De Duitser is niet terug, toch niet met zoveel als in WO.I en en WO.II. Met kleine groepjes of individueel komen Duitsers nu naar de Westhoek. Ze komen hun doden eren en willen met eigen ogen zien waar mannen die niet de kans kregen grootvader te worden hun leven lieten.
Honderd jaar na de verschrikkelijke ontploffingen warbij 50.000 Duitsers de dood vonden was er een mooie herdenking met klank en beeld. Aanwezigen verklaarden dat de herdenking door merg en been ging. De ontploffingen onder de Duitsers zorgden voor grote kraters die er heden het grote plassen water bij liggen. Een vredig en mooi tafereel waar niemand die de streek en het verleden niet kent nooit zou verwachten welke gruwel er zich afspeelde.

Dat die Duitsers ons naast de oorlog nog steeds hinder bezorgen weten ze zelf niet.
Vandaag maken we mee wat die Duitser ons leerde. Door geschiedenisboekjes leerden we over getto's, over het niet vrij toegang hebben van de ene wijk naar de andere.
Vandaag passen sommige burgervaders toe wat de Nazi's onze voorouders lapten!
Zo mag je in Antwerpen niet meer met elke wagen de stad binnen. In gent moeten mensen toelating vragen om hun job in de stad te kunnen uitvoeren. Ruitenwassers mogen zich niet met hun materiaal vrij bewegen om hun werk te kunnen doen!
In Brugge moet je elke zat- en iedere eerste zondag van de maand een toelatingsbewijs hebben om met je wagen de stad in te mogen. Inwoners van de stad en mensen met beperkingen of die niet meer mobiel zijn kunnen het vergeten om buiten te komen met hun wagen of om bezoek te krijgen van iemand die zich slechts kan verplaatsen met de wagen.
Mensen van net buiten de stad gaan in groep niet meer eten in de stad zodra er iemand van de groep niet meer mobiel is. Bewoners zullen vanaf een bepaalde ouderdom de stad ontvluchten en verhuizen. De stad zal worden overgenomen door de toeristen.
Gebruik je de thans bijna verplichte GPS met de wijzigingen voor het behalen van je rijbewijs, dan hoor je voortdurend: 'keer ne keer were!' Een gevolg dat de eenrichtingsstraten om de twee dagen van richting veranderen. Neem je het openbaar vervoer dan moet je een echte padvinder zijn om uit te vissen waar je de bus kan nemen en die bus verandert om de haverklap van reisroute. Het is letterlijk reizen met het openbaar vervoer. Tijdelijke of afgeschafte stopplaatsen zijn schering en inslag.
Wel leer je je stad van alle kanten kennen en als gepensioneerde heb je in principe tijd zat maar je hebt veel tijd nodig om van Noord naar Zuid te geraken en van Oost naar West loopt over Zuid en Noord! Die herdenkingen zijn de moeite maar die burgervaders zijn niet te doen.