De ene dag de held van het wielerpeloton en de volgende dag de antiheld! Bij elke overwinning van Sagan gebruiken de verslaggevers superlatieven. Hij is een fenomeen, kleurt de rit, zorgt voor verrassingen in de sprint. De man komt in veel wedstrijden als een duiveltje uit een doosje, wipt van het ene wiel naar het andere om uiteindelijk te winnen. Een wereldkampioen met een extra dimensie en ook met zijn uiterlijk een geval apart!
Uitdrukkingen als een Saganneke doen zijn schering en inslag bij de verslaggevers.
Dat Sagan voor controversen zorgt, werd thans duidelijk. Na zijn onregelmatige sprint werd hij uit de tour gezet. Terecht of onterecht? Er zal nog veel inkt vloeien over de beslissing van de jury. Was er geen val geweest dan was er nauwelijks reactie geweest over de sprint van het fenomeen.
De voorstanders zullen opmerken dat Sagan geen dergelijke straf moest krijgen want dat iedere sprint een aaneenschakeling is van renners die deuren dichtdoen en van hun lijn afwijken.

Elke deelnemer wil winnen en ook een Sagan is uiteindelijk maar een mens en ook hij heeft wellicht onbewust zijn 'karkas' wat breder gemaakt en zelfs met vertraagde beelden zal het nooit echt duidelijk worden of hij een slag met zijn arm uitdeelde of dat die arm diende om zich in evenwicht te houden.
De beslissing viel hoe dan ook op de interpretatie van de jury bij het bekijken van de beelden. De beslissing maakt duidelijk dat het verschil tussen wit en zwart loopt over grijs.
De uitsluiting zorgt voor discussie en is een voorbeeld dat wat voor de enen zwart is voor anderen wit.
Een letterlijk man die kleur gaf aan veel ritten moest opstappen en tot de finish in Parijs zal er nagekaart worden over zijn uitsluiting. De Tour is hoe dan ook een renner kwijt die voor emotie zorgt. Voor de Fransen, die sowieso chauvinistisch zijn is het verdwijnen uit de wedstrijd van Sagan een gouden zaak. De kans op een groene trui is gestegen voor hun idool. Voor vele vrouwen is de uitsluiting van Saganneke een domper. Waarom en waarvoor is onduidelijk want een schoonheid kan je het fenomeen niet noemen.
Opvallen doet hij als geen ander. De man trekt langs de ene kant mensen aan en langs de andere kant stoot hij mensen af door zijn houding en zijn interviews.
Belangrijk zal zijn hoe de man na de ronde bij zijn eerstvolgende koers zal reageren. Zal hij op een sportieve manier wraak nemen tegenover de beslissing of zal hij een grijze muis in het peloton worden?
De hoop die elke sportliefhebber zou moeten hebben is dat renners na de beslissing zouden moeten beseffen dat het onnodig is om valpartijen te veroorzaken die zware gevolgen kunnen hebben. Winnen is formidabel maar niet ten tegen elke prijs. Ook moeten organisatoren beseffen dat overdreven risico's overbodig zijn en enkel de sensatie bevorderen.
Spijts wat gebeurde is de conclusie dat Sagan toch een fenomeen is want hij laat anderen nadenken.