt voor ouders met een beperking rekende niet op de reactie van Crevits. Zij of beter haar kabinet gaat in beroep tegen het vonnis. Wie denkt dat dit in het belang van de kinderen is, slaat de bal mis. Het beroep van Crevits heeft niets met het belang van de blinde kinderen te maken. Het is haar en haar entourage louter te doen om zich te manifesteren tegenover de rechter. Ze beschuldigt de rechter ervan dat hij zijn boekje te buiten gaat en dat het enkel het Ministerie van Onderwijs is die kan en mag beslissen of kinderen meer uren ondersteuning krijgen.
Eenvoudig stelt Crevits dat de rechter de scheiding van de machten niet respecteerde. Dus de rechter had zich onbevoegd moeten verklaren en geen vonnis mogen vellen.

Dat een politieke partij die kinderen in het vaandel draagt, althans die indruk wil geven, zo nodig een machtsstrijd tussen de rechterlijke, uitvoerende en wetgevende macht aangaat moet ons laten nadenken over de manier van politiek voeren.
Om het bij de aanklager te houden die probeert zijn blinde kinderen een toekomst te geven zou Crevits beter eens grondig haar beleid voor onderwijs aan blinden doorlichten.
Dan zou ze na grondig onderzoek vaststellen dat enkele jaren geleden het kleine blindenschootje in de Jerusalemstraat in Brugge werd overgebracht naar de Maagdenstraat in Gent. Dit omdat een zogezegde mecenas met goede bedoelingen een eiland voor blinden wilde opstarten in het rusthuis. De ware reden was dat die mecenas het schooltje verkocht, notabene een gift voor het leven van een gestorven dame, om een familielid/bouwpromotor de kans te geven het schooltje om te bouwen tot een woonerf voor de betere
klasse. Pittig detail is dat geklasseerde schoorstenen met de noorderzon verdwenen en nu staan te pronken bij vrienden en rijke kennissen.
Ook met de liquidatie van het schooltje werd geen rekening gehouden met de blinden. Na het op zeer duistere manier van het verhuizen van het schooltje mochten blinden sukkelen met de trein, tram naar de Maagdenstraat. Nog nooit drong het Crevits door dat de leerkrachten met een percentage afwezigheden zitten om 'u' tegen te zeggen. Nooit ging de administratie van het onderwijs na dat leerkrachten cursussen volgen tijdens uren dat ze les moeten geven en de blinden dus thuis mogen blijven. Nooit ging onderwijs na
dat lessen werden afgeschaft. Lokalen werden afgebroken en dat blinden tijdens die afbraakwerken omgeven worden door het stof van asbest!

Nog steeds denkt een groepje Christelijke Democraten dat ze kunnen blijven verder modderen zoals in de Middeleeuwen. Dat na de perikelen van kindermisbruik door de herders drong het nog niet door dat ook het misgunnen van mogelijkheden voor jongeren en jong volwassenen ontoelaatbaar zijn.