Het feit dat een jongetje van 9 of 13 jaar kon weglopen tijdens de middagpauze bij Vreemdelingenzaken kreeg veel kritiek. Die kritische reacties zijn nogal lichtzinnig wanneer we eventjes verder kijken dan onze neus lang is.

We moeten terugkeren tot de periode dat Vreemdelingenzaken met de toeloop van inwijkelingen met een achterstand in de dossiers zat. Francken kreeg na aandringen wat extra personeel en de dossiers werden weggewerkt. Hoe is een andere vraag want zoals steeds gebeuren er onder druk vergissingen.

Dat het jongentje niet had mogen verdwijnen is een feit maar je mag de deur niet sluiten en je mag als ambtenaar ook gaan eten. Personeel zoals de ouderwetse bode die een oogje in het zeil kan houden bij die kleine rakkers bestaat niet meer. Sommige partijen wilden absoluut de ambtenarij inkrimpen en het resultaat is dat alles via mail en berichtjes verloopt en dat de ene dienst niet meer weet wat de andere doet. Communicatie is formidabel maar het is niet omdat er nieuwe technologische middelen bestaan dat die
communicatie beter loopt. ten tijde van 'de collega's' was er tijdens de ronde van Arabella met haar koffiekar communicatie. Tijdens het wachten op het bakje troost werd er tegen elkaar gesproken en niet enkel over de nieuwe trainer van Club Brugge.
Vreemdelingenzaken is een dienst die altijd voor de publieke opinie traag werkt. De dienst moet in een kluwen van eigen en Europese wetgevingen uitzoeken wat men uiteindelijk kan beslissen.
Het kan een afgrijselijke beslissing lijken maar de werknemers bij Vreemdelingenzaken passen toe wat men hen opdraagt. De vergelijking kan hard overkomen maar er is een gelijkheid met wat die man moest beslissen toen de Joden in het concentratiekamp aankwamen. De ene mocht blijven leven en de andere moest naar de vernietiging. Men koos weliswaar voor een job bij Vreemdelingenzaken maar voor de ambtenaar is het ook niet gemakkelijk om te beslissen wie terug moet naar zijn land. In sommige gevallen is het ook die mens terugsturen naar de dood!

Als het klopt wat we in de media horen, dan weet men wie de ouders zijn van dat minderjarige jongentje. Dus de exacte leeftijd dat kan men via een mailtje aan de weet komen. Wel mogen we ons afvragen hoe die ouders omgaan met hun minderjarige. De bedoeling zou zijn geweest dat hij alleen tot bij zijn broer in Zweden zou reizen. Met welke middelen?
Mogelijks heeft die minderjarige zich in vele rivieren gewassen toen hij door Frankrijk trok. Voor zijn ouderdom heeft hij blijkbaar reeds vele watertjes doorzwommen.
Child Focus gaat nogal lichtzinnig over het feit dat die jongen gans Frankrijk zonder problemen kon doorkruisen. Child Focus verklaarde dat ze niemand van Vreemdelingenzaken met de vinger willen wijzen maar bewust of onbewust doen ze dat wel. De laagste in graad zal wel een nota krijgen want iemand zal de boter moeten eten. ten onrechte want wanneer de politie de minderjarige oppikte in het host van de nacht dan was dit in gezelschap van een groepje minderjarigen. Toch eigenaardig dat die jongeren op wildvreemd terrein elkaar vlug vinden. Zou de minderjarige geen toekomstig crimineeltje zijn? waren zijn ouders misschien opgelucht dat hij lastig zoontje de wijde wereld introk omdat hij voor teveel problemen zorgde? Vragen die we ons mogen stellen en die voorrang zouden moeten krijgen op reacties van de ambtenaar die zijn boterhammen ging eten.